Edytujesz „Pan Tadeusz”
Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Uwaga: Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli zalogujesz się lub utworzysz konto, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Ta edycja może zostać anulowana. Porównaj ukazane poniżej różnice między wersjami, a następnie zapisz zmiany.
Aktualna wersja | Twój tekst | ||
Linia 1: | Linia 1: | ||
{{sur|Polskiej epopei narodowej|imię|Tadeusz}} |
|||
[[Plik:Pan-tadeusz-wajda-mickiewicz.jpg|200px|thumb|Hajże na Soplicę!]] |
[[Plik:Pan-tadeusz-wajda-mickiewicz.jpg|200px|thumb|Hajże na Soplicę!]] |
||
[[Plik: |
[[Plik:Prezydent przeczyta pana tadeusza 640x0 rozmiar-niestandardowy.jpg|thumb|200px|Zajebiście ważny człowiek nad zajebiście ważną książką]] |
||
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 2 1.JPG|thumb|200px|Jeden bohaterów w dość znany sposób się witający]] |
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 2 1.JPG|thumb|200px|Jeden bohaterów w dość znany sposób się witający]] |
||
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 11 2.JPG|thumb|200px|Tadek poluje na Zosie]] |
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 11 2.JPG|thumb|200px|Tadek poluje na Zosie.]] |
||
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 7 1.JPG|thumb|200px|Rozmowy przy winku]] |
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 7 1.JPG|thumb|200px|Rozmowy przy winku]] |
||
{{cytat|Thad, I'm your father.|Ksiądz Robak do '''Tadeusza'''}} |
|||
{{cytat|Woźny pas mu odwiązał, pas słucki, pas lity, przy |
{{cytat|Woźny pas mu odwiązał, pas słucki, pas lity, przy tym pasie się świecą kutasy jak kity.|Fragment '''dzieła'''}} |
||
⚫ | |||
{{cytat|Żadne dzieło tak nie zmusza do picia przy czytaniu, jak '''„Pan Tadeusz”'''|Sokrates}} |
|||
{{cytat|Pamiętam te słowa [[Andrzej Wajda|Andrzeja Wajdy]] - Litwo Ojczyzna moja!|[[Neo-Nówka]] o '''Panu Tadeuszu'''}} |
|||
⚫ | |||
⚫ | Dzieło napisano < |
||
⚫ | Dzieło napisano <s>trzynastodziąsłowcem</s> trzynastozgłoskowcem. Mickiewicz miał problem z wymyśleniem rymów i równych wersów, wiec pomagał mu bóbr, który zna tysiąc bitów. Dzięki temu Pana Tadeusza można dobrze rapować. Co prawda każda księga ma takie same, flow, ale co tam. Utwór liczy sobie tych ksiąg trzynaście, ale Polacy, nie wiedzieć czemu, rozpoznają pod względem treści tylko tą ostatnią. Podobno Mickiewicz nie przyznawał się do jej napisania i zwalił całą winę na [[Aleksander Fredro|Aleksandra Fredrę]], co akurat temu ostatniemu się podobało, bo inaczej popadłby w zapomnienie. |
||
== Wstęp == |
== Wstęp == |
||
Adam Mickiewicz, jako romantyk, był wielkim <del>litewskim</del> <del>francuskim</del> polskim patriotą. Wobec tego epopeja narodowa jego autorstwa, najważniejsza książka dla historii i tożsamości Polaków, zaczyna się od słów |
Adam Mickiewicz, jako romantyk, był wielkim <del>litewskim</del> <del>francuskim</del> polskim patriotą. Wobec tego epopeja narodowa jego autorstwa, najważniejsza książka dla historii i tożsamości Polaków, zaczyna się od słów "Litwo, Ojczyzno moja". Podobno Litwinów do tej pory krew zalewa z tego powodu. |
