The Elder Scrolls IV: Oblivion: Różnice pomiędzy wersjami
(→O grze) |
|||
(Nie pokazano 176 wersji utworzonych przez 84 użytkowników) | |||
Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Plik:Elder-scrolls.jpg|thumb|200px|''Idę na polowanie.'']] |
|||
{{czyszczenie}} |
|||
'''The Elder Scrolls IV: Oblivion''' – [[Gra komputerowa|gra]] autorstwa studia [[Bethesda Softworks]] znana z tego, że bug może Ciebie zaatakować w każdym momencie. Oczywiście tylko wtedy, gdy siedzisz przy komputerze. Jak idziesz sobie do [[toaleta|kibla]]/lodówki gra działa zaskakująco dobrze i nawet się nie tnie. |
|||
{{redakcja|linki wewnętrzne, stylistyka, wulgaryzmy itp. itd.}} |
|||
'''The Elder Scrolls IV: Oblivion''' – słynna [[gra]] komputerowa autorstwa studia Bethesda Softworks. |
|||
== O grze == |
|||
Oblivion, podobnie jak [[Morrowind]], znany jest z tego, że może wywalić do [[Windows]]a w najmniej spodziewanym momencie (jeżeli oczywiście ktoś mą z lekka zakurzoną kartę graficzną) - z tą różnicą, że w tym przypadku blaszak może się po tym nie podnieść. |
|||
== Fabuła == |
== Fabuła == |
||
Jak zwykle zaczyna się optymistycznie: jesteśmy w zasranym, brudnym, obleśnym lochu |
Jak zwykle zaczyna się optymistycznie: jesteśmy w zasranym, brudnym, obleśnym lochu. Film nam się urwał, ponieważ nie wiemy za co siedzimy. Nagle, ni stąd ni zowąd, przyłazi jaśnie oświecony pan nad panami, król nad królami i uroczyście oznajmia, że widział nas w swoich snach oraz że jesteśmy wolni. Od tej pory możemy palić, gwałcić, rabować, zabijać i nawet obrażać jawnie prezydenta. Tak naprawdę czujemy nieprzymuszoną chęć dowiedzenia się, co dalej stanie się ze staruchem, idziemy więc za nim. Niespodzianka – zabijają go, a on powierza nam swój Amulet Królów (ciekawe skąd nazwa, skoro Tamriel zawsze miało tylko Cesarzy), i każe dostarczyć do jakiegoś [[Francja|francuzika]] o nazwisku Dżofri. Ma on niby wiedzieć, gdzie znajduje się ostatni [[syn]]ek Uriela. Kiedy Dżofri przyjmie łaskawie nasz amulet, oznajmi, że Martin jest w niebezpieczeństwie (ile tych niezwykłych zbiegów okoliczności!) i musimy go ratować. Dalej jest jak zawsze – przynieś to, wiem że będzie niebezpiecznie, ale musimy zaryzykować.Gdy ci się uda zostaniesz bohaterem (ale zaskoczenie…). |
||
== Główni bohaterowie == |
|||
'''Ty''' – najważniejsza osoba w [[państwo|państwie]], z ogromnym nimbem. Masz się przysłużyć, ponieważ do niczego innego się nie nadajesz. |
|||
'''Martin Septim''' – synek jaśnie oświeconego Uriela Septima, poczęty w domu publicznym. [[Ksiądz]] z kryzysem wiary, musisz go cały czas pocieszać, żeby nie strzelił sobie fireballem w łeb. |
|||
'''Baurus''' – [[Murzyn|Czarnuch]], który pomaga nam przez całą grę, ale może zginąć podczas jednej z bitew (co za szkoda). Robi z siebie naszego przyjaciela, a tak naprawdę cały czas ma ochotę zapytać, czy wolimy być na górze, czy na dole. |
|||
'''Dżofri''' – pretensjonalny francuzik, który z czasem zaczyna nas lubić - nie ma to znaczenia. |
|||
'''Ciemny Szop''' – trÓ boss Stowarzyszenia na Rzecz Zajebywania Rzeczy (SRZR). Jego morda jest tak szpetna, paskudna itd., że musi ją kryć pod jakimś zjedzonym przez mole kapturem. Zbyt częste nadużywanie wysokoprocentowego bimbru sprawiło, że stracił swoją tożsamość - nawet jego stara go nie poznaje. |
