E-papieros

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zestaw początkującego e-palacza

E-papieros (e-szlug, e-kiep, e-pet, e-faja, e-patyk, e-cygareta) – zasilane akumulatorem urządzenie inhalacyjne, stworzone z myślą o gimnazjalistach osobach chcących rzucić tradycyjne papierosy.

Pierwsze pomysły na stworzenie bezpiecznego dla zdrowia palaczy papierosa sięgały połowy XX wieku, ale spotkały się ze sprzeciwem zwolenników tradycyjnych szlugów. W 2006 roku pierwsze e-papierosy zaczęły się pojawiać w Polsce, co było rewolucją w gimnazjach i szkołach podstawowych. Głównymi użytkownikami tych urządzeń stała się właśnie młodzież, która masowo opanowywała szkolne toalety, często kończyło się zabraniem sprzętu przez nauczyciela i wezwaniem rodziców, a skutkowało to najczęściej wpierCenzura2.svglem od ojca i karą na komputer. Z czasem e-pety były ulepszane i tak narodziły się mody, a starych patyków używali już tylko geje.

Rodzaje modów[edytuj]

  • Stick – podłużna rurka z wylatującym lub zacinającym się przyciskiem funkcyjnym, ładowany najczęściej przez port usb, który standardowo musi się zepsuć.
  • Box – wielka skrzynka zrobiona, żeby zaszpanować przed kolegami wielką chmurą, która przeważnie nie potrafi się zmieścić w przeciętnej kieszeni, dlatego jest rzadko kupowany przez dzieci, bo nie idzie go ukryć w skarpetkach czy też piórniku szkolnym.
  • Pod – mały sprzęcik, który nie ma przycisku, co stanowi odpowiedź na wiecznie psujące się guziki w stickach.

Jak poznać początkującego e-palacza?[edytuj]

  • Po zakupie nowego e-papierosa, używa go bez zalanego tanka i się dziwi, że czuć spaleniznę;
  • Myśli, że czujniki dymu w szkolnym kiblu działają też na chmurę z e-kiepa;
  • Myśli, że od liquidu o smaku marihuany można mieć fazę;
  • Dusi się zerówką, bo jest dla niego za mocna;
  • Zalewa tanka wodą i się dziwi, że nie działa;
  • Pije liquid;
  • Wkłada do boxa zwykłe baterie z pilota od telewizora;
  • Nazywa liquid olejkiem.