Edytujesz „Saruman”

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Uwaga: Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli zalogujesz się lub utworzysz konto, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.

Ta edycja może zostać anulowana. Porównaj ukazane poniżej różnice między wersjami, a następnie zapisz zmiany.

Aktualna wersja Twój tekst
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Saruman_i_moc_kartofelenthira.jpg|thumb|Grunt to dobra reklama]]
'''Saruman''' – stary przyjaciel [[Gandalf]]a, wielce <strike>pierdolnięty</strike> potężny i wszechwładny władca [[Isengard|Ajsengardu]].[[Plik:Saruman.jpg|thumb|Więc tak wygląda ten zdrajca...]][[Plik:Saruman_i_moc_kartofelenthira.jpg|thumb|Grunt to dobra reklama]]
==Wykształcenie==
{{Cytat|Z pustego i '''Saruman''' nie naleje.|Mądrość ludowa o '''Sarumanie'''}}
Saruman, wielki mędrzec, prawdopodobnie nie miał żadnego wykształcenia. W końcu w śródziemiu nie było nawet podstawówek, a wymachiwać kijaszkiem i wołać jakieś "czary-mary" to [[Głupek|każdy głupi]] potrafi. Tak więc <strike>ten skurwysyn</strike> nasz kumpel musiał sam zgłębiać tajniki magii czarnej, szarej i <strike>pranej w wizirze</strike> białej. Kolorową postanowił zostawić w spokoju (i dobrze zrobił, bo kolorowe jest pedalskie). Po latach nauki stał się najmądrzejszym, ale też najbardziej zdradliwym, człowiekiem [[Śródziemie|w... tym... yyy...]] (wpisz właściwe zakończenie zdania)


'''Saruman''' – stary przyjaciel [[Gandalf]]a, wielce potężny i wszechwładny władca [[Isengard|Ajsengardu]].


==Kariera==
== Wykształcenie ==
Nie wiadomo, od czago zaczynał stary Sar. Pewnie jak wszyscy wielcy <strike>chuje</strike>- od zmywaka. Potem zdobył jakoś [[Różdżka|czarodziejski kijek]] i za pomocą paru <strike>łapówek</strike> dotacji i <strike>morderstw</strike> nieszczęśliwych wypadków wkręcił się do Rady Magów czy czego tam. Zajął całkiem fajną miejscówę którą nazwał Isengard. Zbudował sobie <strike>zajebiście</strike> wysoką, czarną (hmm...) wieżę. Dla zmyły, stała ona pośrodku rzeki płynącej przez las Fal... Far... Fargo... TFU! Fangorn. Dla bezpieczeństwa nie było żadnego mostu łączącego wieżę z brzegiem, a sama wieża stała na dnie rzeki, więc żeby wywalić bramę trzeba było zbudować łódź podwodną, co wtedy (dziś zresztą też) było nie lada wyczynem. Kumplował się z [[Gandalf Szary|Gandalfem Wtedy Jeszcze Szarym]].
Saruman, wielki mędrzec, prawdopodobnie nie miał żadnego wykształcenia. W końcu w Śródziemiu nie było nawet podstawówek, a wymachiwać kijaszkiem i wykrzykiwać zaklęcia potrafi byle [[głupek]]. Tak więc musiał on sam zgłębiać tajniki magii czarnej, szarej i białej (kolorową postanowił zostawić w spokoju). Po latach nauki stał się najmądrzejszą, ale też najbardziej zdradliwą osobą w [[Śródziemie|Śródziemiu]].


== Kariera ==
Nie wiele wiadomo o początkach kariery Sarumana. Pewnie zaczynał tak, jak wszyscy wielcy od zmywaka. Potem zdobył jakiś czarodziejski kijek i za pomocą paru [[Łapówka|dotacji]] i [[Morderstwo|nieszczęśliwych wypadków]] wkręcił się do Rady Magów. Zajął całkiem fajną miejscówę, którą nazwał Isengard, gdzie zbudował sobie wysoką, czarną wieżę. Dla niepoznaki, stała ona pośrodku rzeki płynącej przez las <s>Falanga</s> Fangorn. Dla bezpieczeństwa nie było żadnego mostu łączącego wieżę z brzegiem, a sama wieża stała na dnie rzeki, więc żeby wywalić bramę trzeba było zbudować łódź podwodną, co jak na tamte czasy byłoby czynem niemożliwym. Zakumplował się też z [[Gandalf]]em, wtedy jeszcze Szarym.