|||
'''Kanclerzyk Oclito''' – wielka szycha, prawie jak Cesarz, jednak pedał (bo czarodziej i ma czerwoną, PRZEWIEWNĄ szatę) i do tego brudas. Z nikim nie rozmawia, bo cały czas przesiaduje na wymyślonych spotkaniach, z nieistniejącymi przyjaciółmi. Wieczorami sączy tanią berbeluchę w piwnicach pałacu. |
|||
'''Łucjan Szansa''' – ucho mHrocznego bHractwa, nekrofil. Mieszka sam w jakimś zrujnowanym forcie, z bandą truposzy. Jada ludzkie serca, czaski i inne ludzkie inserty. |
|||
'''Mankar Camorański''' – ten prawie najgorszy z najgorszych, mroczny miszcz sztuk magicznych, zUy do szpiku kości. Zajebał nam Amulet Królów i musimy go odzyskać. |
|||
'''Mehrunes Dagon''' – pan nad panami, wielka zła Daedra - czerwony jak barszczyk wigilijny, prawdopodobnie komuch. Ma cztery łapki, na dwóch z nich pazurki zajebane Wolverine'owi, a w pozostałych dwóch ma topór, zakoszony barbowi z Diablo II. Jak wiadomo, te drugie są "silniejsze" :| |
|||
'''Akatosh''' – zmutowana forma Martina - ten debil pojawia się, gdy Marti rozerwie z trudem zdobyty Amoolet Krooloof, by kopnąć Dagona w jego komunistyczny zad i wypierdolić go z powrotem do Oblechłani, z której się przypałętał. |
|||
'''Strażnicy''' – upierdliwe dupki, potrafią gapić się jak minotaury i inne gady napierdalają cię młotem po tyłku. Kiedy z nimi zadrzesz, okaże się że to cyborgi i nie sposób ich pokonać. Kiedy ci pomagają, okazują się tak przydatni jak waciki do uszu. |
|||
== Gildie == |
|||
'''Gildia Magów''' – zajęcie nie tylko dla pedałów w luźnych, przewiewnych szatach - nawet najbardziej tępy ork, który na słowo "magia" reaguje donośnym bekiem, może zostać arcy magiem - nieważne, że zna tylko magiczne "Wypierdalać, ja zajebać ty!" |
|||
'''Gildia Wojowników''' – siecz, zabijaj, morduj, rozpierdalaj, a przy okazji wpleć w to jaką intrygę. |
|||
'''Gildia Złodziei''' – Kradnij, skradaj się, a potem zostań jakimś Ciemnym Szopem, co to buźki nie może pokazać, gdyż zjadły mu ją mole. |
|||
'''mHroczne Bhractwo''' – zakon pseudogotyckich pedałów, zajmujących się zabijaniem na zlecenie. Niczego nie możesz być pewien, każdy członek twojej "rodzinki" może wbić ci nóż w plecy. Zupełnie jak za Stalina. |
|||
'''Wątek główny''' – płytka, nudna i beznadziejnie przewidywalna telenowela, podczas której nasz bohater wychodzi z cienia, zdobywa dziewczynę, robi z siebie bohatera i dziedziczy fortunę po zmarłym wujku. |
|||
==Rasy== |
|||
* '''Mroczne Elfy''' – niby [[elf]]y, z tym że mają jakąś szarą cerę. Niektórzy twierdzą, że należą do rasy trupów. Faszyści i Naziści pod wodzą Ich Trójcy. |
|||
* '''Cesarscy''' – kurduple, które uważają się za ważniaków. Wożą się, że zajęli cały [[kontynent]]. Uważani za [[komunizm|komunistów]]. Ich pierwszym sekretarzem jest towarzysz Martin Septim. |
|||
* '''Bretoni''' – prawie jak Cesarcy, z tym, że bawią się [[magia|magią]]. Tak naprawdę nie istnieją, z tym, że pod wpływem skoomy bardzo mocno wydaje się, że jednak istnieją. |
|||
