Ludwik Dorn: Różnice pomiędzy wersjami
M |
|||
Linia 20: | Linia 20: | ||
[[Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości]] |
[[Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości]] |
||
[[Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej]] |
[[Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej]] |
||
[[Kategoria:Politycy |
[[Kategoria:Politycy Suwerennej Polski]] |
Aktualna wersja na dzień 00:58, 5 sie 2024
Myśmy to już przeżyli, nie idźcie tą drogą - Jarosławie Kaczyński, Lechu Kaczyński, Ludwiku Dorn… i Sabo, nie idźcie tą drogą. Nie idźcie tą drogą!
- Aleksander Kwaśniewski 9 października 2007 roku
Szok, szok, disco Pop!
Born, born, Ludwik Dorn!
- Kazik Staszewski o Dornie
Ludwik Dorn (ur. 5 czerwca 1954 w Warszawie, zm. politycznie 21 października 2007, zmartwychwstały politycznie 2 września 2015 w Platformie, ponownie zm. politycznie 25 października 2015, zm. definitywnie 7 kwietnia 2022) – polski polityk, tułacz, wędrowiec, włóczykij, przybłęda, „trzeci bliźniak”. Hit politycznego sezonu transferowego 2015. Honorowy dawca świeżej krwi do transfuzji politycznych. Znany filantrop, apologeta akcji „nie zabieraj organów do nieba”. Zasłużony w walce z nowotworami politycznymi dawca szpiku kostnego. Polityk o największej liczbie transferów i zmartwychwstań w historii świata, zajmujący ex aequo pierwsze miejsce z Michałem Kamińskim.
Kariera polityczna[edytuj • edytuj kod]
Ludwik Dorn jest politykiem dostosowującym swoje poglądy do wyników sondaży. Wcześniej takim nie był, jest więc osobą wyjątkowo zmienną w swojej zmienności. Początkowo mianowany został na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, gdzie zabłysnął pomysłem zwerbowania lekarzy w kamasze. Wprowadził do Sejmu swojego słynnego psa Sabę i oczekiwał oddawania mu czci; pies jednak był głodny i skonsumował sejmową wykładzinę. Potem, wskutek wewnętrznego konfliktu Jarek wykopał go ze stanowiska, skazując na polityczną niedolę. Po długotrwałych błaganiach i wyprawieniu się przed oblicze Prezesa we włosiennicy, ten postanowił ulitować się nad nędznikiem, przyjąć go z powrotem do PiS i obdarować stanowiskiem Marszałka Sejmu. Niewdzięczny Ludwik zbuntował się jednak po raz drugi i podejmując heroiczne próby stworzenia nowych partii politycznych ponownie popadł w polityczny niebyt. Po wielu latach politycznej tułaczki postawił na starą, sprawdzoną metodę i zaciągnął się do PO, która tym razem jednak nie zadziałała i Ludwik po raz kolejny został usunięty na polityczny margines. Na razie nie wiadomo, czy Ludwik planuje kolejne zmartwychwstania polityczne.
Zobacz też[edytuj • edytuj kod]
- Jarosław Kaczyński
- Aleksander Kwaśniewski
- Michał Kamiński
- Ryszard Czarnecki
- wykształciuch
- Zyta Gilowska