== Początek końca ==
==Początek końca==
Staremu Sarumanowi zaczęło w końcu odbijać. Znalazł jeden z siedmiu Palantirów. Skłonny do wtykania długiego nochala w nie swoje sprawy, postanowił sprawdzić działanie tej śmiesznej piłki. W ten sposób poznał [[Sauron]]a. Skumali się ze sobą i, w ramach koleżeńskiej rywalizacji, założyli się: kto zbuduje większą armię orków? Kiedy z przyczyn ekonomicznych nie byli już w stanie się ścigać, zdecydowali się zrobić użytek z wyhodowanej [[Ork|bandy śmierdzących przygłupów]]. Saruman postanowił brutalnie podbić [[Rohan]], a Sauron [[Gondor]]. Niestety plany obu się nie powiodły. Broniącym się w Helmowym Jarze Rohańczykom przybył z odsieczą (rzekomo zabity w Morii) Gandalf, teraz już Biały. Tymczasem dwaj [[Hobbici|kurduple]] namówili Entów z Fangornu do zniszczenia Isengardu w ramach zemsty za wycinanie lasu. No i Saruman został uwięziony w swojej wieżyczce. Zresztą wkrótce zabił go jego nie do końca wierny sługa Grima. No więc Sauron został sam, ale i tak zaatakował Gondor. Ludzie dzielnie bronili Minas Tirith przed wojskami z Mordoru i Morgulu, a nawet samymi [[Nazgul]]ami. Pewnie tamci by ich wycięli w pień, ale tym razem z odsieczą przybyli [[Aragorn]], [[Legolas|Le Golas]] i [[Gimli]], bo Gandalf utknął w obleganym mieście. Chłopaki z pewnością poradziliby sobie sami<ref>trzech ich było, więc mieli przewagę</ref>, ale dla jaj przyprowadzili armię nieboszczyków ze Ścieżki Umarłych. Ci mieli fajnie, bo nie dało się ich niczym zranić (w końcu już i tak byli [[Śmierć|martwi]]), a wrogowie sami zdychali ze strachu przed nimi. Tak więc zakład skończył się remisem obaj zostali unicestwieni.
Staremu Sarumanowi zaczęło wkońcu odbijać. Znalazł jeden z siedmiu <strike>szklanych bubli</strike> '''Palant'''irów. Skłonny do wtykania długiego nochala w nie swoje sprawy, zaczął sprawdzać, jak ta piłka działa. W ten sposób poznał [[Sauron]]a. Skumali się ze sobą i, w ramach koleżeńskiej rywalizacji, założyli się: kto zbuduje większą armię orków? Kiedy z przyczyn <strike>ekologicznych</strike> ekonomicznych nie byli już w stanie się ścigać, postanowili zrobić użytek z wyhodowanej [[Ork|bandy śmierdzących przygłupów]]. I znowu demonstracja sił. Saruman postanowił <strike>rozpierdolić</strike> brutalnie podbić [[Rohan]], a Sauron [[Gondor]]. <strike>Niestety</strike> Na szczęście plany obu <strike>szlag trafił</strike> się nie powiodły. Broniącym się w Helmowym Jarze Rohańczykom przybył z odsieczą (rzekomo zabity w Morii) [[Gandalf|Gandalf Teraz Już Biały]]. Tymczasem dwaj <strike>kurduple</strike> Hobbici namówili Entów z Fangornu do <strike>rozjebania</strike> zniszczenia Isengardu w ramach zemsty za wycinanie lasu. No i Saruman został uwięziony w swojej wieżyczce. Zresztą wkrótce zabił go jego (dotąd wierny) sługa Gimli... nie... to był ten krasnal... eee... ach, tak! Grima! No więc Sauron został sam, ale i tak zaatakował Gondor. Ludzie dzielnie bronili Minas Tirith przed <strike>szujami </strike>wojskami z Mordoru i Morgulu, a nawet samymi Nazgulami. Pewnie tamci by ich <strike>wyjebali</strike> wycięli w pień, ale tym razem z odsieczą przybyli Aragorn, Le Golas i Gimli, bo Gandalf utknął w obleganym mieście. Chłopaki z pewnością poradziliby sobie sami (mieli przewagę liczebną, było ich aż trzech, a wroga tylko 40tys. + Nazgule), ale dla jaj przyprowadzili armię nieboszczyków ze Ścieżki Umarłych. Ci mieli fajnie, bo nie dało się ich niczym zranić (bo byli martwi, jak tu zabić truposza?), a wrogowie sami zdychali ze strachu przed nimi. Tak więc zakład skończył się remisem (1:1, a raczej -1:-1, bo obaj przegrali swoje bitwy), a obu szlag... przepraszam... obaj zostali unicestwieni.


{{stubbiog}}
== Zobacz też ==
{{Władca Pierścieni}}
* [[Gandalf]]
[[Kategoria:Tolkien]]
* [[Radagast]]
[[Kategoria:Postacie fikcyjne|{{PAGENAME}}]]
* [[Hrabia Dooku]]


{{Przypisy}}

{{Władca Pierścieni}}
[[Kategoria:Postacie Tolkiena|{{PAGENAME}}]]
[[en:Saruman]]
[[it:Saruman]]
[[it:Saruman]]
[[pt:Saruman]]
[[ru:Гробовой]]
[[tr:Saruman]]
Cc-white.svg Wszystko, co napiszesz na Nonsensopedii, zgadzasz się udostępnić na licencji cc-by-sa-3.0 i poddać moderacji.
NIE UŻYWAJ BEZ POZWOLENIA MATERIAŁÓW OBJĘTYCH PRAWEM AUTORSKIM!
Anuluj Pomoc w edycji (otwiera się w nowym oknie)

Szablony użyte w tym artykule: