Tabu: Różnice pomiędzy wersjami
(nowa strona) |
Znacznik: edytor źródłowy |
||
(Nie pokazano 14 wersji utworzonych przez 12 użytkowników) | |||
Linia 1: | Linia 1: | ||
⚫ | '''Tabu''' ('''T'''aki '''A'''bsurd '''B'''ardzo '''U'''ciążliwy) – w wszystkie rzeczy, o których wszyscy wiedzą, ale nikt o nich nie mówi i ich nie robi, bo nawet jak je robi, to i tak nikomu o tym nie mówi, bo jeśli ktoś by się dowiedział, że on to robi, to by powiedział wszystkim innym (którzy i tak pewnie o tym wiedzą), a oni by udali wielkie zdziwienie i poszliby do tego, który to robi i powiedzieliby mu żeby tego nie robił, bo przecież nikt tego nie robi. |
||
⚫ | |||
⚫ | |||
<code>''Zakazany owoc dumnie krąży mi nad głową<br> |
|||
⚫ | Najpierwotniejsze formy tabu pojawiły się jeszcze w czasach, gdy [[człowiek]] ubierał się w inne [[zwierzę]]ta (czasami nawet bez wcześniejszego ubicia), a umiejętność odsłonięcia wszystkich [[zęby|zębów]] świadczyła o wysokiej pozycji społecznej (taki [[Ronaldinho]] z miejsca zostałby [[wódz|wodzem]]). |
||
Zakazany owoc marzeń ciemnych tabu''</code> |
|||
:<code>[[Krzysztof Antkowiak]] o tabu</code> |
|||
⚫ | Pierwszymi tabu były proste zakazy, zazwyczaj o podłożu [[religia|religijnym]], np. „Nie wolno drażnić świętego [[byk]]a, a zwłaszcza zakradać się do niego gdy śpi, huśtać mu [[jądra|jaj]] i wkładać mu słomek do tyłka” albo „Nie wolno ci jeść niczego co lubi [[szaman]]. Tylko on ma w sobie moc Wielkiego Byka, by nieczyste stało się czyste”. |
||
⚫ | W późniejszych czasach zakres tabu znacznie się rozszerzył, obejmując wszystkie te zakazy, których nie da się w prosty sposób i racjonalnie wytłumaczyć. Dobrymi przykładami współczesnych tabu są: „Nie wolno obrażać [[prezydent]]a” oraz „Nie wolno przechodzić na czerwonym świetle, nawet jak jest to [[droga]] wyłączona z ruchu przez odbywające się roboty remontowe”. |
||
⚫ | '''Tabu''' ('''T'''aki '''A'''bsurd '''B'''ardzo '''U'''ciążliwy) |
||
⚫ | |||
⚫ | Liczne obwarowania społeczeństwa zakazami zazwyczaj prowadzą do wybuchów niezadowolenia, wiążących się często z innymi ich rodzajami w siedzibie aktualnie panującego. Doprowadziło to w końcu do pojawiania się wybitnych jednostek łamiących zakazy, które w sumie i tak kończyły na stryczku przy akompaniamencie okrzyków oburzonego tłumu, ale po kątach mówiło się: „Dobrze, że w końcu ktoś powiedział o tym głośno”. Rewolucyjne napięcia wymusiły na panującej władzy świeckiej lub religijnej stworzenie pewnych [[rytuał]]ów, które pozwalały ludności wyżyć się do woli w ciągu kilku dni do tego stopnia, że nikt nie zadawał zbędnych pytań, bo chodził zakosami przez kilka kolejnych dni i myślał wyłącznie o wodzie. Przykładowo, mogło być to Święto Huśtania Jaj Świętego Byka i Ryżowej [[wódka|Wódy]]. |
||
We współczesnych społecznościach wiele takich ''zaworów bezpieczeństwa'' przetrwało w oryginalnej lub zmienionej formie (chociażby masowo spotykane w miejscowościach turystycznych automaty ze zwisającym wielkim worem, w który uderza się pięścią). Innym przykładem takich przełamanych form tabu są rytualne bitwy [[kibic]]ów [[KP Legia Warszawa|Legii]], pozwalające na skanałowanie niezadowolenia na płycie boiska i nienaganne zachowanie owych w szeregach społeczeństwa. |