* '''Elfy Wysokiego Rodu''' – dwumetrowe kolosy (Boże! Jak się oni rodzą!). Członkowie tej rasy zwykle reprezentują Morrowind w Mistrzostwach Krain w Koszykówce, jednak są dysklasyfikowani (trudne słowo) już w rozgrywkach grupowych, z powodu spalenia drużyny przeciwnej jakimś fireballem (I nic nie pomaga tłumaczenie, że "On jest liszem, więc odporny na magię"). |
|||
* '''Orkowie''' – Elfy (suprise!) z tym, że zielone. Kandydaci do roli w [[film]]ie "Pudzian: The Movie". Słynną z bardzo dobrych metod dyplomatycznych, mianowicie: "Nie panian? To z topora" i słynnego [[balet]]u "Tańczący z Toporami" (gdzie na premierze przetrwało 3 z 1000 gości. Ich wzięto na rosół i krupnik). |
|||
* '''Nordowie''' – bracia i siostry Pudziana. Odgapili od orków ich genialne systemy dyplomatyczne, ale stworzyli parę nowych zasad, np. "Jeśli nie jesteś z nami, to twa głowa obcięta jest". Mieszkają gdzieś tam na dalekiej północy na Solstheim, gdzie pędzą bimber (Ich specjalite) oraz żłopią miód, czasami tańczą tzw. Truroropa. Polega na rzucaniu toporem w jakiś cel do muzyki na bębnach. |
|||
* '''Khajiici''' – koto-ludzie. Powstają z połączenia człowieka i puszki Whiskas. Po tym zyskuje się jakieś super moce. Człowiek staje się cat-manem lub kobietą-kot. Skacze się tu i tam, kradnie to i owo, by rano odkryć, że przemiana jest stała. Zaczyna się drapanie z powodu pcheł, lizanie łapy itd. Zamykają się więc w więzieniach, by ukryć hańbę. |
|||
== Niektóre rasy == |
|||
* '''Argonianie''' – ludzie-[[jaszczyrka|jaszczurki]]. Ich zaletą jest posiadanie wyczepistego ogona, na który lecą wszystkie laski z Tamriel. Minusem zimnokrwistość tych stworów. Jak dochodzi do pocałunku, trzeba się przyzwyczaić do śliskiego, długiego i chwytnego języka. Gorzej niestety z dziećmi... |
|||
* '''Dunmerowie''' – kandydatki na Miss Tamriel. Mimo szarawej cery i czerwonych oczu zdobywają czołowe miejsca w w/w konkursie, jednak niektóre odkryły swoją [[mrok|mroczną]] stronę i zaczęły hodować [[ziemniak|kartofle]]. |
|||
* '''Altmerowie''' – dwumetrowe kolosy (Boże! Jak oni się rodzą!). Członkowie tej rasy zwykle reprezentują Tamriel w Mistrzostwach Krain w Koszykówce, jednak są dyskwalifikowani (trudne słowo) już w rozgrywkach grupowych z powodu spalenia drużyny przeciwnej jakimś fireballem (i nic nie pomaga tłumaczenie, że „On jest liszem, więc odporny na magię”). |
|||
* '''Redguard's''' ( z ang. czerwoni strażnicy) – Rasa niggas'ów, którzy stanowili pierwowzór [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]]. Ich słynne rogatki, które zakładają na wojnę, zasłynęły w całym Tamriel. Na Morrowind mało popularne. Ich uzbrojenie: pała do bejzbola, rogatka z inicjałami NYC, [[Pistolet TT|TT-etka]] i ząbalki mundurek z napisem na plecach: чродйл-священная наша держава. |
|||
* '''Orkowie''' – elfy (surprise! Orsi'''mer''', czego to oni nie wymyślą…) z tym, że zielone. Słyną z bardzo dobrych metod dyplomatycznych, mianowicie: „Nie panian? To z topora” i słynnego [[balet]]u „Tańczący z Toporami” (gdzie na premierze przetrwało 3 z 1000 gości. Wzięto tych, którzy przeżyli na rosół i krupnik). |
|||
