Edytujesz „Franz Kafka”
Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Uwaga: Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli zalogujesz się lub utworzysz konto, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Ta edycja może zostać anulowana. Porównaj ukazane poniżej różnice między wersjami, a następnie zapisz zmiany.
Aktualna wersja | Twój tekst | ||
Linia 16: | Linia 16: | ||
Kiedy nasz karaluszek zakochał się po raz pierwszy – w Felice Bauer, wpadł w prawdziwy szał pisania. Przez jedną noc stworzył ''Wyrok''. W dalszym szaleństwie napisał początek ''Ameryki'', której jak każdej swojej powieści nie dokończył. Planował małżeństwo, oraz dzieci, więc Kafce zupełnie już odbiło. Wówczas odezwali się rodzice, którzy swojego misia-pysia chcieli przygarnąć do siebie, by pracował w ich sklepie. Franz chciał [[samobójstwo|strzelić sobie w głowę]], ale dzięki interwencji Maksa Broda u rodzinki Kafki, do tragedii nie doszło. Na dziesięć miesięcy po zaręczynach z Felice, Amszel je zerwał, jednocześnie rzucając wykład o przeznaczeniu pisarza do życia w samotności. [[Plik:Kafkakaraluch.JPG|thumb|left|170px|Koszmar Kafki – przemiana w karalucha]]Po kilku latach znów ponowił związek, by po raz kolejny go rozpieprzyć. Niektórzy twierdzą, że jest to efekt zbrzuchacenia przyjaciółki Felice. |
Kiedy nasz karaluszek zakochał się po raz pierwszy – w Felice Bauer, wpadł w prawdziwy szał pisania. Przez jedną noc stworzył ''Wyrok''. W dalszym szaleństwie napisał początek ''Ameryki'', której jak każdej swojej powieści nie dokończył. Planował małżeństwo, oraz dzieci, więc Kafce zupełnie już odbiło. Wówczas odezwali się rodzice, którzy swojego misia-pysia chcieli przygarnąć do siebie, by pracował w ich sklepie. Franz chciał [[samobójstwo|strzelić sobie w głowę]], ale dzięki interwencji Maksa Broda u rodzinki Kafki, do tragedii nie doszło. Na dziesięć miesięcy po zaręczynach z Felice, Amszel je zerwał, jednocześnie rzucając wykład o przeznaczeniu pisarza do życia w samotności. [[Plik:Kafkakaraluch.JPG|thumb|left|170px|Koszmar Kafki – przemiana w karalucha]]Po kilku latach znów ponowił związek, by po raz kolejny go rozpieprzyć. Niektórzy twierdzą, że jest to efekt zbrzuchacenia przyjaciółki Felice. |
||
Kafka wciąż pisał, a także popadł w charakterystyczny dla [[egzystencjalizm]]u ''[[psychodelia|weltschmerz]]'', przez co studiował filozofię, Biblię i [[socjalizm]]. W wolnych chwilach płakał nad swoim marnym życiem. Podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]] chciał iść do armii<ref>Franz Kafka, mimo swej delikatności, żałosnego zdrowia i ogólnego zachowania emo-like, był hardkorem – trzeba to przyznać</ref>, ale ze względu na kiepskie zdrowie i pracę w biurze, nie został przyjęty. Udało mu się przynajmniej zerwać rodzinny łańcuch na osiem lat przed śmiercią. W [[1917]] roku zaczął pluć krwią, co trochę go zmartwiło. Po pięciu latach poznał Dorę Diamant, [[Polska|polską]] żydówkę. Nie zdążył jednak z nią zerwać wskazując na |
Kafka wciąż pisał, a także popadł w charakterystyczny dla [[egzystencjalizm]]u ''[[psychodelia|weltschmerz]]'', przez co studiował filozofię, Biblię i [[socjalizm]]. W wolnych chwilach płakał nad swoim marnym życiem. Podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]] chciał iść do armii<ref>Franz Kafka, mimo swej delikatności, żałosnego zdrowia i ogólnego zachowania emo-like, był hardkorem – trzeba to przyznać</ref>, ale ze względu na kiepskie zdrowie i pracę w biurze, nie został przyjęty. Udało mu się przynajmniej zerwać rodzinny łańcuch na osiem lat przed śmiercią. W [[1917]] roku zaczął pluć krwią, co trochę go zmartwiło. Po pięciu latach poznał Dorę Diamant, [[Polska|polską]] żydówkę. Nie zdążył jednak z nią zerwać wskazując na dogłębne piękno samotnego życia pisarza, gdyż zmarł na gruźlicę. |
||
Nie wydawał żadnych książek, a jedynie kilka zbiorów opowiadań, które cieszyły się miernym zainteresowaniem. Swojemu przyjacielowi polecił spalić rękopisy, czego też Max Brod nie uczynił i wszystkie opublikował w latach 40. |
Nie wydawał żadnych książek, a jedynie kilka zbiorów opowiadań, które cieszyły się miernym zainteresowaniem. Swojemu przyjacielowi polecił spalić rękopisy, czego też Max Brod nie uczynił i wszystkie opublikował w latach 40. |