||
Dzieło rozpoczyna się rozbudowaną [[inwokacja|inwokacją]] opisującą piękno gnojowiska, jakie widział Mickiewicz w swojej wsi. Następnie dowiadujemy się o przybyciu młodego < |
Dzieło rozpoczyna się rozbudowaną [[inwokacja|inwokacją]] opisującą piękno gnojowiska, jakie widział Mickiewicz w swojej wsi. Następnie dowiadujemy się o przybyciu młodego <s> i zboczonego</s> Tadeusza do Soplicowa, gdzie najpierw natrafia na portrety masonów, a potem przyłapuję Zosię bez makijażu, co jest powodem jej strachu i ucieczki. Następnie młodzieniec zostaje [[napój alkoholowy|należycie przywitany]] przez swego stryja Sędziego <s>Artura Lipińskiego</s>, którzy trudzi się produkcją [[wódka|wódki]] Soplica. |
||
== Główni bohaterowie == |
== Główni bohaterowie == |
||
[[Plik: |
[[Plik:Pantadeusz.jpg|thumb|200px|Prawdziwe oblicze epopei narodowej]] |
||
* |
* {{t}}[[Młodzież|młodzieniec]], degustujący w [[Napój alkoholowy|alkoholach]] i [[posag]]ach, charakteryzujący się szczególnym zainteresowaniem dużo młodszymi <s>dziewczynkami</s> kobietami, tępak, który nie ukończył szkoły. |
||
* |
* {{t|Jacek Soplica}}[[ksiądz]], wytwarzający wg sekretnej receptury [[wódka|wódkę]] nazwaną jego imieniem. Domniemany ojciec Pana Tadeusza. |
||
* |
* {{t|Zosia}}jakaś sierota, co to nic porządnie nie umie zrobić, prócz picia i handlowania zapałkami. Zosia jest jak młodziutka, pełna witamin, świeża, pachnąca brzoskwinia. |
||
* |
* {{t|Telimena}}opiekunka Zosi, znana we wsi kokosza. Ciotka Tadeusza. Stara pudernica, jest jak wysuszona, pomarszczona, puszczająca soki, wręcz rozpadająca się na kawałki już dojrzała brzoskwinia. Jak odbicie w lustrze sprzed dwudziestu lat |
||
* |
* {{t|Gerwazy Rębajło}}klucznik, inaczej [[woźny]], robi najazd na gorzelnię. |
||
* {{t|Hrabia}}[[Gorzelnia|gorzelni]]. |
|||
* '''Hrabia''' – erotoman gawędziarz, znany birbant<ref>staropolskie: imprezowicz</ref>. |
|||
* |
* {{t|Sędzia}}właściciel gorzelni. |
||
=== Inni (ale bez nich by się obyło) === |
=== Inni (ale bez nich by się obyło) === |
||
* Asesor; |
|||
* Asesor – kandydat na sędziego, ciągle nap{{Cenzura}}la się z Rejentem o to, czyj chart jest bardziej zajebisty; |
|||
* Dobrzyński Maciej |
* Dobrzyński Maciej; |
||
* Jankiel; |
|||
* Jankiel – [[żydzi|starozakonny]], wielka gwiazda muzyki cymbałowej, tajny agent pozyskujący informacje dzięki prowadzaniu knajpy; |
|||
* Podkomorzy; |
|||
* Podkomorzy – w sumie nie wiadomo kto i nikt nie pamięta, czy był w książce; |
|||
* Rejent; |
|||
* Protazy – dziwne, ale to imię; |
|||
* Stolnik Horeszko; |
|||
* Rejent – właściciel kancelarii notarialnej; |
|||
* Wojski Hreczech. |
|||
* Stolnik Horeszko – podupadły wytwórca mebli drewnianych (stołów); |
|||
* Natenczas Wojski – mutant, posiada cętkowane i kręte rogi bawole. |
|||
== Streszczenie == |
== Streszczenie == |
||
[[Plik:Linda robak.jpg|thumb|200px| |
[[Plik:Linda robak.jpg|thumb|200px|Ostatni raper na Litwie]] |
||
==== Księga I – Gnojownik ==== |
==== Księga I – Gnojownik ==== |
