Chelsea F.C.: Różnice pomiędzy wersjami
(Skład) |
(→Trener) |
||
(Nie pokazano 11 wersji utworzonych przez 6 użytkowników) | |||
Linia 1: | Linia 1: | ||
{{sur2|Chelsea|[[Chelsea (dzielnica Londynu)]] oraz [[Chelsea (osiedle Nowego Jorku)]]|e}} |
|||
[[Plik:Roman Abramovich 2.jpg|thumb|100px|Sprawca zamieszania]] |
[[Plik:Roman Abramovich 2.jpg|thumb|100px|Sprawca zamieszania]] |
||
[[Plik:JoseMourinho.jpg|thumb|150px|<del>Były</del> <del>Obecny</del> Znów były menadżer klubu. Czy ty też sądzisz, że facet ma kompleksy?]] |
[[Plik:JoseMourinho.jpg|thumb|150px|<del>Były</del> <del>Obecny</del> Znów były menadżer klubu. Czy ty też sądzisz, że facet ma kompleksy?]] |
||
Linia 23: | Linia 22: | ||
== Mocarna kadra na podbój sezonu 2019/2020 == |
== Mocarna kadra na podbój sezonu 2019/2020 == |
||
=== Bramkarze === |
=== Bramkarze === |
||
* ''' |
* '''Kepa Arrizabalaga''' (nr 1) – kupiony na szybko po sprzedaniu Courtoisa do Realu. Gra w kratkę, to znaczy: czasem źle, czasem fatalnie. |
||
* ''' |
* '''Willy Caballero''' (nr 13) – legednarny Łysy z <del>Brazzers</del> Chelsea. Mimo że jest młodszy od trenera o ledwo trzy lata, wciąż trzyma poziom. Poziom trzeciej ligi. |
||
* ''' |
* '''Jamie Cummings''' (nr 31) – jak to trzeci bramkarz, nie ma najmniejszych szans na choćby minutę na boisku. Jakimś cudem jeszcze nie był wypożyczony (ale to się zmieni). |
||
=== Obrońcy === |
=== Obrońcy === |
||
* ''' |
* '''Antonio Rüdiger''' (nr 2) – prawdziwy Niemiec, potężny jak przeciętna koparka. Okazjonalnie wycina przeciwników lub samego siebie na pół sezonu. |
||
* ''' |
* '''Marcos Alonso''' (nr 3) – w zasadzie raczej skrzydłowy lub wahadłowy, ale z braku laku gra na lewej obronie. Piękny niczym Adonis, strzela bramki ale w obronie jest cienki niczym [[Jakub Wawrzyniak|Wawrzyniak]]. |
||
* ''' |
* '''Andreas Christensen''' (nr 4) – kolejny z wychowanków, który dostał szansę po wypożyczeniu. Czasem nawet komuś piłkę zabierze. |
||
* ''' |
* '''Reece James''' (nr 24) – w odróżnieniu od kolegów posiadających dwa nazwiska, sam ma dwa imiona. Jest szybki, a z jego pozostałych zalet można wymienić m.in. szybkość, prędkość oraz czas na setkę. |
||
* ''' |
* '''César Azpilicueta''' (nr 28) – kapitan drużyny. Wymawiając jego nazwisko można sobie połamać język. Jest Hiszpanem i nawet wystąpił na Igrzyskach. Idealny poziom dla Chelsea. |
||
* ''' |
* '''Kurt Happy Zouma''' (nr 15) – dwudziestokilkuletni Murzyn z [[Francja|Francji]], po powrocie z kilku wypożyczeń czasem gra w pierwszym składzie. Zgodnie z drugim imieniem uśmiech z buzi mu nie znika. |
||
* ''' |
* '''<del>Oluwafikayomi Oluwadamilola</del> Fikayo Tomori''' (nr 29) – wraz z kolegami <del>fikayo</del> fikają nieźle w drużynie młodzieżowej, więc dostał szansę na debiut w dorosłej drużynie. I tę szansę wykorzystał, oczywiście po kilkunastu wypożyczeniach. W trudności nazwiska bezkonkurencyjnie zwycięża. |
||
*''' |
* '''Emerson Palmieri''' (nr 33) – jeden z dwóch Włochów w Chelsea, którzy są tak naprawdę Brazylijczykami. Ściągnięty aby zastąpić Alonso. Nie potrafi zastąpić nawet statystycznego ławogrzacza. |
||
=== Pomocnicy === |
=== Pomocnicy === |
||
* '''<del> |