* '''Leśne Elfy''' – kolejny przedstawiciel rasy elfów, jednak z rodziny karłowatus. Zagorzali członkowie GreenPeace. Gdy zjesz chodź jedną jagódkę z ich lasu o wielkości 10 tys hektarów i będąc pewnym, że ich tu nie ma, niepodziewanie przeszyje cię strzała wylatująca z jakiegoś drzewa. Sami jedzą, to co leży na ziemi, czyli padlinę. |
|||
* '''Khajiici''' (czyt. ''Każżżżżiii[…]iiici) – koto-ludzie. Powstają z połączenia człowieka i puszki Whiskas. |
|||
== Pancerze i bronie == |
|||
* '''Argonianie''' – ludzie-[[jaszczurka|jaszczurki]]. Ich zaletą jest posiadanie wyczepistego ogona, na który lecą wszystkie laski z Tamriel. Nie poleca się głaskać tych stworów, bo niejeden ciepłokrwisty człowiek się pokaleczył ich twardymi, ostrymi łuskami. |
|||
W Oblivionie istnieje takie szatańskie narzędzie zwane lewel skalingiem - ono sprawia, że każdy debil może zdobyć najrzadsze i niedostępne dla innych pancerze, jeśli trafi w odpowiednie miejsce. |
|||
Podobnie jak w Morrowindzie, postać może nosić tonę żelastwa, której nie będzie nawet na niej śladu, ani zbytnio nie będzie przeszkadzać w ruchu. |
|||
Po kolei: |
|||
* Futrzany – żywcem zerwany z Yeti, Sasquatcha albo innego włochacza. Śmierdzi, do tego niepraktyczny i chujowo broni. |
|||
* Skórzany – jak skórzany, tylko do zrobienia go trzeba oskórować niewinne zwierzę/człowieka/kanapę. |
|||
* Żelazny – szorstki, brzydki, ciężki, śmierdzący, ogólnie wyklepana blacha od kaszlaka. |
|||
* Stalowy – Co wyżej, tyle, że mniej śmierdzi, no i jest wypolernięty. |
|||
* Kolczy – pancerzyk zrobiony z milionów kółeczek od piwa. Wygląda zajebiście średniowiecznie, ale chujowo broni. |
|||
* Krasnoludzki – przypomina robocopa, do dupy obrona, hełm wygląda jak czapka Papy Smerfa. |
|||
* Elficki – wypolerowany plastik. Fajnie wygląda, ma rogaty hełm. Bejsbol z tego zestawu jest najrzadszy w grze. |
|||
* Orkowa – ładniej ukształtowana żelazna zbroja. Ma fajny hełm. Ale chujową obronę. |
|||
* Szklany – ostro wypolerowana karoseria od Trabanta. Ma być dla złodzieja, ale się błyszczy jak psu jajca - więc nidyrydy. |
|||
* Ebonowy – czarno-żółty, jak Murzyn z pryszczami. Ciężki, toporny, i śmierdzi. |
|||
* Daedryczny – teoretycznie "najrzadszy" - w Morrowindzie niecałe dwa zestawy, w Oblivionie - za pięć zeta na straganach u Wietnamczyków. |
|||
* '''Bosmerowie''' – zagorzali członkowie Green Peace. Gdy zjesz choć jedną jagódkę z ich lasu o wielkości 10 tys hektarów i będąc pewnym, że ich tu nie ma, niepodziewanie przeszyje cię strzała wylatująca z jakiegoś drzewa. |
|||
===Typy zbroi=== |
|||
* Brak – chodzenie nago lub w jakiś tam szmatkach i przewiewnych szatkach. Dla robiących czary-mary. |
|||
* Lekka – obrona porównywalna z koszulą nie praną od 49 miesięcy. |
|||
* Ciężka – zbroja odporna na panzerschrecka, zbyt ciężka, by podrapać się po dupie. |
|||
== Ciekawostki == |
|||
===Rodzaje Broni=== |
|||
* Każdy kupiec w grze z łatwością rozpoznaje skradzione przedmioty (nawet jeśli ukradłeś dany przedmiot na drugim końcu Cyrodiil). |
|||
* Sztyleciki – jakieś tam wykałaczki, dobre dla asasinków i złodziei. |
|||
* Wszyscy strażnicy w całym Cyrodiil wiedzą o twojej grzywnie. Nawet jeżeli pierwszy raz odwiedzasz dane miasto a twoja grzywna wynosi 1gp. Przestępstwo nie popłaca, <del>przestępcza szumowino</del> drogi graczu. |
