Poradnik:Gdzie wybrać się na odwyk

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gdzie wybrać się na odwyk? – poradnik.

W ostatnich latach drastycznie wzrosła liczba ludzi uzależnionych od spożywania napojów wysokoprocentowych. Wielu z nich taka sytuacja nie przeszkadza, ale są również tacy, których nie stać na takie hobby i dlatego posuwają się do strasznego kroku – zapisują się na terapię odwykową. W niniejszym poradniku prezentujemy kilka ważnych punktów, na które trzeba zwrócić uwagę wybierając miejsce terapii. Znajdą tu państwo również ranking największych polskich ośrodków odwykowych wraz z ich krótką charakterystyką. Życzymy miłej lektury i dobrego wyboru.

Kiedy sprawy zajdą za daleko, pozostaje tylko skuteczna terapia odwykowa

Money, money, money[edytuj • edytuj kod]

Finanse, którymi dysponujemy, mają największy wpływ na wybór odpowiedniego ośrodka. Tu sytuacja wygląda podobnie jak w przypadku biur podróży – im więcej zapłacimy, tym wygodniej i bezpieczniej[potrzebne źródło] zostaniemy wyprowadzeni z nałogu. Jednak, niestety, w ostatnich latach obserwujemy coraz częstsze odstępstwa od tej reguły – nawet, jeśli ośrodek oferuje nam doskonałe warunki, zapewnia ubezpieczenie i szesnaście posiłków dziennie, to powinniśmy cztery razy pomyśleć, zanim wpłacimy na konto placówki nasze ciężko przyniesione z urzędu pracy pieniądze.

Standardy[edytuj • edytuj kod]

Standardy panujące obecnie w ośrodkach terapeutycznych dorównują niekiedy standardom hotelowym.

  • Wyznacznikiem jakości i luksusu ośrodka są nie gwiazdki, lecz kapselki. Różnorodność jest w tym przypadku ogromna – w Polsce mamy dziewiętnaście klas jakościowych – ośrodki mają odpowiednio od jednego do dziewiętnastu kapselków. Starannie i rzetelnie przypatrujmy się kapselkom – w przypadku, gdy ich ilość wynosi ponad sześć bardzo łatwo pomylić się przy obliczeniach! Nie dajmy się bałamucić kierownikom ośrodków, którzy często tłumaczą niewielką liczbę kapselków tym, że porwał je wiatr.
  • Każdy ośrodek, aby mógł zaistnieć, musi uzyskać specjalne zezwolenie od Ministerstwa Alkoholizmu i Narkomanii.
    • Kryteria Ministerstwa są bardzo rygorystyczne – przynajmniej 1-osobowe pokoje z zapleczem sanitarnym, stołówka z odpowiednią anty-poślizgową posadzką, miejsce spacerowe na wolnym powietrzu o powierzchni przynajmniej pięciu metrów kwadratowych, przynajmniej trzy zabawy integracyjne dziennie.
  • Jeśli zauważymy odstępstwo od choć jednej reguły, powinniśmy powiadomić odpowiednie służby.

Pracownicy[edytuj • edytuj kod]

Personel ośrodka to bardzo ważny czynnik w procesie odwykowym. Pracownicy placówki powinni o każdej porze dnia i nocy służyć pomocą, zabronione jest przyjmowanie łapówek i napiwków. Szukając ośrodka, należy zwrócić na to uwagę, gdyż późniejsze konsekwencje takiego zaniedbania mogą być bardzo przykre. Zdarzało się w historii polskiego lecznictwa terapeutycznego, że kuracjusze byli wykorzystywani przez personel do celów niezgodnych z ogólnie panującymi normami etycznymi (np. wynoszenie śmieci, zmywanie naczyń, prace ogrodnicze, naprawy i tym podobne).

Czas wolny[edytuj • edytuj kod]

Rozrywka to także ważny element kuracji!

  • Niektóre ośrodki mają w swoim programie gry i zabawy grupowe w wymiarze ponad siedmiu godzin na dobę, jednak tak wzorowych placówek nie jest zbyt wiele.
  • Zazwyczaj zajęcia integracyjne ograniczają się do układania puzzli, grania w „Chińczyka”, bądź oglądania telewizyjnych programów przyrodniczych. Tutaj również ważna uwaga – w myśl Konstytucji RP nikt nie może być zmuszany do grania w „Chińczyka” wbrew własnej woli! Pamiętajmy o tym! Ośrodki odwykowe organizują też zazwyczaj imprezy okolicznościowe, które mają za zadanie rozluźnić atmosferę i wprowadzić kuracjuszy w klimat domowego ogniska.
  • Kierownik placówki jest zobowiązany na wyraźną prośbę ponad połowy kuracjuszy zorganizować błyskotekę bądź biesiadę. Łączna liczba imprez nie może przekroczyć czterech tygodniowo!

Alkohol[edytuj • edytuj kod]

Bezwzględny wróg wszystkich kuracjuszy! Zabronione jest więc przebywanie w jego towarzystwie – kierownik placówki ma prawo rewizji osobistej kuracjusza, a w razie znalezienia przy nim alkoholu, może zarekwirować go na czas nieokreślony.

Zobacz też[edytuj • edytuj kod]