Edytujesz „Achaja”
Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Uwaga: Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli zalogujesz się lub utworzysz konto, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Ta edycja może zostać anulowana. Porównaj ukazane poniżej różnice między wersjami, a następnie zapisz zmiany.
Aktualna wersja | Twój tekst | ||
Linia 2: | Linia 2: | ||
{{cytat|Ale jak ona może tak na tym koniu z gołym tyłkiem jeździć? Przecież odparzyłaby sobie…|Przemyślenia podczas lektury}} |
{{cytat|Ale jak ona może tak na tym koniu z gołym tyłkiem jeździć? Przecież odparzyłaby sobie…|Przemyślenia podczas lektury}} |
||
{{cytat|Ten, kto przynosi to pismo, mówi, jakobym to ja mówił. Jego słowa są moimi słowami. To, co powie, ja powiedziałem|Zwięzły język z '''Achai''' w pełnej krasie}} |
{{cytat|Ten, kto przynosi to pismo, mówi, jakobym to ja mówił. Jego słowa są moimi słowami. To, co powie, ja powiedziałem|Zwięzły język z '''Achai''' w pełnej krasie}} |
||
'''Achaja''' (znana także jako ''Achuja'' czy ''Fapaja'') – trzytomowa powieść fantastyczna autorstwa [[Andrzej Ziemiański|Andrzeja Ziemiańskiego]], stanowiąc ekspozycję jego fantazji [[seks]]ualnych. Oprócz dużych ilości cycków na stronę, książka charakteryzuje się tym, że zamiast prowadzić dialogi, postaci wymieniają się długimi na kilka stron monologami. Kontynuacją Achai jest kolejna pięciotomowa powieść [[Pomnik cesarzowej Achai]]. |
'''Achaja''' (znana także jako ''Achuja'', ''Szczaja'' czy ''Fapaja'') – trzytomowa powieść fantastyczna autorstwa [[Andrzej Ziemiański|Andrzeja Ziemiańskiego]], stanowiąc ekspozycję jego fantazji [[seks]]ualnych. Oprócz dużych ilości cycków na stronę, książka charakteryzuje się tym, że zamiast prowadzić dialogi, postaci wymieniają się długimi na kilka stron monologami. Kontynuacją Achai jest kolejna pięciotomowa powieść [[Pomnik cesarzowej Achai]]. |
||
== Bohaterowie == |
== Bohaterowie == |
||
Linia 23: | Linia 23: | ||
Achaja dorasta na dworze księcia Archentara, jako typowa książęca córka. W pewnym momencie Archentar postanawia jednak spłodzić sobie drugiego potomka i znajduje sobie w tym celu żonę niewiele młodszą od ukochanej córki. Jak to bywa, baby zaczynają się między sobą żreć<ref>Dzięki temu możemy przeczytać pierwszy opis gołego tyłka Achai</ref>. Zła żona księcia nakłania małżonka do wysłania córki do wojska. Tam Achaja uczy się, że armia to jedno wielkie skurwysyństwo. Na dodatek już po pierwszej bitwie zostaje porwana przez agentów wrogiego cesarstwa Luan i wykorzystana w negocjacjach w sprawie zawarcia pokoju. |
Achaja dorasta na dworze księcia Archentara, jako typowa książęca córka. W pewnym momencie Archentar postanawia jednak spłodzić sobie drugiego potomka i znajduje sobie w tym celu żonę niewiele młodszą od ukochanej córki. Jak to bywa, baby zaczynają się między sobą żreć<ref>Dzięki temu możemy przeczytać pierwszy opis gołego tyłka Achai</ref>. Zła żona księcia nakłania małżonka do wysłania córki do wojska. Tam Achaja uczy się, że armia to jedno wielkie skurwysyństwo. Na dodatek już po pierwszej bitwie zostaje porwana przez agentów wrogiego cesarstwa Luan i wykorzystana w negocjacjach w sprawie zawarcia pokoju. |
||
SEKS! |
SEKS! SIKANIE! SIKANIE! |
||
Gdy negocjacje kończą się, Achaja trafia do obozu niewolników na jakimś zadupiu Luan<ref>Prawdopodobnie gdzieś w okolicach Sosnowca</ref>. Doznaje tam niebywałych przyjemności takich jak [[gwałt]]<ref>Eee… Sama chciała!</ref> zbiorowy czy jedzenie [[Robak|ziemnych przysmaków]] i uczy się walki mieczem. W końcu w czasie burzy piaskowej udaje się uciec. Udaje się do leżącego nieopodal królestwa Arkach, gdzie zatrudnia się ponownie w armii. Armia ta jest o tyle nietypowa, że służą w niej wyłącznie baby, co stwarza okazję do opisów [[Lesba|lesbijskiego]] seksu<ref>Tak, nie ma to jak seks bab o posturze [[Marit Bjoergen]]</ref>. |
Gdy negocjacje kończą się, Achaja trafia do obozu niewolników na jakimś zadupiu Luan<ref>Prawdopodobnie gdzieś w okolicach Sosnowca</ref>. Doznaje tam niebywałych przyjemności takich jak [[gwałt]]<ref>Eee… Sama chciała!</ref> zbiorowy czy jedzenie [[Robak|ziemnych przysmaków]] i uczy się walki mieczem. W końcu w czasie burzy piaskowej udaje się uciec. Udaje się do leżącego nieopodal królestwa Arkach, gdzie zatrudnia się ponownie w armii. Armia ta jest o tyle nietypowa, że służą w niej wyłącznie baby, co stwarza okazję do opisów [[Lesba|lesbijskiego]] seksu<ref>Tak, nie ma to jak seks bab o posturze [[Marit Bjoergen]]</ref>. |