|||
* Krótkie miecze – większa wersja noży do krojenia chleba, |
|||
* Każdy cios możesz zablokować gołymi rękami. Nawet cios zadany młotem bojowym/toporem. |
|||
* Długie miecze – większa wersja noża rzeźnickiego, |
|||
* Możesz strzelać z łuku niczym Legolas nawet gdy twoja umiejętność „celność” wynosi 5 w skali od 0 do 100. |
|||
* Claymory – duuuuże wykałaczki. |
|||
* Nekromancja w Cyrodiil jest zakazana, ale możesz śmiało chodzić po mieście w szatach nekromanty i przyzywać nieumarłe istoty. |
|||
* Buławy – okrągłe młotki do ubijania kotletów, |
|||
* Nie możesz po prostu komuś pochlebić, musisz najpierw zażartować, chełpić się i grozić swojemu rozmówcy. |
|||
* Młoty dwuręczne – BEJSBOLE!!!!!! |
|||
* Nie musisz martwić się o to, że zabijesz ważną postać. Gra jest <del>retard friendly</del> bardzo przemyślana i ważne osoby są nieśmiertelne. |
|||
* Topory jednoręczne – siekierki strażackie, ale takim gównem nikomu krzywdy nie zrobisz |
|||
* Nie możesz wyrzucić przedmiotów niezbędnych do ukończenia jakiegoś zadania. „Nieograniczona swoboda”. |
|||
* Topory dwuręczne – MWAHAHAHAHA TASAKI!!!! |
|||
* Możesz z łatwością przejść całą grę bez czytania dialogów. Zielona strzałka wskaże ci miejsce do którego masz się udać, by naciskać LPM dopóki wszystko przed tobą nie zostanie unicestwione. |
|||
* Laski/Kostury/Stafy – dla magów. Napierdalają pociskami, a jak im się para skończy są bezużyteczne. |
|||
* Grę możesz przejść postacią na drugim poziomie. |
|||
* Łuki – pseudoharfy, dobre dla pedałów. |
|||
* Jeżeli strzelisz komuś w plecy z ukrycia, ten zignoruje to uznając strzałę w plecach za wiatr lub przedawkowanie alkoholu. |
|||
* Piąchy – walenie po ryju, coś dla [[dresiarz]]y. |
|||
* Wątek główny daje ci ogromny wybór – możesz wykonać zadanie teraz lub odłożyć je na później. |
|||
* W każdej chwili możesz zmienić poziom trudności, zamieniając nierówną walkę w beztroską sieczkę z którą poradzi sobie nawet przedszkolak. |
|||
* Żeby usunąć większość błędów i niedociągnięć, musisz pobrać tyle modów że ich łączny rozmiar kilkukrotnie przekroczy rozmiar folderu z grą. |
|||
* Możesz zamienić swoją postać w galaretę, jeśli wpiszesz „kill” po kliknięciu na nią (wcześniej musisz włączyć konsolę). |
|||
* Jeśli masz akrobatykę na poziomie 100, możesz odbijać się od wody. |
|||
* Możesz sprawić, że twoje kradzione przedmioty nie będą kradzione. Wystarczy sprzedać je karczmarzowi w gospodzie „Pod złym omenem” i odkupić je. |
|||
* Nie możesz upić się na śmierć – można wypić najwyżej 4 butelki naraz (a trucizn w ogóle nie można pić). |
|||
* Istnieje możliwość, że mikstura stworzona ze składnika o masie 0.1 będzie ważyć 2 jednostki. |
|||
* Nawet jak zaatakujesz kogoś na ostatnim zadupiu, zacznie wołać straż. |
|||
* Gdy zabijesz konia przy świadkach, zaczną wołać, że jesteś złodziejem i dostaniesz 1sz. złota grzywny. |
|||
* W Cyrodiil, za kradzież zgniecionej kartki papieru możesz pójść do więzienia. |
|||
{{Gry fabularne}} |
|||
===Typy broni=== |
|||
[[Kategoria:Komputerowe gry fabularne]] |
|||
