Grand Theft Auto IV

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
GTA w wersji na Commodore...
...na nikomu niepotrzebnym systemie...
...i na Pegasusa
Prezes poleca!

GTA IV (Grand Theft Auto IV, GTA IV, GTA 4, GieTeA cztery, Gram Tam w Auto IV) – dziewiąta część serii brutalnych gier komputerowych od 3 lat, wyprodukowanej przez jednoosobową amerykańską firmę Rockstar Games. Jest to odsłona gry w której jest więcej błędów niż w Łindołsie.

Historia[edytuj • edytuj kod]

Gra pierwotnie została wydana 29 kwietnia 2008 roku na konsole PlayStation 3 i Xbox 360, co wywołało protesty wśród użytkowników PC. Protestującymi były przede wszystkim dzieci, którym mama nie chciała kupić konsoli a także paru dorosłych którzy są lojalni Microsoftowi. Wśród protestujących wykształciła się również grupa domagająca się wersji na Pegasusa, do której należeli wyłącznie Polacy. Niestety nic nie wywalczyli. Rockstar, jako niekompetentna i niezdecydowana firma przez pewien czas wahała się, czy zrobić wersję na „peceta”. Na wieść o masowych pobiciach krzesłami, postanowili ustąpić i przystąpili do pracy nad wydaniem GTA IV na PC.

Fabuła[edytuj • edytuj kod]

Dla wprawionych graczy[edytuj • edytuj kod]

Ty jesteś ten, o tu! Nikiem Bieżnikiem, czy jakoś tak, a to jest ten twój wujek, czy kuzyn z Rosji czy innej Polski... O! O! Patrzaj tu kałachy i granaty kupujesz. Ogólnie to chodzi o to, że... no... Jak masz te literki na mapie, nie? To chodzi o to, że wjeżdżasz se tam, gdzie ta literka jest i to są, te no, misje, i tam chcą żebyś kogoś rozdupcył, albo coś takiego. No i jak takie misje będziesz se robił, to se przejdziesz, nie? A rozjedziesz policjanta czy tego, jak mu tam ukradniesz woza to jak na mapie masz se te... no... te migające kółka to Cię policja goni i se uciekać musisz, żeby cię nie złapali, kumasz nie?

Dla bardzo wprawionych graczy[edytuj • edytuj kod]

Tymi chodzisz, tymi strzelasz! A tym wsiadasz do aut!

Dla początkujących/zainteresowanych[edytuj • edytuj kod]

Głównym bohaterem gry jest Niko Bellic, serbski weteran wojenny, który przyjeżdża do Ameryki. Uwierzył swojemu kuzynowi Romanowi, który w listach pisał do niego o tym, jak w Ameryce jest fajnie! I w ogóle, że ma kasę, laski i sportowe samochody i żyje w willi z basenem. Niko uwierzył i przyjechał. Oczywiście w chwili spotkania z Romusiem jego „amerykański sen” prysnął. Od tamtej pory, wcielając się w postać Niko, musimy ratować dupę kuzynowi. Kuzyn Niko miał tylko jedną dziewczynę, której płacił za dotrzymanie sobie towarzystwa, nazywała się Mallorie. Gdy Niko ratował tyłek Romana i sam pakował się w inne kłopoty (np. wpadł pod pociąg, przejechał biednego policjanta itd.), przy wielkiej pomocy swojego kolegi Packiego (Patricka McReary'ego) spotkał niejaką Kate. Była ona brzydką i ohydną striptizerką w obleśnym klubie. Niko pokochał ją od pierwszego wejrzenia, byli dla siebie stworzeni.

Bohaterowie[edytuj • edytuj kod]