* '''<del>Will.I.Am</del> Willian''' (nr 10) – kupiony jako przyrząd do grzania ławy, gra jednak lepiej od połowy składu Chelsea. Strzelił pięknego gola przeciwko Norwich<ref>Phi! Przeciętny Polak i tak by strzelił lepszą</ref>. |
||
* ''' |
* '''Ruben Loftus-<s>Dzik</s>Cheek''' (nr 12) – zaliczył debiut w Lidze Mistrzów, co jest już sporym osiągnięciem jak na wychowanka Chelsea. Czarna szklanka, większość sezonu kontuzjowany. |
||
* ''' |
* '''Pedro''' (nr 11) – niechciany już w Barcelonie, sprzątnięty z przed nosa Manchesterowi. W Chelsea też już niechciany, siedzi tam chyba z przyzwyczajenia. |
||
* ''' |
* '''N'Golo Kanté''' (nr 7) – nabytek od mistrzów Anglii. Łysy Murzyn sprowadzony w miejsce Ramiresa, czyli innego łysego Murzyna. Legenda głosi, że ktoś go kiedyś nie lubił. Wtedy N'Golo przyjechał do niego na rowerze i pomógł mu zmienić zdanie. |
||
*''' |
* '''Jorginho''' (nr 5) – kolejny z brazylijskich Włochów. Dobrze strzela karne i denerwuje wychowanków. |
||
*''' |
* '''Mateo Kovačić''' (nr 17) – wypożyczony z Realu, potem zatrzymany na stałe dzięki luce w zakazie transferowym. Potężny Chorwat. |
||
*''' |
* '''Mason Mount''' (nr 19) – wysoki i strzela. Oficjalnie nauczył się gry na wypożyczeniach, nieoficjalnie w loży masońskiej. |
||
*''' |
* '''Callum Hudson-Odoi''' (nr 20) – kolejny z czarnych szklanek z dwoma nazwiskami. A szkoda, bo przed połamaniem się grał naprawdę świetnie, a teraz nie dorasta sam sobie do pięt. |
||
*''' |
* '''Christian Pulisic''' (nr 22) – nie ''Pulisić'', tylko ''Pulisik'', bo pomimo że Chorwat, to tak naprawdę Amerykanin. Jest nawet szybki. |
||
*''' |
* '''Billy Gilmour''' (nr 47) – młody Szkot, fan [[Pink Floyd]]. |
||
*''' |
* '''Marco van Ginkel''' (numeru pewnie nie zna nawet on sam) – co on tu jeszcze robi? To wie pewnie tylko Lampard. |
||
=== Napastnicy === |
=== Napastnicy === |
||
* ''' |
* '''Michy Batshuayi''' (nr 23) – kolejny konkurent w zawodach na najtrudniejsze do wypowiedzenia nazwisko. Czarny napastnik ze śmieszną fryzurą, przechodzi z Marsylii… toż to nowy Drogba! |
||
* ''' |
* '''<del>Kevin Oghetenega Tamaraebi</del> Tammy <del>Bakumo-</del>Abraham''' (nr 9) – po wielu wypożyczeniach wrócił silniejszy, i teraz jest pierwszym napastnikiem Chelsea. Jedyną liczbą która może równać się ilości liter w jego pełnym nazwisku jest liczba bramek, które strzelił. |
||
* ''' |
* '''Olivier Giroud''' (nr 18) – najpiękniejszy z najpiękniejszych. Mimo wieku potrafi strzelać i uwodzić, niestety z bieganiem już gorzej. |
||
=== Trener === |
=== Trener === |
||
* ''' |
* '''Frank Lampard''' – legenda klubu, chwalony za ilość młodych i wychowanków w jego składzie. A że nie ma większego wyboru przez zakaz transferowy? Ćśś… |
||
== Zobacz też == |
|||
* [[Arsenal F.C.]] |
|||
* [[Liverpool F.C.]] |
|||
* [[Manchester City F.C.]] |
|||
* [[Manchester United F.C.]] |
|||
* [[reprezentacja Anglii w piłce nożnej]] |
|||
{{Przypisy}} |
|||
{{Liga angielska}} |
{{Liga angielska}} |
Aktualna wersja na dzień 13:25, 13 lut 2022
Mamy najlepszych graczy oraz – wybaczcie jeśli jestem arogancki – najlepszego trenera.
- Jose Mourinho o sobie. Nie, nie jest arogancki
Pieniądze to nie wszystko.
- Porzekadło ludowe, pasuje do Chelsea, co nie?
