„Złote Ziemniaki 2025” rozdane!
Nagrodziliśmy najbardziej absurdalne wydarzenia minionego roku – zobacz kto wygrał!
Charlie Chaplin
De Artikel is gewinscherlich scholdöstutzt am Informationeministerium!
Schmunderstuttel jenen Warmebierchen stütt den Sauerkraut!
Heil Hynkel!
Charlie Chaplin, ps. Adenoid Hynkel, właśc. Charles Spencer Chaplin (ur. 16 kwietnia 1889 w Londynie, zm. 16 października 1946 w Norymberdze) – tomański polityk pochodzenia brytyjskiego, działacz robotniczy, ideolog Podwójnego Krzyża, najwyższy przywódca Tomanii i głównodowodzący jej wojsk, zbrodniarz wojenny.
Życiorys przed emigracją[edytuj • edytuj kod]
Charles urodził się jako drugi (czy który tam, wtedy to dzieci rodziło się co tydzień) syn Charlesa Chaplina (a że urzędy statystyczne dopiero raczkowały, całkiem prawdopodobne jest, że był to on sam). Wczesne lata w Anglii spędził w myśl idei słynnego Ebenezera Scrooge'a – w przytułku albo więzieniu. Po podrośnięciu na szczęście – choć jak pokazała historia, tylko dla siebie samego – nie zastosował się on do drugiego punktu twierdzenia wspomnianego już ekonomisty i nie uznał, że świat i tak jest przeludniony, decydując się na emigrację do dalekiej Tomanii.
Działalność w Tomanii[edytuj • edytuj kod]
W Tomanii młody Chaplin przez swój dynamiczny sposób bycia nie był w stanie znaleźć stałego zatrudnienia, co doprowadziło do radykalizacji jego światopoglądu. Desperacja i nędza spowodowane bezrobociem w dużym stopniu przyczyniły się do jego wstępu w szeregi radykalnej Tomańskiej Partii Robotniczej, w której szeregach – już jako jeden z dowódców bojówki – pod pseudonimem Adenoid Hynkel przewodził nieudanemu puczowi.
Dzięki katastrofalnej w skutkach dla jego nowej ojczyzny I wojnie światowej poparcie dla TPR[1] wzrosło drastycznie, a w wyborach do dwuizbowego[2] parlamentu Tomanii, zwanej również Republiką Weihnachtską, partia spod znaku Podwójnego Krzyża zdobyła zdecydowaną większość.
Rządy TPR[edytuj • edytuj kod]
Hynkel, który w międzyczasie dzięki zdolnościom krasomówczym i niezrównanemu zapałowi zdążył wspiąć się na szczyt hierarchii partyjnej, jako nowo wybrany kanclerz dążył do przejęcia całkowitego zwierzchnictwa nad krajem dzięki wyeliminowaniu opozycji z życia politycznego. Każdego innego zresztą też. Szczególnie mścił się na ludziach związanych z Akademią Aktorską, do której jeszcze jako młodzieniec nie został przyjęty. Ostatecznie osiągnął on swój cel i jako Fjürek (tom. wódz, przywódca, premier, prezydent, sołtys, proboszcz) doprowadził do transformacji Tomanii w kierunku ideologicznego państwa totalitarnego.
Szczególną uwagę należy zwrócić na jego politykę wobec mniejszości narodowych: Żydów zmusił do życia w wydzielonych gettach, Romów zdecydował się natomiast wypędzić; Polakom, co wzbudziło stanowcze protesty Ligi Narodów[3], nakazał zaś abstynencję.
Chaplin przed i podczas wojny[edytuj • edytuj kod]
W późnych latach trzydziestych Hynkel zawiązał ścisły sojusz militarno-polityczny ze znanym jako Il Suce kaczystowskim dyktatorem Benzino Napalonim, z pomocą którego dokonał udanej aneksji Austerlii.
Główny artykuł: II wojna światowa
W roku 1945, świadomy zbliżania się wojsk ajenckich, Hynkel przeprowadził próbę samobójczą zakończoną niepowodzeniem, ponieważ rzekomo wszystkie noże w jego posiadaniu były tępe, a cyjanek przeterminowany; sam dyktator miał nie znaleźć także możliwości wycelowania z pistoletu skierowanego w siebie.
Śmierć[edytuj • edytuj kod]
Dostawszy się w ręce Ajentów, Hynkel był najważniejszym z oskarżonych w przeprowadzonych na terenie neutralnych Niemiec procesach norymberskich, na których, sądzony przez amerykańskich śledczych, skazany został na karę śmierci, trzy dożywocia, banicję, cztery lata ograniczenia wolności w zawieszeniu na dwa lata oraz pokrycie kosztów rozprawy.
Wyrok wykonano 16 października roku 1946, chociaż według jednego z jego najbliższych współpracowników, pułkownika Schultza, który przed popadnięciem w niełaskę dowodził państwową policją, zamiast niego, stracony został jego sobowtór – pewien żydowski fryzjer. Dyktator zbiec miał zaś na Wyspę Wielkanocną.
W kulturze[edytuj • edytuj kod]
Chaplin-Hynkel jeszcze za życia doczekał się oficjalnej parodii w wykonaniu argentyńskiego malarza i komika bawarskiego pochodzenia, Adiego Schicklgrubera. Schicklgruber, odtwórca głównej roli w swojej czarnej komedii pt. Dyktator, wcielając się w postać Adolfa Hitlera – dyktatora państwa zwanego Rzeszą, karykaturalnie wyolbrzymiał charakterystyczne cechy tomańskiego wodza: wrzaskliwe przemówienia, kompleks wyższości i hipokryzję dotyczącą pożądanego wśród obywateli koloru włosów. Odgrywając rolę Hitlera, Schicklgruber posługiwał się specyficzną odmianą niemieckiego, którą uznał za język najbliższy tomańskiemu, co do dziś stwarza jakże błędne przekonanie, że za zbrodnie II wojny odpowiadać mogli Niemcy.
