Użytkownik:Typowekonto/brudnopis/DP

Daft Punk (ang. Pieprznięci Punkowie) – duet dwóch humanoidalnych robotów, istniejący w latach 1993–2021, którzy dla niepoznaki podają się za dwóch zmęczonym życiem Francuzów – Thomasa Bangaltera i Guy-Manuela de Homem-Christo. Drugi największy wkład Francuzów w muzykę elektroniczną zaraz po (po)Żarze.

Historia

T i M zapoznali się ze sobą w 1990, podczas nauki w francuskim odpowiedniku liceum. T, uczony w odpowiedni sposób przez swojego ojca, był znany jako syntezatorowy nerd, który w 3 sekundy odgadywał ustawienia każdego utworu Vangelisa, czy innego Morodera.

Dyskografia

• Zadanie domowe (1997) – pierwszy album, będący skutkiem czteroletnich eksperymentów z sprzętem ze złomu. Ze względu na to, że co kilka miesięcy panowie zmieniali gatunek, w którym tworzyli, jedynie pierwsze cztery utwory tworzą sensowną całość, a reszta została ułożona metodą „huzia na Józia”. Zyskał on dopiero uznanie po tym, jak recenzenci i fani znaleźli parę utworów, które przeciętny człowiek jest w stanie wysłuchać (a kto wie, może nawet zatańczy).
• Discovery Channel (2001) – roboty, które zastąpiły porwanych Francuzów, postanowiły dodać do albumów kontekst podprogowy – historyjkę o tym, jak bogaci ludzie porywają kosmitów tylko po to, aby zyskać jakiekolwiek uznanie w branży pop. Jednak umiejętność tworzenia muzyki house z zaprowadzaniem anarchii się nie łączy, przez co gno z planu zdobycia władzy nad ludźmi wyszło, a jakakolwiek warstwa fabularna, która w albumie pozostała wyróżnia się huśtawką emocjonalną na poziomie 15-letniej alternatywki. Krytycy mieli głęboko w piie jakiekolwiek przesłanie, a wielbiciele znaleźli wszystkie zrzynki Daft Punk od innych artystów.
• Człowieku, po tym wszystkim… (ang. Human, After All, 2005) – Dafci byli wkurzeni zarówno na siebie, że nie potrafili w jakikolwiek sposób rozniecić wielkiego międzynarodowego buntu, jak i na swoich fanów za to, że poddanie się kosmitom nie przyszło im do głowy. Postanowili więc dobitniej oznajmić, co myślą o swoich fanach. Twierdzą, że to oni są prawdziwymi ludźmi (Human After All), a ci, którzy są ogłupieni przez telewizję (Television Rules the Nation), internet (The Brainwasher) czy sztuczna inteligencja (Steam Machine) nie powinni zaliczać się do tej grupy. Wedle przesłania, najlepszy czas nastąpi dopiero wtedy, kiedy ludzie staną się żywymi szkieletami (The Prime Time of Your Life), będziemy pracować jak roboty (Technologic), uprawiając seks, tylko po to, aby się rozmnażać (Make Love) oraz przestaniemy odczuwać jakiekolwiek emocje, stając się zimnymi i chłodnymi wobec tego świata, bliskich czy znajomych (Emotion). Nikt nie zrozumiał znaczenia 45-minutowego ’’digitus impudicus’’, więc jedynym utworem, który został doceniony przez innych był „Robot Rock”, będący odpadem z ‘’Discovery’’, składającym się z rozbudowanego sampla piosenki rockowej klasy B z lat 80-tych.
• Pamięć RAM Wspomnienia o dostępie swobodnym (2013) – ostatni wydany album, który powstał po tym, jak przeprowadzili się z Dziewicy na Kapitol, przy okazji biorąc jedynie syntezator, sampler i efekt gitarowy do robienia przesteru, resztę zastępując instrumentami akustycznymi. Tym samym powstało 14 utworów, które na początku przypominają funk, a kończą się eksterioryzacją słuchacza, który przyciągnięty popkową papką w stylu „Get Lucky” czy „Lose Yourself to Dance” staje się nieświadomym fanem duetu.

Przypisy

Kategoria:Francuskie zespoły