* Żelazna – brzydka, szybko się psuje, mało wali - za złotówkę od Wietnamczyków. |
|||
* Stalowa – to co wyżej, tyle że sprowadzana z Chin. |
|||
* Srebrna – to co stalowa, ale ze zdobieniami. Dobra przeciw duszkom. |
|||
* Krasnoludzka – zapierdolona Gimliemu i jego pobratymcom. Mało wali, wygląda jak trybiki. |
|||
* Elficka – wygląda zajebiście, ale chujowo wali. |
|||
* Szklana – plastikowe atrapy, błyszczą się jak lizaki jabłkowe. |
|||
* Ebonowa – ciężka, chujowa i nieporęczna, wygląda jak mak z miodem. |
|||
* Daedryczna – jak spalona kiełbasa polana keczupem - najzajebistsza broń w grze, jednak sam sztylet waży tyle co młody płetwal błękitny. |
|||
[[en:The Elder Scrolls: Oblivious]] |
|||
[[Kategoria:Gry komputerowe]] |
|||
[[fi:Oblivion]] |
|||
[[fr:Oblivion]] |
|||
[[it:The Elder Scrolls IV: Oblivion]] |
|||
[[pt:The Elder Scrolls IV: Oblivion]] |
Aktualna wersja na dzień 11:28, 9 sty 2022
The Elder Scrolls IV: Oblivion – gra autorstwa studia Bethesda Softworks znana z tego, że bug może Ciebie zaatakować w każdym momencie. Oczywiście tylko wtedy, gdy siedzisz przy komputerze. Jak idziesz sobie do kibla/lodówki gra działa zaskakująco dobrze i nawet się nie tnie.
Fabuła[edytuj • edytuj kod]
Jak zwykle zaczyna się optymistycznie: jesteśmy w zasranym, brudnym, obleśnym lochu. Film nam się urwał, ponieważ nie wiemy za co siedzimy. Nagle, ni stąd ni zowąd, przyłazi jaśnie oświecony pan nad panami, król nad królami i uroczyście oznajmia, że widział nas w swoich snach oraz że jesteśmy wolni. Od tej pory możemy palić, gwałcić, rabować, zabijać i nawet obrażać jawnie prezydenta. Tak naprawdę czujemy nieprzymuszoną chęć dowiedzenia się, co dalej stanie się ze staruchem, idziemy więc za nim. Niespodzianka – zabijają go, a on powierza nam swój Amulet Królów (ciekawe skąd nazwa, skoro Tamriel zawsze miało tylko Cesarzy), i każe dostarczyć do jakiegoś francuzika o nazwisku Dżofri. Ma on niby wiedzieć, gdzie znajduje się ostatni synek Uriela. Kiedy Dżofri przyjmie łaskawie nasz amulet, oznajmi, że Martin jest w niebezpieczeństwie (ile tych niezwykłych zbiegów okoliczności!) i musimy go ratować. Dalej jest jak zawsze – przynieś to, wiem że będzie niebezpiecznie, ale musimy zaryzykować.Gdy ci się uda zostaniesz bohaterem (ale zaskoczenie…).
Niektóre rasy[edytuj • edytuj kod]
- Dunmerowie – kandydatki na Miss Tamriel. Mimo szarawej cery i czerwonych oczu zdobywają czołowe miejsca w w/w konkursie, jednak niektóre odkryły swoją mroczną stronę i zaczęły hodować kartofle.
- Altmerowie – dwumetrowe kolosy (Boże! Jak oni się rodzą!). Członkowie tej rasy zwykle reprezentują Tamriel w Mistrzostwach Krain w Koszykówce, jednak są dyskwalifikowani (trudne słowo) już w rozgrywkach grupowych z powodu spalenia drużyny przeciwnej jakimś fireballem (i nic nie pomaga tłumaczenie, że „On jest liszem, więc odporny na magię”).
- Orkowie – elfy (surprise! Orsimer, czego to oni nie wymyślą…) z tym, że zielone. Słyną z bardzo dobrych metod dyplomatycznych, mianowicie: „Nie panian? To z topora” i słynnego baletu „Tańczący z Toporami” (gdzie na premierze przetrwało 3 z 1000 gości. Wzięto tych, którzy przeżyli na rosół i krupnik).