||
CYCKI! CYCKI! CYCKI!!! |
CYCKI! CYCKI! CYCKI!!! SIKU! SIKU! SIKU! |
||
Arkach toczy bój z istotami, które nazywane są potworami. W rzeczywistości są to kobiety o czarnych oczach bez tęczówek i pojawiających się lub znikających ogonach, będące do tego doskonałymi szermierzami. Owe kotobaby porywają Achaję, gdyż uznają ją za godną, do leśnego matecznika. Tam dziewczyna żyje sobie jakiś czas, co staje się pretekstem do jeszcze większej ilości opisów lesbijskiego seksu. |
Arkach toczy bój z istotami, które nazywane są potworami. W rzeczywistości są to kobiety o czarnych oczach bez tęczówek i pojawiających się lub znikających ogonach, będące do tego doskonałymi szermierzami. Owe kotobaby porywają Achaję, gdyż uznają ją za godną, do leśnego matecznika. Tam dziewczyna żyje sobie jakiś czas, co staje się pretekstem do jeszcze większej ilości opisów lesbijskiego seksu. |
||
'''SEKS!!!''' |
'''SEKS!!! SIKU! SIKU! SIK! ZROBIĘ SOBIE SIKU W MIG!''' |
||
Następnie Achaja wraca do Arkach i nakłania lokalną królową do zawarcia sojuszu z kotobabami. Następnie wymusza na królowej wspomożenie Królestwa Troy w walce z cesarstwem Luan. W wyniku mniej lub bardziej udanych machinacji udaje się im osiągnąć cel. Gdy cesarstwo zostaje pokonane, Achaja zostaje władczynią nowego imperium. Aby zaspokoić królową Arkach<ref>Wyjątkowo nie W TYM sensie</ref> poślubia jej synka Biafrę, który tak w zasadzie przedkłada chłopców nad dziewczęta. Dzięki temu Achaja może nie zmieniać swoich przyzwyczajeń z armii i urządzać sobie grupowe orgie z kochankami obojga płci. |
Następnie Achaja wraca do Arkach i nakłania lokalną królową do zawarcia sojuszu z kotobabami. Następnie wymusza na królowej wspomożenie Królestwa Troy w walce z cesarstwem Luan. W wyniku mniej lub bardziej udanych machinacji udaje się im osiągnąć cel. Gdy cesarstwo zostaje pokonane, Achaja zostaje władczynią nowego imperium. Aby zaspokoić królową Arkach<ref>Wyjątkowo nie W TYM sensie</ref> poślubia jej synka Biafrę, który tak w zasadzie przedkłada chłopców nad dziewczęta. Dzięki temu Achaja może nie zmieniać swoich przyzwyczajeń z armii i urządzać sobie grupowe orgie z kochankami obojga płci. |
||
Linia 48: | Linia 48: | ||
=== Meredith === |
=== Meredith === |
||
[[Plik:Orzeł.gif|461px|thumb|Meredith-orzeł]] |
[[Plik:Orzeł.gif|461px|thumb|Meredith-orzeł]] |
||
Meredith wędruje sobie po świecie aż napotyka na swojej drodze młodego chłopaka, którego postanawia |
Meredith wędruje sobie po świecie aż napotyka na swojej drodze młodego chłopaka, którego postanawia zgwał… A nie, on nie jest [[ksiądz|księdzem]] tylko magiem. W każdym razie spotyka młodego chłopaka, który okazuje się być tylko stworzoną przez złego boga Sepha rzeczą. Rzecz przedstawia się jako Wirus i manipuluje Meredithem w taki sposób, aby temu zamarzyło się objąć władzę w Zakonie. |
||
Mag udaje się do siedziby Zakonu i rzuca wyzwanie Wielkiemu Mistrzowi. Kończy się to otoczeniem przez sługi Wielkiego Mistrza, w wyniku czego Meredith próbuje uciec zamieniając się w orła<ref>I to wcale nie jest zerżnięte z [[Władca Pierścieni|pewnej angielskiej powieści]]. Wcale</ref>. Niestety dystans okazuje się zbyt duży i w wyniku niedotlenienia (Ziemiański uroił sobie orła z ludzkim mózgiem) spada z powrotem na dach twierdzy. Zakon wtrąca go do najgłębszego lochu, w którym ma spędzić resztę życia o wodzie i kaszce. |
Mag udaje się do siedziby Zakonu i rzuca wyzwanie Wielkiemu Mistrzowi. Kończy się to otoczeniem przez sługi Wielkiego Mistrza, w wyniku czego Meredith próbuje uciec zamieniając się w orła<ref>I to wcale nie jest zerżnięte z [[Władca Pierścieni|pewnej angielskiej powieści]]. Wcale</ref>. Niestety dystans okazuje się zbyt duży i w wyniku niedotlenienia (Ziemiański uroił sobie orła z ludzkim mózgiem) spada z powrotem na dach twierdzy. Zakon wtrąca go do najgłębszego lochu, w którym ma spędzić resztę życia o wodzie i kaszce. |
||
Linia 55: | Linia 55: | ||
'''TAK, W CAŁYM WĄTKU NIE MA SEKSU!'''<ref>Widocznie Ziemiański nie jest [[Gerontofilia|gerontofilem]]</ref> |
'''TAK, W CAŁYM WĄTKU NIE MA SEKSU!'''<ref>Widocznie Ziemiański nie jest [[Gerontofilia|gerontofilem]]</ref> |
||
'''ALE JEST SIKANIE!''' |
|||
{{Przypisy}} |
{{Przypisy}} |