||
Pan Tadeusz wraca z dziesięcioletniej biby u znajomych. Nieoczekiwanie dowiaduje się, że jego pokój zajęła zgarnięta z ulicy sierotka Zosia. Pierwszy raz ujrzał ją, gdy kończyła pić piwo, następnie szybko uciekła z niewiadomych przyczyn (bo to zła kobieta była!). Tymczasem przyjaciel domu Wojski postanowił powitać młodzieńca. Urządza kolejną imprezę. Tadeusz jest trochę zmieszany, bo nie doleczył jeszcze kaca z poprzedniej zabawy, mimo to przyłącza się do biesiady |
Pan Tadeusz wraca z dziesięcioletniej biby u znajomych. Nieoczekiwanie dowiaduje się, że jego pokój zajęła zgarnięta z ulicy sierotka Zosia. Pierwszy raz ujrzał ją, gdy kończyła pić piwo, następnie szybko uciekła z niewiadomych przyczyn (bo to zła kobieta była!). Tymczasem przyjaciel domu Wojski postanowił powitać młodzieńca. Urządza kolejną imprezę. Tadeusz jest trochę zmieszany, bo nie doleczył jeszcze kaca z poprzedniej zabawy, mimo to przyłącza się do biesiady. Do sali wchodzi upudrowana i wytapetowana Telimena. Ma tak dobry podkład, że Tadeuszowi wydaje się młoda niczym rączy źrebak (tak samo też rży). Między tymi dwojga zaczyna coś iskrzyć. Tymczasem wśród gości dochodzi do kłótni. Dwóch uczestników oskarża się wzajemnie o zamknięcie ostatniej knajpy w okolicy (w tym momencie dowiaduje się o tym Pan Tadeusz – jest to przełomowy moment utworu). Inny uczestnik biesiady proponuje zakończyć spór walką na kielichy, czyli zawodami w piciu. Nie dochodzi jednak do starcia, bo goście i tak już są wystarczająco schlani. |
||
==== Księga II – Gorzelnia ==== |
==== Księga II – Gorzelnia ==== |
||
Stary klucznik Gerwazy pokazuje Hrabiemu gorzelnię, o którą ten toczy spór z Sędzią. Hrabia bowiem jest prawowitym dziedzicem tego przybytku. Gerwazy opowiada mu o czasach świetności zakładu, kiedy to produkowano w nim 10 hektolitrów wódki dziennie i zaopatrywano nią połowę < |
Stary klucznik Gerwazy pokazuje Hrabiemu gorzelnię, o którą ten toczy spór z Sędzią. Hrabia bowiem jest prawowitym dziedzicem tego przybytku. Gerwazy opowiada mu o czasach świetności zakładu, kiedy to produkowano w nim 10 hektolitrów wódki dziennie i zaopatrywano nią połowę <s>Litwy</s> Polski. Rozdział ma ''dobitne'' wydźwięki patriotyczne. Na końcu ustępu Telimena proponuje zbieranie [[grzyb]]ków-halucynków. |
||
==== Księga III – Tani podryw ==== |
==== Księga III – Tani podryw ==== |
||
Trwa grzybobranie. Telimena z racji swojego zawodu (patrz: Bohaterowie) szybko nudzi się wszystkim, czego się dotknie, a szczególnie robótkami ręcznymi, postanawia więc udać się w ustronie |
Trwa grzybobranie. Telimena z racji swojego zawodu (patrz: Bohaterowie) szybko nudzi się wszystkim, czego się dotknie, a szczególnie robótkami ręcznymi, postanawia więc udać się w ustronie. Ku niepocieszeniu czytelników udaje jej się tylko nawiązać rozmowę z hrabią i Tadeuszem, nic więcej. Jednak Tadeusz otrzymuje w sekrecie klucz do jej pasa cnoty <ref>''Uczuł na ustach zimno; znalazł klucz i biały.<br>Papier w trąbkę zwiniony, był to listek mały<br>Porwał, schował w kieszenie, nie wie, co klucz znaczy,<br>Lecz mu to owa biała kartka wytłumaczy.''</ref>. Po pewnym czasie wszyscy wracają na obiad w okolice gorzelni. Kiedy trochę wytrzeźwieją, zauważą, że obiadu nikt nie zrobił. |