Chelsea Football Club – założona w 1905 roku drużyna piłkarska z Anglii. Jej siedzibą jest Stamford Bitch. Co prawda jej właściwa historia zaczęła się, gdy Roman Abramowicz przybył w 2003 roku, aby dołączyć Chelsea do swojej kolekcji klubów piłkarskich, jednak kibice kozaczą, że ich klub posiada tradycję. Drużyna obecnie ma zaszczyt grać w Premier League, co idzie jej całkiem, całkiem i nawet udało się jej wygrać w zeszłym sezonie, przez słabą dyspozycję innych zespołów z De Bik For. Mają pięć mistrzostw Anglii, i trochę pucharów od UEFA, w tym Czempions Lig w 2012. Chelsea najczęściej gra systemem 7-3-0. Głównym założeniem tej taktyki jest zamurowanie dostępu do własnej bramki i ostre kopanie przeciwnika po nogach. Pierwszy raz zastosowano ją w dwumeczu z Barcą. Pamiętamy jak się to skończyło.
Nudna historia[edytuj • edytuj kod]
E.P.R. (Era Przed Romkiem)[edytuj • edytuj kod]
W 1905 dwóch przedsiębiorcom zachciało się klubu. No to go założyli. Ich zespół nazwali od dzielnicy, Chelsea, a w herbie umieścili czarnego kutasa. Drużyna miała niebieskie różowe, toteż nazywano ich „The Gejs”, choć nie byli czarni. Na początek Różowi zajęli trzecie miejsce w czwartej lidze, którą angielska federacja dla niepoznaki nazwała League Two. I byli szczęśliwi. (Jeee!) W 1914 dostali się do finału Pucharu Anglii. I byli szczęśliwi. (Jeee!) Przegrali trzy do zera. I byli nieszczęśliwi. (Łeee...)
Przez 25 lat klub telepał się po 4 i 3 lidze. Ale w 1931 udało im się dostać do Premiership, co było niewątpliwym sukcesem. Nowy trener, Ted Drake, od 1951 reformował klub. Główną reformą było usunięcie rencisty z herbu. Jednak niebiescy musieli męczyć się 24 lata, zanim udało im się zdobyć mistrzostwo, w 1955. (Umiesz dodawać?) Potem, przez kilkadziesiąt lat utrzmywali się w Premier League, ale żadnego tytułu nie udało im się zdobyć. Jej, przepraszam, mieli Puchary Anglii, i Puchar Rasistów Pucharów. Stopniowo klub podupadał, a remont Stanford Bridge w latach siedemdziesiątych zniszczył jego finanse.
W konsekwencji leserstwa, lenistwa i gnuśności w 1989 spierdolili się do drugiej ligi, ale tylko na 4 lata. Po powrocie do Premiership grała u nich cała armia „kim on jest?”, a ich sukcesów było tyle co pingwinów na Grenlandii.
ROMEK![edytuj • edytuj kod]
W 2003 Roman Abramowicz kupił klub i dzięki swojemu geniuszowi kupił mnóstwo słynnych piłkarzy. W końcu kupili wygrali Ligę Mistrzów w 2012 roku, pod wodzą Roberto Di Matteo, którego zadaniem było uratować sezon po „wielkim” asystencie Józka czyli Andre Villasu-Boasu, przez którego ekipa była 5. w lidze i dostała dwa szybkie i jeden spacerowy od Napoli.
Mocarna kadra na podbój sezonu 2019/2020[edytuj • edytuj kod]
Bramkarze[edytuj • edytuj kod]
- Kepa Arrizabalaga (nr 1) – kupiony na szybko po sprzedaniu Courtoisa do Realu. Gra w kratkę, to znaczy: czasem źle, czasem fatalnie.
- Willy Caballero (nr 13) – legednarny Łysy z
BrazzersChelsea. Mimo że jest młodszy od trenera o ledwo trzy lata, wciąż trzyma poziom. Poziom trzeciej ligi. - Jamie Cummings (nr 31) – jak to trzeci bramkarz, nie ma najmniejszych szans na choćby minutę na boisku. Jakimś cudem jeszcze nie był wypożyczony (ale to się zmieni).
Obrońcy[edytuj • edytuj kod]
- Antonio Rüdiger (nr 2) – prawdziwy Niemiec, potężny jak przeciętna koparka. Okazjonalnie wycina przeciwników lub samego siebie na pół sezonu.
- Marcos Alonso (nr 3) – w zasadzie raczej skrzydłowy lub wahadłowy, ale z braku laku gra na lewej obronie. Piękny niczym Adonis, strzela bramki ale w obronie jest cienki niczym Wawrzyniak.
- Andreas Christensen (nr 4) – kolejny z wychowanków, który dostał szansę po wypożyczeniu. Czasem nawet komuś piłkę zabierze.
- Reece James (nr 24) – w odróżnieniu od kolegów posiadających dwa nazwiska, sam ma dwa imiona. Jest szybki, a z jego pozostałych zalet można wymienić m.in. szybkość, prędkość oraz czas na setkę.
