Edytujesz „Jerzy IV Hanowerski” (fragment)

== Małżeństwo i regencja ==
[[Plik:Kaftan1.jpg|thumb|210px|''Całkiem fajny ten kostium, tylko nic w nim nie widzę'']]
W [[1795]] zdarzył się najgorszy dzień w życiu Jerzego. Gdy usłyszał, że musi poślubić swoją kuzynkę, Karolinę, pragnął polec w heroicznej walce z jadowitym [[pająk]]iem pod łóżkiem. Jednak zwierzę było zbyt oswojone, by zabić swojego wieloletniego właściciela i nie chciało umrzeć z wyrzutów sumienia. Na ślubie zataczający się książę kilkukrotnie pomylił sypialnie, przy okazji sprawdzając dokładnie, czy leżąca kobieta to przypadkiem nie jego żona<ref>Czasem jakiś facet go pobił lub [[wpierdol|grzecznie]] wyprosił, zdarza się...</ref>. Po zarobieniu paru siniaków i podbitego oka kamerdyner zawlókł go za ucho do księżnej. Jerzy zaczął odmawiać modlitwy i użalać się głośno nad swoim losem, jednak małżonka dla poprawy nastroju była trzymana w izolatce przez kilka godzin, więc wzięła się za księcia, podziwiając przy okazji długość jego [[penis|członka]]. Po paru tygodniach stwierdziła, że jej mąż nie jest wyuczony zbyt wielu pozycji, dlatego chcąc urozmaicić swoje życie erotyczne spędzała czas z bardziej doświadczonymi szlachcicami a mężowi pozwalała popatrzeć.

Po spłodzeniu spadkobierczyni książę uznał, że nie ma czasu ani ochoty na takie kobiety i woli zainwestować w [[dom publiczny|agencję towarzyską]]. Pamiętając swoje doświadczenia z plebsem, zrezygnował i zaczął chodzić za kulisy do teatru i na wieczory naukowe, gdzie często zostawał po godzinach, chcąc by istotę prawdziwej fizyki wytłumaczyła mu małżonka nauczającego. Niekiedy zastanawiał się, czy czasem nie zacząć chodzić na spotkania pasjonatów matematyki, ale nie gustował w niewiastach [[matematyk|zbyt mądrych]].

W [[1810]] ojciec Jerzego na wieść o prowadzeniu się syna i śmierci córki, dostał jednego ze swoich ataków i zaczął dewastować meble. Podczas niszczenia kredensu, uderzył się w głowę i po odzyskaniu przytomności za pomocą trzech wiader lodowatej [[woda|wody]] zadawał każdej napotkanej osobie pytania „kim jesteś?”, „co ty do cholery tu robisz?” i „jak brzmi twierdzenie odwrotne do twierdzenia Pitagorasa?”. Nie mogąc sobie niczego przypomnieć, postanowił wyskoczyć z okna pałacu, jednak na przeszkodzie stanęli mu służący, którzy widząc jak król próbuje się przecisnąć przez otwór, włożyli mu biały kaftan i zostawili w pokoju bez klamek.

Na skutek przedłużającego się pobytu ojca na oddziale zamkniętym, książę został regentem. Nie mógł być królem, ponieważ stary jeszcze żył i jak na złość dobrze się trzymał. Mimo to nie było z nim kontaktu, czasem bełkotał coś od rzeczy o ładnych Niemkach i uczciwych politykach. Tymczasem Jerzy, obowiązkowo z kieliszkiem wódki w ręce i dziewczyną na kolanach rozwiązywał problemy państwa. Okres regencji zapamiętał jako wesoły, raz podpisał jakiś papierek, a okazyjnie skazał kogoś na [[kara śmierci|śmierć]]. Gdy dostał w brudne ręce akt emancypacji katolików, użył swojej starej jak sam Chaos mózgownicy i zwołał rząd. Kiedy na posiedzeniu Parlamentu członkowie rozpoczęli debatę na temat stosowania falowej teorii światła w praktyce, regent wyjął [[poduszka|poduszkę]], wyobraził sobie, że ogląda dobranockę, a potem zasnął. Po brutalnej pobudce poprzez uderzenie podręcznikiem do fizyki, zbulwersował się oraz pozostawił sprawy wagi państwowej i szlachtę, która w tym czasie zaczęła grać w państwa i miasta, z samym sobą.

Podczas dalszej regencji podróżował sobie po świecie, kosztując nowych potraw i przybierając na wadze. Patrząc na swój brzuch o wielkości porównywalnej do polskich dzieci, postanowił przejść na dietę. Nie dawała ona dobrego rezultatu, a dodatkowe kilogramy powracały ze zdwojoną siłą. Dlatego poprzez jedzenie dziesięciu [[hamburger]]ów na śniadanie i dwudziestu na obiad, chciał udowodnić Brytyjczykom, że gruby człowiek też może być szczęśliwy<ref>Była taka książka, ''Gruby człowiek i może''</ref>. W [[1817]] córka Jerzego zmarła, więc nie miał komu przepisać swoich długów, a na żeniaczkę za bardzo nie miał ochoty. Wobec tego zamierzał zapisać je w spadku młodszemu bratu.