Red Hot Chili Peppers: Różnice pomiędzy wersjami
Znacznik: edytor źródłowy |
M (Wycofano ostatnie edycje użytkownika Azoniasty, powód: Jprdl) Znacznik: rewert |
||
(Nie pokazano 21 wersji utworzonych przez 9 użytkowników) | |||
Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Plik:Rhcp.jpg|thumb|200px| |
[[Plik:Rhcp.jpg|thumb|200px|Trzon zespołu, wokal i bas]] |
||
'''Red Hot Chili Peppers''' (w skrócie |
'''Red Hot Chili <del>Pampers</del> Peppers''' (w skrócie RHCP, a po [[język polski|polsku]] Czerwone Gorące Papryczki Czili) – kalifornijski zespół grający funk rock, [[rock alternatywny]], rap rock, [[hard rock]], rock, a nawet funk metal. Słynie z nienawiści do zakrywania ciał i wymieniania gitarzystów równie często, co bieliznę, której często też nie nosi. |
||
== Historia == |
== Historia == |
||
Linia 13: | Linia 13: | ||
Po nagraniu ''[[Mother's Milk]]'' i ''[[Blood Sugar Sex Magik]]'' grupa zasłynęła nie tylko w [[Stany Zjednoczone Ameryki|Stanach]], ale i Europie, a Frusciante opuścił grupę, gdyż nie mógł znieść sławy, a mógł znieść heroinę. Zastąpił go [[Dave Navarro]], prawdziwie amerykański latynos, z którym Peppersi nagrali jedną płytę. W międzyczasie Kiedis zdołał ucharakteryzować się na [[Iggy Pop|Iggy'ego Popa]], co podniosło zainteresowanie zespołem. |
Po nagraniu ''[[Mother's Milk]]'' i ''[[Blood Sugar Sex Magik]]'' grupa zasłynęła nie tylko w [[Stany Zjednoczone Ameryki|Stanach]], ale i Europie, a Frusciante opuścił grupę, gdyż nie mógł znieść sławy, a mógł znieść heroinę. Zastąpił go [[Dave Navarro]], prawdziwie amerykański latynos, z którym Peppersi nagrali jedną płytę. W międzyczasie Kiedis zdołał ucharakteryzować się na [[Iggy Pop|Iggy'ego Popa]], co podniosło zainteresowanie zespołem. |
||
Gdy Navarro opuścił Red Hot Chili Peppers postanowiono ponownie przyjąć Johna, bezdomnego sprzedającego obrazy |
Gdy Navarro opuścił Red Hot Chili Peppers postanowiono ponownie przyjąć Johna, bezdomnego sprzedającego obrazy, aby mieć na <del>heroinę</del> chleb. Po nagraniu ''[[Californication (album)|Californication]]'', która osiągnęła ogromny sukces, mógł już sobie pozwolić na willę albo i dwie. |
||
W [[2002]], pod wodzą [[Rick Rubin|Ricka Rubina]] wydano [[By the Way|kolejną płytę]], którą z powodu lżejszych brzmień porównywano do dokonań [[Madonna|Madonny]]. Wcale nieprzejęci tym faktem członkowie zespołu osiągnęli największy sukces w karierze – rzucili używki. |
W [[2002]], pod wodzą [[Rick Rubin|Ricka Rubina]] wydano [[By the Way|kolejną płytę]], którą z powodu lżejszych brzmień porównywano do dokonań [[Madonna|Madonny]]. Wcale nieprzejęci tym faktem członkowie zespołu osiągnęli największy sukces w karierze – rzucili używki. |
||
Linia 21: | Linia 21: | ||
W 2009 (konkretnie w grudniu) Frusciante odchodził z RHCP. Zastąpił go jakiś nieznany szarpidrut z Ataxii, zużyto 10 kg pomidorów. Wiele fanów się załamało sytuacją zespołu. Przeklinając bogu ducha winnego Johna, który chciał po prosto poużywać życia póki młody, rozwodzą się nad biednym Anthony'm i Flea. Co ciekawe, w swoich esejach o Chadzie nie wspominają. Ale on, jak wiadomo, ma swój Chickenfoot i pieprzy system. |
W 2009 (konkretnie w grudniu) Frusciante odchodził z RHCP. Zastąpił go jakiś nieznany szarpidrut z Ataxii, zużyto 10 kg pomidorów. Wiele fanów się załamało sytuacją zespołu. Przeklinając bogu ducha winnego Johna, który chciał po prosto poużywać życia póki młody, rozwodzą się nad biednym Anthony'm i Flea. Co ciekawe, w swoich esejach o Chadzie nie wspominają. Ale on, jak wiadomo, ma swój Chickenfoot i pieprzy system. |
||
W 2019 (ponownie w grudniu) John wrócił do zespołu, a Josh usunął się w cień. Co ciekawe, wszystkie komentarze dotyczące tego wydarzenia obracają się wokół faktu, że John wrócił, a nikt nie użala się nad biednym, nigdy niedocenianym Joshem. |
|||
== Aktualny skład == |
== Aktualny skład == |
||
* '''[[Anthony Kiedis|Antoni Kiedyś]]''' – wokal, teksty, wywiady, tatuaże, zwalający z nóg uśmiech. |
* '''[[Anthony Kiedis|Antoni Kiedyś]]''' – wokal, teksty, wywiady, tatuaże, zwalający z nóg uśmiech. Kiedyś nawet gitara. Od kilku lat, ku przerażeniu fanek, [[wąsy]]. Król życia na równi z [[Porucznik Rżewski|porucznikiem Rżewskim]] i papieżem [[Aleksander VI|Aleksandrem VI]]. |
||
* '''[[Flea |
* '''[[Flea]]''' – gitara basowa, szczerbaty uśmiech, kolorowe włosy. |
||
* '''[[John Frusciante]]''' – najlepszy [[gitarzysta]] RHCP. Mimo to nikt nie wie, jak wymówić jego nazwisko. Ponoć nawet on sam tego nie wie. Umie śpiewać, ale w żadnej z piosenek Kiedis nie dopuścił go do mikrofonu. |
|||
⚫ | |||
* '''<del>Will Ferell</del> [[Chad Smith]]''' – [[zestaw perkusyjny|bębny]], wyrywanie [[lachon]]ów. |
* '''<del>Will Ferell</del> [[Chad Smith]]''' – [[zestaw perkusyjny|bębny]], wyrywanie [[lachon]]ów. |
||
== Dorobek == |
|||
RHCP, którzy zaczynali od coverowania [[Jimi Hendrix|Hendriksa]] dziś mają w dorobku prawie dziesięć płyt i prawie dziesięć razy więcej składanek. |
|||
== Teksty == |
== Teksty == |
||
Teksty Papryczek od zawsze poruszały tematykę kobiet, [[seks]]u, imprez alkoholowych, Kalifornii, szkół katolickich oraz emocji związanych ze [[Boże Narodzenie|świętami Bożego Narodzenia]]. Niektóre z nich są dosyć niezrozumiałe bądź ukrywane pod stosem metafor. Dla przykładu w piosence ''Road Trippin''' Anthony śpiewa o podróży z dwoma |
Teksty Papryczek od zawsze poruszały tematykę kobiet, [[seks]]u, imprez alkoholowych, Kalifornii, szkół katolickich oraz emocji związanych ze [[Boże Narodzenie|świętami Bożego Narodzenia]]. Niektóre z nich są dosyć niezrozumiałe bądź ukrywane pod stosem metafor. Dla przykładu w piosence ''Road Trippin''' Anthony śpiewa o podróży z dwoma kosmitami, w „Californication” o pierworodnym jednorożcu, a w ''Parallel Universe'' zwierza się [[Jezus Chrystus|Jezusowi]], że jest wężem pustynnym oraz królem [[Kalifornia|Kalifornii]]. |
||
== Dlaczego gitarzyści odchodzą? == |
== Dlaczego gitarzyści odchodzą? == |
||
* '''Hillel Slovak''' – |
* '''Hillel Slovak''' (cz. 1) – jego poboczny zespół What Is This? dostał kontrakt na płytę i trzeba było trochę pograć. |
||
* '''Jack Sherman''' – chciał coś robić, a nie tylko się |
* '''Jack Sherman''' – chciał coś robić, a nie tylko ćpać i imprezować. Nie wczuł się w klimat zespołu. |
||
* ''' |
* '''Hillel Slovak''' (cz. 2) – zbyt dużo białego proszku doprowadziło do wizyty na cmentarzu, która trwa po dziś dzień. |
||
* '''John Frusciante''' (cz.1) – nie poradził sobie ze sławą albumu ''Blood Sugar Sex Magik''. |
|||
⚫ | |||
* '''DeWayne McKnight''' – zbyt funkowy, za mało rockowy. |
|||
⚫ | |||
* '''Arik Marshall''' – za mało funkowy, zbyt rockowy. |
|||
⚫ | |||
*'''Dave Navarro''' – był zbyt ładny i fanki zamiast Kiedisa wolały Dave'a, dorabiającego jako model. Anthony nie mógł odpuścić tej zniewagi. |
|||
⚫ | |||
⚫ | |||
* <s>'''John Frusciante''' (cz. 3)</s> – coming soon! |
|||
== |
== Zobacz też == |
||
* [[Stadium Arcadium|''Stadium Arcadium'']] |
|||
Ich oryginalne pomysły często stają się inspiracją dla innych artystów. W teledysku ''Dani California'' przedstawia historię muzyki gitarowej (wykorzystane później przez [[Bob Sinclair|Boba Sinclaira]] z dodaniem [[Eminem]]a i [[Bob Marley|Marleya]]), a w ''Californication'' porównuje członków zespołu do postaci z gry komputerowej (ściągnięte przez [[Iron Maiden]]). |
|||
* [[Rage Against the Machine]] |
|||
{{RHCP}} |
{{RHCP}} |
||
Linia 58: | Linia 64: | ||
[[pt:Red Hot Chili Peppers]] |
[[pt:Red Hot Chili Peppers]] |
||
[[sv:Red hot chilli peppers]] |
[[sv:Red hot chilli peppers]] |
||
[[Kategoria:Zespoły metalowe]] |
Aktualna wersja na dzień 21:56, 4 lis 2023
Red Hot Chili Pampers Peppers (w skrócie RHCP, a po polsku Czerwone Gorące Papryczki Czili) – kalifornijski zespół grający funk rock, rock alternatywny, rap rock, hard rock, rock, a nawet funk metal. Słynie z nienawiści do zakrywania ciał i wymieniania gitarzystów równie często, co bieliznę, której często też nie nosi.
Historia[edytuj • edytuj kod]
Wczesna historia[edytuj • edytuj kod]
Anthony Kiedis poznał Michaela Balzary'ego w szkole, gdzie ten pierwszy był nowy po przeprowadzce, a ten drugi był obyty i grał w szkolnej orkiestrze dętej. Po jakimś czasie, słuchając płyt ojców zdecydowali, że założą zespół. Flea sięgnął po bas, Anthony po wokal i narkotyki. Gitarę i perkusję zajęli Hillel Slovak i Jack Irons. W tym składzie nagrano kilka krążków, póki Slovak się nie zaćpał, a Irons winiąc się za jego śmierć nie wpadł w depresję i nie odszedł.
Po pewnym czasie lekko podłamani przyjaciele zrobili casting na gitarzystę zespołu, który wygrał John Frusciante, młody wtedy funkowiec z bujną czupryną. Skład zespołu dopełnił Chad Smith, siłą. W międzyczasie nagrano parę mniejszych wydawnictw i wymieniono kilka razy nazwę, w ostateczności na obecną.
Jako początkowy image zespołu wybrano nagie torsy (nie zawsze tylko torsy) i brudne spodnie. Dopiero z czasem wizerunek wygrzeczniał.
Lata późniejsze[edytuj • edytuj kod]
Po nagraniu Mother's Milk i Blood Sugar Sex Magik grupa zasłynęła nie tylko w Stanach, ale i Europie, a Frusciante opuścił grupę, gdyż nie mógł znieść sławy, a mógł znieść heroinę. Zastąpił go Dave Navarro, prawdziwie amerykański latynos, z którym Peppersi nagrali jedną płytę. W międzyczasie Kiedis zdołał ucharakteryzować się na Iggy'ego Popa, co podniosło zainteresowanie zespołem.
Gdy Navarro opuścił Red Hot Chili Peppers postanowiono ponownie przyjąć Johna, bezdomnego sprzedającego obrazy, aby mieć na heroinę chleb. Po nagraniu Californication, która osiągnęła ogromny sukces, mógł już sobie pozwolić na willę albo i dwie.
W 2002, pod wodzą Ricka Rubina wydano kolejną płytę, którą z powodu lżejszych brzmień porównywano do dokonań Madonny. Wcale nieprzejęci tym faktem członkowie zespołu osiągnęli największy sukces w karierze – rzucili używki.