||
==== Księga IV – Strzelanie po pijaku ==== |
==== Księga IV – Strzelanie po pijaku ==== |
||
Trwa polowanie na niedźwiedzia, bo obiad sam nie był |
Trwa polowanie na niedźwiedzia, bo obiad sam nie był łaska przyjść. Z racji dużego napięcia nerwowego, każdy z uczestników polowania sięga co chwilę po [[piersiówka|piersiówkę]], by dodać sobie odwagi. Każdy myśliwy oddaje niecelny strzał, choć jak to zwykle w Polsce bywa, wszystkim wydaje się, że trafili. Jednakże okazuje się, że naprawdę trafił tylko ksiądz Robak, gdyż celował w Zosię, a jak wiadomo, głupi ma zawsze szczęście <ref>Yyy... nieszczęście.</ref>. |
||
==== Księga V – Koniec picia, czyli kłótnia ==== |
==== Księga V – Koniec picia, czyli kłótnia ==== |
||
[[Plik:Pan Tadeusz.jpg|thumb|200px|''I can kill you!'']] |
[[Plik:Pan Tadeusz.jpg|thumb|200px|''I can kill you!'']] |
||
Telimena postanawia zabrać Zosię na [[dyskoteka|dancing w remizie]]. Na biesiadzie Tadeusz nie zwraca już uwagi na |
Telimena postanawia zabrać Zosię na [[dyskoteka|dancing w remizie]]. Na biesiadzie Tadeusz nie zwraca już uwagi na Telimenę, co ją bardzo denerwuje. Młodzieniec woli degustować w winach... z Zosią. Obrażona kokosza udaje się do ustronia, gdzie niczym do [[Canossa|Cannosy]] przywędrował Tadeusz. Dzięki swojemu sprytowi i minie zbitego psa odzyskał szacunek Telimeny. Na kolejnej libacji urządzonej w starej gorzelni dochodzi do bójki o ów przybytek. Hrabia obmyśla plan odbicia gorzelni. |
||
==== Księga VI – Goździkowa |
==== Księga VI – Goździkowa przypomina... ==== |
||
Goście mają dość torsji po każdej zabawie. Gerwazy oskarża o stan żołądka Sędziego, który ponoć nie potrafi przygotować tak dobrze wódki jak Hrabia. Mając ogólne poparcie, Gerwazy oraz jego banda kiboli <ref>Kibole staropolscy, nie mylić ze współczesnymi!</ref> postanawiają odbić gorzelnię. |
|||
Goście mają dość torsji po każdej zabawie. Gerwazy oskarża o stan żołądka Sędziego, który ponoć nie potrafi przygotować tak dobrze wódki jak Hrabia. Oprócz tego wygłasza długo przemowę o potrzebie pozbycia się brudów z rodzimej ziemi, przeinaczając słowa księdza Robaka. Słysząc te pierdoły i czując w kościach nadchodzący rozlew krwi, głos zabiera Maciek nad Maćkami, osoba szanowana i poważana przez wszystkich (nawet przez Sędziego!), za ogromną wiedzę i doświadczenie życiowe. W swojej mowie napomina gorąco krwistych szlachciców, przypominając im że Sędzia to jednak dobry człowiek który krzywdy im nigdy nie zrobił, a ponadto wielki patriota, a nawet gdyby go zaatakowali, to moskale by mu pomogli ze względu na jego brata – Jacka Soplicę – który zastrzelił Stolnika Horeszkę, przysługując się tym samym Ruskim. Wszyscy go tak szanowali, że… mieli jego słowa tam gdzie słońce nie dochodzi. Ten jednak wywala ich wszystkich na zewnątrz twierdząc, że nie chce mieć z nimi nic wspólnego, ponieważ są idiotami. Ci drudzy z braku wódki i strawy, której im po wywaleniu na zbity pysk zabrakło, postanawiają – nie mając nic lepszego do roboty – zrobić zajazd na Soplicowo. |