- César Azpilicueta (nr 28) – kapitan drużyny. Wymawiając jego nazwisko można sobie połamać język. Jest Hiszpanem i nawet wystąpił na Igrzyskach. Idealny poziom dla Chelsea.
- Kurt Happy Zouma (nr 15) – dwudziestokilkuletni Murzyn z Francji, po powrocie z kilku wypożyczeń czasem gra w pierwszym składzie. Zgodnie z drugim imieniem uśmiech z buzi mu nie znika.
Oluwafikayomi OluwadamilolaFikayo Tomori (nr 29) – wraz z kolegamifikayofikają nieźle w drużynie młodzieżowej, więc dostał szansę na debiut w dorosłej drużynie. I tę szansę wykorzystał, oczywiście po kilkunastu wypożyczeniach. W trudności nazwiska bezkonkurencyjnie zwycięża.- Emerson Palmieri (nr 33) – jeden z dwóch Włochów w Chelsea, którzy są tak naprawdę Brazylijczykami. Ściągnięty aby zastąpić Alonso. Nie potrafi zastąpić nawet statystycznego ławogrzacza.
Pomocnicy[edytuj • edytuj kod]
Will.I.AmWillian (nr 10) – kupiony jako przyrząd do grzania ławy, gra jednak lepiej od połowy składu Chelsea. Strzelił pięknego gola przeciwko Norwich[1].- Ruben Loftus-
DzikCheek (nr 12) – zaliczył debiut w Lidze Mistrzów, co jest już sporym osiągnięciem jak na wychowanka Chelsea. Czarna szklanka, większość sezonu kontuzjowany. - Pedro (nr 11) – niechciany już w Barcelonie, sprzątnięty z przed nosa Manchesterowi. W Chelsea też już niechciany, siedzi tam chyba z przyzwyczajenia.
- N'Golo Kanté (nr 7) – nabytek od mistrzów Anglii. Łysy Murzyn sprowadzony w miejsce Ramiresa, czyli innego łysego Murzyna. Legenda głosi, że ktoś go kiedyś nie lubił. Wtedy N'Golo przyjechał do niego na rowerze i pomógł mu zmienić zdanie.
- Jorginho (nr 5) – kolejny z brazylijskich Włochów. Dobrze strzela karne i denerwuje wychowanków.
- Mateo Kovačić (nr 17) – wypożyczony z Realu, potem zatrzymany na stałe dzięki luce w zakazie transferowym. Potężny Chorwat.
- Mason Mount (nr 19) – wysoki i strzela. Oficjalnie nauczył się gry na wypożyczeniach, nieoficjalnie w loży masońskiej.
- Callum Hudson-Odoi (nr 20) – kolejny z czarnych szklanek z dwoma nazwiskami. A szkoda, bo przed połamaniem się grał naprawdę świetnie, a teraz nie dorasta sam sobie do pięt.
- Christian Pulisic (nr 22) – nie Pulisić, tylko Pulisik, bo pomimo że Chorwat, to tak naprawdę Amerykanin. Jest nawet szybki.
- Billy Gilmour (nr 47) – młody Szkot, fan Pink Floyd.
- Marco van Ginkel (numeru pewnie nie zna nawet on sam) – co on tu jeszcze robi? To wie pewnie tylko Lampard.
Napastnicy[edytuj • edytuj kod]
- Michy Batshuayi (nr 23) – kolejny konkurent w zawodach na najtrudniejsze do wypowiedzenia nazwisko. Czarny napastnik ze śmieszną fryzurą, przechodzi z Marsylii… toż to nowy Drogba!
Kevin Oghetenega TamaraebiTammyBakumo-Abraham (nr 9) – po wielu wypożyczeniach wrócił silniejszy, i teraz jest pierwszym napastnikiem Chelsea. Jedyną liczbą która może równać się ilości liter w jego pełnym nazwisku jest liczba bramek, które strzelił.- Olivier Giroud (nr 18) – najpiękniejszy z najpiękniejszych. Mimo wieku potrafi strzelać i uwodzić, niestety z bieganiem już gorzej.
Trener[edytuj • edytuj kod]
- Frank Lampard – legenda klubu, chwalony za ilość młodych i wychowanków w jego składzie. A że nie ma większego wyboru przez zakaz transferowy? Ćśś…
Zobacz też[edytuj • edytuj kod]
- Arsenal F.C.
- Liverpool F.C.
- Manchester City F.C.
- Manchester United F.C.
- reprezentacja Anglii w piłce nożnej
Przypisy
- ↑ Phi! Przeciętny Polak i tak by strzelił lepszą