Reaktywacja[edytuj • edytuj kod]
Kolejny raz wzięci pod oko Rubina prawie pięćdziesięcioletni już Peppersi weszli do studia, by nagrać po czteroletniej przerwie kolejny album – Stadium Arcadium. Wydawnictwo przyjęto pozytywnie, piszczeli fani, czy też fanki, puszczano fajerwerki, a grupa zawitała nawet do Polski. Krytycy byli zawiedzeni, bo żaden z Peppersów nie ubrał się na biało-czerwono (oprócz Kiedisa, który na początku koncertu wybiegł w swoim biało-czerwonym szlafroku), nie to co U2.
W 2009 (konkretnie w grudniu) Frusciante odchodził z RHCP. Zastąpił go jakiś nieznany szarpidrut z Ataxii, zużyto 10 kg pomidorów. Wiele fanów się załamało sytuacją zespołu. Przeklinając bogu ducha winnego Johna, który chciał po prosto poużywać życia póki młody, rozwodzą się nad biednym Anthony'm i Flea. Co ciekawe, w swoich esejach o Chadzie nie wspominają. Ale on, jak wiadomo, ma swój Chickenfoot i pieprzy system.
W 2019 (ponownie w grudniu) John wrócił do zespołu, a Josh usunął się w cień. Co ciekawe, wszystkie komentarze dotyczące tego wydarzenia obracają się wokół faktu, że John wrócił, a nikt nie użala się nad biednym, nigdy niedocenianym Joshem.
Aktualny skład[edytuj • edytuj kod]
- Antoni Kiedyś – wokal, teksty, wywiady, tatuaże, zwalający z nóg uśmiech. Kiedyś nawet gitara. Od kilku lat, ku przerażeniu fanek, wąsy. Król życia na równi z porucznikiem Rżewskim i papieżem Aleksandrem VI.
- Flea – gitara basowa, szczerbaty uśmiech, kolorowe włosy.
- John Frusciante – najlepszy gitarzysta RHCP. Mimo to nikt nie wie, jak wymówić jego nazwisko. Ponoć nawet on sam tego nie wie. Umie śpiewać, ale w żadnej z piosenek Kiedis nie dopuścił go do mikrofonu.
Will FerellChad Smith – bębny, wyrywanie lachonów.
Teksty[edytuj • edytuj kod]
Teksty Papryczek od zawsze poruszały tematykę kobiet, seksu, imprez alkoholowych, Kalifornii, szkół katolickich oraz emocji związanych ze świętami Bożego Narodzenia. Niektóre z nich są dosyć niezrozumiałe bądź ukrywane pod stosem metafor. Dla przykładu w piosence Road Trippin' Anthony śpiewa o podróży z dwoma kosmitami, w „Californication” o pierworodnym jednorożcu, a w Parallel Universe zwierza się Jezusowi, że jest wężem pustynnym oraz królem Kalifornii.
Dlaczego gitarzyści odchodzą?[edytuj • edytuj kod]
- Hillel Slovak (cz. 1) – jego poboczny zespół What Is This? dostał kontrakt na płytę i trzeba było trochę pograć.
- Jack Sherman – chciał coś robić, a nie tylko ćpać i imprezować. Nie wczuł się w klimat zespołu.
- Hillel Slovak (cz. 2) – zbyt dużo białego proszku doprowadziło do wizyty na cmentarzu, która trwa po dziś dzień.
- John Frusciante (cz.1) – nie poradził sobie ze sławą albumu Blood Sugar Sex Magik.
- DeWayne McKnight – zbyt funkowy, za mało rockowy.
- Arik Marshall – za mało funkowy, zbyt rockowy.
- Jesse Tobias – odszedł bez przyczyny. Flea i Kiedis po prostu nie mieli kogo wywalić.
- Dave Navarro – był zbyt ładny i fanki zamiast Kiedisa wolały Dave'a, dorabiającego jako model. Anthony nie mógł odpuścić tej zniewagi.
- John Frusciante (cz. 2) – postanowił, że jego albumy solowe są sto razy lepsze niż jakieś tam byle Stadium Arcadium.
- Josh Klinghoffer – reszta zespołu wolała go wymienić z powrotem na Johna Frusciante.
John Frusciante (cz. 3)– coming soon!