- Khajiici (czyt. Każżżżżiii[…]iiici) – koto-ludzie. Powstają z połączenia człowieka i puszki Whiskas.
- Argonianie – ludzie-jaszczurki. Ich zaletą jest posiadanie wyczepistego ogona, na który lecą wszystkie laski z Tamriel. Nie poleca się głaskać tych stworów, bo niejeden ciepłokrwisty człowiek się pokaleczył ich twardymi, ostrymi łuskami.
- Bosmerowie – zagorzali członkowie Green Peace. Gdy zjesz choć jedną jagódkę z ich lasu o wielkości 10 tys hektarów i będąc pewnym, że ich tu nie ma, niepodziewanie przeszyje cię strzała wylatująca z jakiegoś drzewa.
Ciekawostki[edytuj • edytuj kod]
- Każdy kupiec w grze z łatwością rozpoznaje skradzione przedmioty (nawet jeśli ukradłeś dany przedmiot na drugim końcu Cyrodiil).
- Wszyscy strażnicy w całym Cyrodiil wiedzą o twojej grzywnie. Nawet jeżeli pierwszy raz odwiedzasz dane miasto a twoja grzywna wynosi 1gp. Przestępstwo nie popłaca,
przestępcza szumowinodrogi graczu. - Każdy cios możesz zablokować gołymi rękami. Nawet cios zadany młotem bojowym/toporem.
- Możesz strzelać z łuku niczym Legolas nawet gdy twoja umiejętność „celność” wynosi 5 w skali od 0 do 100.
- Nekromancja w Cyrodiil jest zakazana, ale możesz śmiało chodzić po mieście w szatach nekromanty i przyzywać nieumarłe istoty.
- Nie możesz po prostu komuś pochlebić, musisz najpierw zażartować, chełpić się i grozić swojemu rozmówcy.
- Nie musisz martwić się o to, że zabijesz ważną postać. Gra jest
retard friendlybardzo przemyślana i ważne osoby są nieśmiertelne. - Nie możesz wyrzucić przedmiotów niezbędnych do ukończenia jakiegoś zadania. „Nieograniczona swoboda”.
- Możesz z łatwością przejść całą grę bez czytania dialogów. Zielona strzałka wskaże ci miejsce do którego masz się udać, by naciskać LPM dopóki wszystko przed tobą nie zostanie unicestwione.
- Grę możesz przejść postacią na drugim poziomie.
- Jeżeli strzelisz komuś w plecy z ukrycia, ten zignoruje to uznając strzałę w plecach za wiatr lub przedawkowanie alkoholu.
- Wątek główny daje ci ogromny wybór – możesz wykonać zadanie teraz lub odłożyć je na później.
- W każdej chwili możesz zmienić poziom trudności, zamieniając nierówną walkę w beztroską sieczkę z którą poradzi sobie nawet przedszkolak.
- Żeby usunąć większość błędów i niedociągnięć, musisz pobrać tyle modów że ich łączny rozmiar kilkukrotnie przekroczy rozmiar folderu z grą.
- Możesz zamienić swoją postać w galaretę, jeśli wpiszesz „kill” po kliknięciu na nią (wcześniej musisz włączyć konsolę).
- Jeśli masz akrobatykę na poziomie 100, możesz odbijać się od wody.
- Możesz sprawić, że twoje kradzione przedmioty nie będą kradzione. Wystarczy sprzedać je karczmarzowi w gospodzie „Pod złym omenem” i odkupić je.
- Nie możesz upić się na śmierć – można wypić najwyżej 4 butelki naraz (a trucizn w ogóle nie można pić).
- Istnieje możliwość, że mikstura stworzona ze składnika o masie 0.1 będzie ważyć 2 jednostki.
- Nawet jak zaatakujesz kogoś na ostatnim zadupiu, zacznie wołać straż.
- Gdy zabijesz konia przy świadkach, zaczną wołać, że jesteś złodziejem i dostaniesz 1sz. złota grzywny.
- W Cyrodiil, za kradzież zgniecionej kartki papieru możesz pójść do więzienia.