Linkin Park

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru

Wprowadzenie

Linkin Park - zespół nu-metalowy śpiewający głównie o tym, że życie jest do niczego. Łączy w sobie elementy metalu i hiphopu, co sprowadza się do tego, że koty składane w ofierze są najpierw faszerowane czym tylko w rece wpadnie. Jeden z zespołów pokemoniastych.

Członkowie zespołu

  1. Mike Spike Kenji Anoda Katoda Shinoda - popowa diva. W wolnym czasie psuje szklane stoły, kładąc na nich swój tłusty tyłek.
  2. Chester Molester Charles Bennington - ma licencję na wrzeszczenie. Posiadacz mamuciego tenoru, cokolwiek to znaczy.
  3. Joe Woo-Hahn - lubi psuć powietrze. Mieszka pod mostem. Nikt go nie kocha.
  4. Bradziuuu Delson - popowa diva. Na koncertach nosi nauszniki, nikt nie wie po co. Jeden but Brada śmierdzi jak dwa skunksy, co jest bezpośrednio związane z Teorią Chaosu.
  5. Rob Burdel, ksywa Pikatchu.
  6. Feniks - brukowce bezwstydnie szerzą plotki, jakoby czegoś mu brakowało. Należy to zdementować. Milosnik Nietzschego.
  7. Siódmy Członek - nikt nie zna jego prawdziwej tożsamości. Podobno jest w 1/2 Amerykaninem, w 1/2 Japończykiem i 1/3 Rosjaninem. Jego ojcem był Czaykowsky. To ciało astralne pojawia się, ilekroć ktoś z pozostałych członków robi idiotyczne rzeczy, co oznacza, że ma nad nimi całkowitą kontrolę.

=Nazwa zespołu= Nazwa "Linkin Park" pochodzi od czasów słodkiego dzieciństwa, kiedy to Mike i Brad postanowili pograć w "kółko graniaste". Wtedy też po raz pierwszy padły słowa: "Joe, idź sobie!", które stały się późniejszym mottem. W czasach liceum dla Artystów Przeciętnych Inaczej Mike śmiał się z długich włosów Brada i postanowili razem założyć zespół. Początki mieli niezłe, bo w dzieciństwie Mike nosił fryzurę w kształcie Trójkąta. Wkręcili jeszcze Chestera, śpiewającego kelnera ze spaczoną osobowością i mogli w spokoju ofiarowywać koty Czarnemu Panu.

Albumy

  1. Hybrid Theory EP (wydane gdzieś w mezozoiku)
  2. Hybrid Theory (między 1066 a 1492, znane tylko z kronik klasztornych)
  3. Reanimation (1815)
  4. Meteora (2003)


Single

Tysiące nikomu niepotrzebnych singli, nadających się tylko do wypełniania dziury ozonowej.

Szablon:Stubmuz Szablon:Stubbiog