|||
==== Księga VII – Wypijmy za błędy ==== |
==== Księga VII – Wypijmy za błędy ==== |
||
Linia 60: | Linia 62: | ||
==== Księga VIII – Zapowiedź otwarcia zajazdu ==== |
==== Księga VIII – Zapowiedź otwarcia zajazdu ==== |
||
Robak, w przypływie niepohamowanej głupoty, |
Robak, w przypływie niepohamowanej głupoty, sprowadza [[Rosja]]n na pomoc Sędziemu. Ci krępują upojonych zwolenników Gerwazego, ale w zamian za pomoc żądają od Sędziego dziesięciu tysięcy butelek wódki. Sędzia godzi się na to z ochotą, jednak proponuje wcześniejszą "degustację". Moskale z chęcią przystają na propozycję, upijają się i nie są w stanie ruszyć się przez tydzień. |
||
==== Księga IX – Chlańsko po otwarciu zajazdu ==== |
==== Księga IX – Chlańsko po otwarciu zajazdu ==== |
||
Linia 67: | Linia 69: | ||
==== Księga X – Abstynencja Jacka ==== |
==== Księga X – Abstynencja Jacka ==== |
||
Jacek Soplica, czując nadchodzące dni bez alkoholu, wyznaje Sędziemu swój sekretny przepis na najmocniejszą wódkę, tzw. [[okowita|okowitę]]. Przyznaje się też Gerwazemu, że to on we własnej osobie dolewał do alkoholu środki przeczyszczające, by przepędzić gości i nie zrujnować gorzelni. Nie miał jednak pojęcia, że to doprowadzi do zamknięcia lokalnej karczmy. Gerwazy przyznaje się ze swojej strony, że chciał wprowadzić swój nowy trunek w obieg, dlatego tak zwalczał monopol Sędziego na produkcję alkoholu i chciał odzyskać gorzelnię dla siebie i Hrabiego. Potem Robak zostaje zabrany i nigdy nie wraca. Na zawsze pozostaje w krainie wiecznej trzeźwości. |
|||
Jacek Soplica, po przyjęciu na siebie serii z [[AK-47|kałasznikowa]], przeznaczonej dla Hrabiego i Gerwazego, leży na łożu śmierci. Tak naprawdę było to po prostu jedno z wolnych łóżek w domostwie, ale mniejsza z tym. Tam wyznaje przed Gerwazym, swoją prawdziwą tożsamość – Jacka Soplicy – oraz spowiada się przed nim ze wszystkich popełnionych grzechów, a także opisuje konflikt z hurtownikiem Horeszką ze swojej perspektywy. Podczas tej opowieści Gerwazy musi wielce panować nad sobą, aby nie zagryźć Jacka, w czym pomaga mu sędzia, zapinając mu na szyi obrożę oraz kaganiec. Koniec końców, po streszczeniu swojej wielce wzruszającej historii, uzyskuje przebaczenie od Gerwazego, jednak ten nie podaje mu ręki, ponieważ był jebanym konfidentem i sprzymierzył się z moskalami. |
|||
==== Księga XI – Nie wymyśliłem < |
==== Księga XI – Nie wymyśliłem <s>tytółó</s> <s>tytuu</s> tytułu, bo miałem kaca ==== |
||
Wszyscy, pamiętając przypadek Robaka, zaczynają pić z umiarem, czyli pół litra na łeb. Tadeusz i Zosia zostają zaręczeni, co prowadzi do błyskawicznego złamania tej reguły. |
Wszyscy, pamiętając przypadek Robaka, zaczynają pić z umiarem, czyli pół litra na łeb. Tadeusz i Zosia zostają zaręczeni, co prowadzi do błyskawicznego złamania tej reguły. |
||
==== Księga XII – Kochajmy się ==== |
==== Księga XII – Kochajmy się ==== |
||
Opisano w niej dwanaście rodzajów alkoholi podawanych w szklankach, zdobionych w motyw czterech pór roku. Na zastawie zimowej przedstawiono picie grzańca. Na wiosennej picie piwa, na letniej – cydru, a na jesiennej – [[wino|wina]]. Na końcu goście rozchodzą się do domów chwiejnym krokiem uderzając w [[ |
Opisano w niej dwanaście rodzajów alkoholi podawanych w szklankach, zdobionych w motyw czterech pór roku. Na zastawie zimowej przedstawiono picie grzańca. Na wiosennej picie piwa, na letniej – cydru, a na jesiennej – [[wino|wina]]. Na końcu goście rozchodzą się do domów chwiejnym krokiem uderzając w [[polonez]]a (dosłownie, bo chodzi tu o markę samochodu). |
||
==== Księga XIII – ''Kochali się'', czyli noc poślubna ==== |
==== Księga XIII – ''Kochali się'', czyli noc poślubna * Ujeżdżanie Zosi ==== |
||
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 3 1.JPG|thumb|200px|Zosia nie była taką niewinną nastolatką, jaką usiłowała zgrywać przed p. |
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 3 1.JPG|thumb|200px|Zosia nie była taką niewinną nastolatką, jaką usiłowała zgrywać przed p. Tadeuszem... Na rysunku (wykonanym przez jednego z naszych [[paparazzi]]ch) widzimy Zosię opiekującą się potajemnie swoimi nieślubnymi dziećmi, jak również nietęgą minę p. Tadeusza (ukrytego w krzakach) w chwili, gdy dociera do niego [[prawda]].]] |
||
{{główny artykuł|[[Nonźródła:XIII Księga Pana Tadeusza]]}} |
{{główny artykuł|[[Nonźródła:XIII Księga Pana Tadeusza]]}} |
||
Linia 84: | Linia 86: | ||
== Wpływ i przydatność == |
== Wpływ i przydatność == |
||
''Pan Tadeusz'' został uznany za najbardziej nietypowe osiągnięcie w dziejach Polski <ref>Zasługujące na nagrodę Darwina, bo co roku zarzyna się dzięki niemu niezliczona ilość uczniów.</ref>, dlatego został okrzyknięty [[epopeja|epopeją]] narodową. Tekstami z tego dzieła robi się pranie mózgu wszystkim, nawet nieletnim. Dzieci są zmuszane do traktowania tej powieści jak [[Biblia|Biblii]], zawsze noszą ją przy sobie, a raz nauczone takiego precedensu, kultywują go przez całe życie. Z tego też powodu ''Pan Tadeusz'' był obecny przy ważnych wydarzeniach historycznych: |
''Pan Tadeusz'' został uznany za najbardziej nietypowe osiągnięcie w dziejach Polski <ref>Zasługujące na nagrodę Darwina, bo co roku zarzyna się dzięki niemu niezliczona ilość uczniów.</ref>, dlatego został okrzyknięty [[epopeja|epopeją]] narodową. Tekstami z tego dzieła robi się pranie mózgu wszystkim, nawet nieletnim. Dzieci są zmuszane do traktowania tej powieści jak [[Biblia|Biblii]], zawsze noszą ją przy sobie, a raz nauczone takiego precedensu, kultywują go przez całe życie. Z tego też powodu ''Pan Tadeusz'' był obecny przy ważnych wydarzeniach historycznych: |
||
* 50 żołnierzy, podczas bitwy w okolicach [[Warszawa|Warszawy]] (II |
* 50 żołnierzy, podczas bitwy w okolicach [[Warszawa|Warszawy]] (II Wojna Światowa), uratowało się przed niemieckim ostrzałem zasłaniając się ''Panem Tadeuszem''. |
||
* Partyzanci, biorący udział w Powstaniu Warszawskim, zabili niemieckiego oficera twardą okładką ''Pana Tadeusza''. |
