Gwóźdź logo.svg
Masz swój ulubiony tekst z artykułu na Nonsensopedii, który trafia w sedno i rozbawia do łez?

Zgłoś go w konkursie Gwóźdź!

Nosacz sundajski

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
(Przekierowano z Nosacz)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Medal.svg
Co się tak paczysz w ten telewizor Karyna, pomóż matce obiad zrobić, a nie
Janusz, a wziąłeś swoje tabletki na wątrobę?
Reakcja na promocję „keczapu” w drogim dyskoncie
Dwa złote za kibel, Żydy cholerne. Grażyna! Nikt mie tu nie wlezie w te krzoki?

Patrzcie, kCenzura2.svga, patrzcie! Polak!
Ja pieCenzura2.svgole, prawdziwy Polak!
Ja pieCenzura2.svgole, Polak!
Co Polak to ja nawet nie, kCenzura2.svga

Testoviron o nosaczu sundajskim

Kurła!!! Kiedyś to było!

Dźwięk wydawany przez nosacza sundajskiego

Nosacz sundajski, nosacz – grupa zamieszkałych aktualnie na wyspie Borneo w Indonezji polskich imigrantów, którzy z niewiadomych przyczyn przybrali wygląd i rozum małpy, zachowując jedynie swój charakterystyczny „syndrom Polaka”, objawiający się między innymi nazwaniem swojego potomstwa „Seba” czy „Karyna”, częstymi wizytami w Biedronce, czy oglądaniem seriali paranoicznie paradokumentalnych takich jak Dlaczego ja?, Ukryta prawda czy Trudne sprawy.

Ciekawą sprawą jest unikatowa nazwa na samca i samicę – są to odpowiednio: Janusz oraz Grażyna. Inna ciekawa sprawa to nazwy potomstwa. Samce z lat 90. i pierwszych lat 2000. nazywa się Sebastianami tudzież Sebami, a samice Karynami. Obecnie rodzi się nowe pokolenie nosaczy, które na samców będzie mówić Brajanki, a na samice Dżesiki. Najmłodsze pokolenie jest eksperymentem społecznym prowadzonym przez polskich naukowców od końca 2015 roku. W eksperymencie dużą wagę przykłada się na pieniądze, które idą na utrzymanie i dokarmianie najmłodszych nosaczy.

Co do gustu muzycznego nosaczy sundajskich, większość Januszy (męskich osobników) odpowiadało w badaniach pozytywnie na muzykę Budki Suflera i śpiew Krzysztofa Cugowskiego. Samice – Grażyny, lub Karyny, w zależności od miejsca zamieszkania – odpowiadały pozytywnie na muzykę Bajmu i śpiew Beaty Kozidrak. U wszystkich nosaczy można zaobserwować uwielbienie do znanych piosenkarzy disco polo (z Zenkiem Martyniukiem na czele). Nieobce nosaczom są także znane przeboje Krawczyka czy Rodowicz.

Nosacze sundajskie są odporne na wiele chorób, ponieważ Janusz, czyli samiec nosacza, i Grażyna, samica, bronią swoje dziecko – czy to Seba, czy to Karyna – przed promieniotwórczymi czynnikami takimi jak: reklamy telewizyjne, szczepienia ochronne, komputer, czy śniadaniami bez mięsa lub jajek.

Etymologia[edytuj • edytuj kod]

Nazwa „nosacz sundajski” pochodzi z jakże widocznego nosa, który u samca, czyli Janusza, jest porównywalny do kawałka kiełbasy, którą zresztą by zjadł i popił pyfkiem. U samic, a więc Grażyn, nos jest bardziej „do szpica”, i nie odstaje. Człon „sundajski” pochodzi od nowego miejsca zamieszkania tej małpiej Polonii, czyli od archipelagu Sundajskiego.

Zajęcia[edytuj • edytuj kod]

Robotą, którą wykonuje Janusz jest picie wraz z przyjaciółmi piwa, wódki i innych boskich trunków. Oprócz tego, trudni się siedzeniem na fotelu, oglądaniem Kiepskich oraz najbardziej znienawidzonym zajęciem czyli pracą. Młode nosacze muszą się uczyć, jednak wolą telefon i komputer. Grażyna, jak przystało na płeć piękną cały dzień spędza w kuchni.

Ciekawostki[edytuj • edytuj kod]

  • Nie ma dla Janusza większego szczęścia niż nieszczęście sąsiada;
  • Typowy Janusz musi nałykać się garści leków na erekcję, aby tylko mu konar zapłonął;
  • Typowa Grażyna gotuje od poniedziałku do czwartku i w soboty kotlety mielone, w piątki podaje ryby smażone na smalcu. Na dwudaniowe posiłki należy poczekać do niedzieli, kiedy to można załapać się na kotlety schabowe i rosół oraz w poniedziałek, kiedy do mielonych jest podawana zupa pomidorowa zrobiona z wczorajszego rosołu;
  • Każdy Janusz krzyczy na pół ulicy słowa utworu „Piwo” Zdrowej Wody, gdyż jest to tolerowane w społeczeństwie Januszy w soboty o pierwszej w nocy;
  • Przy wejściu do mieszkania Grażyny i Janusza z klatki schodowej należy zdjąć buty;
  • Kiedy w mieszkaniu Grażyny i Janusza wysiada żarówka, Janusz wykręca inną z pobliskiej klatki schodowej, aby zaoszczędzić pieniążków i wysiłku wymaganego, aby dojść do najbliższego sklepu AGD;
  • Jeżeli obrazisz wiarę Janusza i Grażyny, wydziedziczą Cię, nawet jeżeli nie jesteś członkiem ich rodziny;
  • Prawdziwy Janusz nie wie, czym jest Linux i korzysta wyłącznie ze spiraconego po znajomości Windowsa XP z uszkodzonymi sterownikami i przegrzewającym się procesorem;
  • Największym marzeniem Janusza jest kupno Volkswagena Passata – najlepiej funkiel nówkę nieśmiganą prosto z niemieckiego salonu autoszrotu, ewentualnie Forda Mondeo lub Opla Insignię;
  • Pomimo uwielbiania Budki Suflera, nosacz nie będzie wiedział, kim byli Romuald Lipko czy Romuald Czystaw;
  • Nosacze są wyśmiewane na Wykopie przez powyższe natręctwa;
  • Mimo że mieszkają na Borneo, nosacze są świetnym przykładem wyewoluowanej polskiej kultury;
  • Janusze i Grażyny czują ogromną niechęć do czypsów, Ukraińców i gier komputerowych;
  • Średnio, każdy Janusz wdycha ponad pięćset litrów smogu rocznie;
  • Nosacze sundajskie mają prawo głosu zza granicy i są powodem wygranej Prawa i Sprawiedliwości w 2015 roku;
  • Kiedy Janusz widzi, że Seba otwiera czypsy, łapie się za głowę i zastanawia się, kogo on wychował;
  • Niezbędną cechą Januszów i Grażyn jest zamiłowanie do Jana Pawła II i posiadanie jego portretu w każdym pokoju – poza toaletą;
  • Kiedy u Seby w pokoju jest bałagan, należy go upomnieć, że tam to tylko nasrać na środku;
  • Kiedy Grażyna idzie do Biedronki, to zawsze robi zakupy za dokładnie 40 zł, bo zbiera naklejki na słodziaki. Kiedyś zbierała na świeżaki.

Zobacz też[edytuj • edytuj kod]

Słownik
Zobacz w słowniku:
słownik nosaczowo-polski