|||
⚫ | |||
⚫ | |||
⚫ | Najpierwotniejsze formy |
||
⚫ | Pierwszymi tabu były proste zakazy, zazwyczaj o podłożu [[religia|religijnym]], np |
||
⚫ | W późniejszych czasach zakres tabu znacznie się rozszerzył obejmując wszystkie te zakazy, których nie da się w prosty sposób i racjonalnie wytłumaczyć. Dobrymi przykładami współczesnych tabu są: |
||
⚫ | |||
⚫ | Liczne obwarowania społeczeństwa zakazami zazwyczaj |
Aktualna wersja na dzień 23:21, 18 lis 2016
Tabu (Taki Absurd Bardzo Uciążliwy) – w wszystkie rzeczy, o których wszyscy wiedzą, ale nikt o nich nie mówi i ich nie robi, bo nawet jak je robi, to i tak nikomu o tym nie mówi, bo jeśli ktoś by się dowiedział, że on to robi, to by powiedział wszystkim innym (którzy i tak pewnie o tym wiedzą), a oni by udali wielkie zdziwienie i poszliby do tego, który to robi i powiedzieliby mu żeby tego nie robił, bo przecież nikt tego nie robi.
Powstanie tabu[edytuj • edytuj kod]
Najpierwotniejsze formy tabu pojawiły się jeszcze w czasach, gdy człowiek ubierał się w inne zwierzęta (czasami nawet bez wcześniejszego ubicia), a umiejętność odsłonięcia wszystkich zębów świadczyła o wysokiej pozycji społecznej (taki Ronaldinho z miejsca zostałby wodzem).
Pierwszymi tabu były proste zakazy, zazwyczaj o podłożu religijnym, np. „Nie wolno drażnić świętego byka, a zwłaszcza zakradać się do niego gdy śpi, huśtać mu jaj i wkładać mu słomek do tyłka” albo „Nie wolno ci jeść niczego co lubi szaman. Tylko on ma w sobie moc Wielkiego Byka, by nieczyste stało się czyste”.
W późniejszych czasach zakres tabu znacznie się rozszerzył, obejmując wszystkie te zakazy, których nie da się w prosty sposób i racjonalnie wytłumaczyć. Dobrymi przykładami współczesnych tabu są: „Nie wolno obrażać prezydenta” oraz „Nie wolno przechodzić na czerwonym świetle, nawet jak jest to droga wyłączona z ruchu przez odbywające się roboty remontowe”.
Przełamywanie tabu[edytuj • edytuj kod]
Liczne obwarowania społeczeństwa zakazami zazwyczaj prowadzą do wybuchów niezadowolenia, wiążących się często z innymi ich rodzajami w siedzibie aktualnie panującego. Doprowadziło to w końcu do pojawiania się wybitnych jednostek łamiących zakazy, które w sumie i tak kończyły na stryczku przy akompaniamencie okrzyków oburzonego tłumu, ale po kątach mówiło się: „Dobrze, że w końcu ktoś powiedział o tym głośno”. Rewolucyjne napięcia wymusiły na panującej władzy świeckiej lub religijnej stworzenie pewnych rytuałów, które pozwalały ludności wyżyć się do woli w ciągu kilku dni do tego stopnia, że nikt nie zadawał zbędnych pytań, bo chodził zakosami przez kilka kolejnych dni i myślał wyłącznie o wodzie. Przykładowo, mogło być to Święto Huśtania Jaj Świętego Byka i Ryżowej Wódy.
We współczesnych społecznościach wiele takich zaworów bezpieczeństwa przetrwało w oryginalnej lub zmienionej formie (chociażby masowo spotykane w miejscowościach turystycznych automaty ze zwisającym wielkim worem, w który uderza się pięścią). Innym przykładem takich przełamanych form tabu są rytualne bitwy kibiców Legii, pozwalające na skanałowanie niezadowolenia na płycie boiska i nienaganne zachowanie owych w szeregach społeczeństwa.