Wspólna polityka rolna Unii Europejskiej

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wspólna polityka rolna Unii Europejskiej – ogół przedsięwzięć mających na celu zmniejszenie produkcji rolnej na terenach Unii Europejskiej i zastąpienie jej chińskimi odpowiednikami. Zakłada ona głównie wynagradzanie rolników powstrzymujących się od pracy, poprzez dopłaty bezpośrednie, oraz karanie tych, którzy pracują zbyt wiele.

Historia[edytuj]

Pierwowzorem dla unijnej polityki rolnej stała się przedwojenna radziecka Nowa Polityka Ekonomiczna, która zakładała równość wszystkich rolników bez względu na kraj pochodzenia. Radzieckie sowchozy i kołchozy zainspirowały unijnych planistów polityki rolnej do stworzenia na ich obraz i podobieństwo systemu po dokonaniu niezbędnych poprawek. Po dogłębnej analizie sztab stwierdził iż NEP okazała się nieudolna z powodu obowiązku pracy, który skutecznie do niej zniechęcał, zatem rozwiązania europejskie zakładały dopłacanie rolnikom za zmniejszanie produkcji.

Plany[edytuj]

W ramach ograniczania produkcji mleka Komisja Europejska planuje dofinansować zakup specjalistycznych dozowników na krowie wymiona, które mają dopilnować przestrzegania nałożonych limitów, w planach jest również refundowanie kuracji odchudzających dla trzody chlewnej, ażeby odpowiednio zmniejszyć produkcję mięsa. Niektórzy, bardziej ambitni unijni urzędnicy postulują dofinansowanie zakupu środków przeciwbiegunkowych dla kur, co ich zdaniem zmniejszy produkcję jajek.

Do pozostałych, mniej bezpośrednich działań, które mają zostać podjęte w przyszłości celem ograniczenia tradycyjnej produkcji rolnej należą:

  • Podniesienie akcyzy od paliw rolniczych;
  • Wprowadzenie podatku od wynajmu kombajnu, tudzież innego sprzętu rolniczego;
  • Wprowadzenie podatku od nadmiernej ilości ziarna w kłosie zboża – w tym celu zamierza się powołać 10 000 inspektorów egzekwujących przestrzeganie.

Zwolennicy[edytuj]

Głównymi zwolennikami polityki rolnej UE są przede wszystkim ekolodzy, ponieważ zwierzęta hodowlane robiąc kupę przyczyniają się do rozwoju efektu cieplarnianego, zaś uprawy rolne stanowią konkurencję dla rzadkich chwastów. Ekolodzy ubolewają nad faktem, iż ostatnimi czasy rolnictwo przyczyniło się do wytępienia wielu unikatowych gatunków zwierzęcych, takich jak np. stonka ziemniaczana czy bielinek kapustnik.