NonNews
Zobacz w NonNews temat:
  • Niko Bielik – g(ł)ówny bohater gry. Pochodzi z Serbii ale gada po rusku jak każdy Serb...Ma 3000 lat. Po przyjeździe do Liberti Siti w niedługim czasie zostaje gangsterem. Swe umiejętności wyskillował na wojnie w Jugosławii Rosji, dlatego potrafi posługiwać się każdą bronią, lepiej od wszystkich członków ruskiej armii razem wziętych. Przyznaje, że jego angielski jest słaby, ale mówi w tym języku lepiej od ciebie i mnie. Tylko on rozumie Little Jacoba i jego teksty typu „wha' gwan'?”.
  • Roman Bielik – kuzyn naszego głównego bohatera. Prowadzi bankrutującą firmę taksówkarską w Broker. Ma długi u Ruskich, jest uzależniony od hazardu i gry w kręgle.
  • Rodzina McReary – do rodziny McReary zaliczamy Packie'go, Derricka, Gerre'go, Kate, Francisa i ich matkę. Odgrywają oni znaczącą rolę w fabule gry, mimo że poznajesz ich na 20 misji przed końcem gry.
  • Jimmy Pegorino – „boss” rodziny Pedziorino Pegorino. Uwielbia wydzierać się na swoich badygardów oraz Nika. Podobnie jak Rascalova, i jego trzeba ubić (chociaż w jednym zakończeniu ginie z ręki Ruska).
  • Dimitri Rascalov – to jest ten zły. Masz go zabić, zdrajca i szuja – nie waha się przed sprzedaniem nawet swojego najlepszego ziomala, aby wyjść z kłopotów.
  • Little Jacob – Jamajczyk. Rasta, ma dredy i kozią bródkę, prawie nikt go nie rozumie poza Nikiem (mimo że jego angielski jest słaby) i jego kolegą Badmanem. Posiada skręta, który nigdy się nie wypala.
  • Brucie Kibbutz – amerykański pseudo-Pudzian, który myśli, że laski go lubią. Zazwyczaj od niego mamy dawać w heada jakiegoś Lyle Rywal, oraz jakiś wyścig. Prócz tego mamy te no... misje, które wysyła szczegóły ze swojego maila (zazwyczaj są tam wirusy), żeby dostarczyć mu tego malucha.
  • Darko Brevic – wystawił Niko-Figo i innych ziomków dawno temu, bo zabili mu sąsiadów. Kiedy mordowali skład, Bielik, Florian Cravic i Darko Brevic[1] jako jedyni przeżyli. Niko zdał sobie sprawę, że jeden z nich musiał ich wystawić. Gdzieś na końcu gry kumpel z IAA przynosi go do Liberty City, gdzie możesz go zabić albo nie.
  • Florian Cravic/Bernie Crane – jeden z trzech, którzy przetrwali zasadzkę w Cenzura2.svg czasu temu. Florian spieprzył do Liberty City i zmienił imię na Bernie Crane. Jest gejem.
  • Mikhael Faustin – najlepszy kumpel Dimitriego. Zdradzony przez Rascalova i zabity przez Bielika.
  • Playboy X – koleś, dla którego robisz roboty. Prosi Figo, żeby zabił tego na dole. Tutaj można wybrać czy zabić Playboy'a czy Dwayna. Jeśli go zabijesz, dostaje w szyję i ded.
  • Dwayne Forge – koleś, dla którego robisz roboty. Prosi Figo, żeby zabić tego na górze. Tutaj można wybrać czy zabić Playboy'a czy Dwayna. Jeśli go zabijesz, dostaje w głowę i ded.
  • United Liberty Paper Contact – ten z IAA, który pomógł znaleźć Darka. W piątce można go zabić, ale według fabuły tak się nie stało, bo się później pojawia.
  • Ray Boccino – robimy dla niego roboty i później go zabijamy.
  • Ray Bulgarin – od wielu lat ma ból dupy do Bielika. Główny złol innej gry - The Ballad of Gay Tony. Umiera w Balladzie.
  • Cała reszta – oni dzwonią do ciebie i proszą, żebyś kogoś kropnął. Ewentualnie my ich zabijamy bo ktoś nam tak powiedział albo to zdrajcy.

Uzależnienie[edytuj • edytuj kod]

Oprócz cech charakterystycznych dla praktycznie każdej części serii możesz doświadczyć także objawów specyficznych tylko dla GTA IV:

  • Masz kumpla, który co kilka godzin chce z tobą iść na kręgle.
  • Nawet jeśli masz pół miliona dolców, zamiast kupić sobie komputer, zapieprzasz codziennie do kafejki internetowej, żeby sprawdzić maila.
  • Kiedy na ulicy spotykasz Ruska, myślisz, że to człowiek Faustina i żądasz od niego informacji o Rascalovie.
  • W gejowskim klubie możesz zatańczyć z kobietą.
  • Twój szef nie ma ci za złe, że zamiast pilnować porządku w klubie tańczysz i zaliczasz panienki w toalecie.
  • Mówisz, że twój angielski jest słaby, ale nie dość, że mimo to umiesz z każdym się dogadać, to jeszcze bez problemu rozumiesz jamajski akcent, czego nie potrafią rodowici Amerykanie.
  • Kiedy kolega zaprasza cię na kręgle, a ty mu odmówisz, zmniejsza się wasz procent przyjaźni.
  • Będąc świadkiem morderstwa albo napadu na bank, zamiast wzywać policję, wolisz pochwalić się tym na Facebooku.
  • Próbujesz ustrzelić 200 gołębi, choćbyś musiał przebyć 1500100900 schodków, aby dorwać ostatniego.
  • Dziwi cię, że na szczyt Statui Wolności nie można od tak sobie wejść
  • Ale bardziej dziw cię, że wlatując helikopterem na Statuę nie widzisz napisu „No hidden content this way”, ani tym bardziej niezniszczalnego, wielkiego serca ukrytego za drzwiami.
  • A gdy spojrzysz na ziemię dziwi cię, że zjechało się pół komendy, antyterroryści i wojsko, gdyż uznali cie za terrorystę.


Przypisy

  1. Który po wszystkim spieprzył do Rumunii