* Partyzanci, biorący udział w Powstaniu Warszawskim, zabili niemieckiego oficera twardą okładką ''Pana Tadeusza''. |
||
* Rozbitek z [[RMS Titanic| |
* Rozbitek z [[RMS Titanic|Titanic]]a dryfował na ''Panu Tadeuszu'' przez tydzień, aż w końcu go uratowano. |
||
* [[Maria Skłodowska-Curie]] używała ''Pana Tadeusza'' jako podstawki pod próbki w laboratorium. |
* [[Maria Skłodowska-Curie]] używała ''Pana Tadeusza'' jako podstawki pod próbki w laboratorium. |
||
* [[Napoleon Bonaparte]], słynny z niskiego wzrostu, podkładał ''Pana Tadeusza'' pod siodło, aby wydać się wyższym. |
* [[Napoleon Bonaparte]], słynny z niskiego wzrostu, podkładał ''Pana Tadeusza'' pod siodło, aby wydać się wyższym. |
||
Linia 92: | Linia 94: | ||
* [[Ferdynand Kiepski]] przechowuje w nim wódkę. |
* [[Ferdynand Kiepski]] przechowuje w nim wódkę. |
||
''Pan Tadeusz'' przyczynił się również do opracowania metody destylacji polskiej wódki z najlepszych |
''Pan Tadeusz'' przyczynił się również do opracowania metody destylacji polskiej wódki z najlepszych zbóż uprawnych na polach Syberii, na tej tam... Tajdze czy Tundrze (a może to była Sahara?). |
||
Wódka ta zazwyczaj jest spożywana przez prawdziwych koneserów i konserwów (inaczej wapniaków) literactwa, w końcu wódka rozlewana jest w litrach (literactwo i litr wódki to wyrazy bliskoznaczne). |
Wódka ta zazwyczaj jest spożywana przez prawdziwych koneserów i konserwów (inaczej wapniaków) literactwa, w końcu wódka rozlewana jest w litrach (literactwo i litr wódki to wyrazy bliskoznaczne). |
||
== Objawy uzależnienia == |
== Objawy uzależnienia == |
||
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 11 1.JPG|thumb|200px|Niewyraźna ilustracja do książki]] |
[[Plik:Pan Tadeusz - Ksiega 11 1.JPG|thumb|right|200px|Niewyraźna ilustracja do książki]] |
||
* myślisz że dalej jest wiek XIX; |
* myślisz że dalej jest wiek XIX; |
||
* śpisz z ''Panem Tadeuszem'' pod poduszką; |
* śpisz z ''Panem Tadeuszem'' pod poduszką; |
||
Linia 107: | Linia 109: | ||
== Ciekawostki == |
== Ciekawostki == |
||
Według oficjalnej wersji (mało popularnej) Pan Tadeusz jest autorem dzieła, pod którym podpisywał się gdzie tylko mógł, nie racząc napisać swojego nazwiska. „Adam Mickiewicz” miało być tytułem książki, ale [[Wikipedia|ktoś]] źle zrozumiał intencje autora, a tłumy podchwyciły wątpliwą informację jako słuszną. |
Według oficjalnej wersji (mało popularnej) Pan Tadeusz jest autorem dzieła, pod którym podpisywał się gdzie tylko mógł, nie racząc napisać swojego nazwiska. „Adam Mickiewicz” miało być tytułem książki, ale [[Wikipedia|ktoś]] źle zrozumiał intencje autora, a tłumy podchwyciły wątpliwą informację jako słuszną. |
||
== Zobacz też == |
|||
* [[Adam Mickiewicz]] |
|||
* [[Balladyna]] |
|||
* [[Juliusz Słowacki]] |
|||
* [[Kordian]] |
|||
{{przypisy}} |
{{przypisy}} |
||
{{Lektury}} |
|||
[[Kategoria:Polskie utwory literackie]] |
[[Kategoria:Polskie utwory literackie]] |
||
[[Kategoria:Lektury szkolne]] |
[[Kategoria:Lektury szkolne]] |