Real Madryt: Różnice pomiędzy wersjami
M (Przywrócono przedostatnią wersję, jej autor to Budek24. Autor wycofanej wersji to 79.185.15.149.) |
M |
||
Linia 1: | Linia 1: | ||
{{redakcja|Czyszczenie, odagitkowanie}} |
{{redakcja|Czyszczenie, odagitkowanie}} |
||
{{linki}} |
|||
[[Grafika:Real madrid logo copy by PiotroV.png|thumb|right|200px|Herb klubu]] |
[[Grafika:Real madrid logo copy by PiotroV.png|thumb|right|200px|Herb klubu]] |
||
{{cytat|Jedna wiara, jeden klub. 1/8 aż po grób.|Słynna przyśpiewka kibiców Królewskich.}} |
{{cytat|Jedna wiara, jeden klub. 1/8 aż po grób.|Słynna przyśpiewka kibiców Królewskich.}} |
||
'''Real "<big><big>⅛</big></big>" Madryt''' – założony [[6 marca]] [[1902]] roku hiszpański klub sportowy, stawiający sobie za punkt |
'''Real "<big><big>⅛</big></big>" Madryt''' – założony [[6 marca]] [[1902]] roku hiszpański klub sportowy, stawiający sobie za punkt [[honor]]u coroczne zdobywanie wszystkich możliwych [[puchar]]ów, nie zważając przy tym na ilość młodych zdolnych, którzy nie zdążą się zestarzeć, zanim z hukiem wylecą za brak sukcesów. Real zmienia trenera co najmniej raz na sezon (nie wierzcie mediom - prawdziwi [[trener]]zy siedzą na trybunach i mówią aktorowi latającemu jak smród przy bocznej linii co ma robić), przez co jest absolutnym rekordzistą. Pod tym względem wyprzedza nawet taką potęgę jak [[Polonia Warszawa]]! Największym sukcesem madryckiego klubu , w ciągu ostatnich dwóch lat, jest zhakowanie nieoficjalnej polskiej strony traktującej o FC Barcelonie. |
||
== Kadra == |
== Kadra == |
||
Linia 23: | Linia 24: | ||
=== Pomocnicy === |
=== Pomocnicy === |
||
* '''[[Mohamadou Diarra]]''' – potrafi robić fikołki, wyznawca |
* '''[[Mohamadou Diarra]]''' – potrafi robić fikołki, wyznawca [[Beckham]]a. Nie gra od 2 lat. Trener zapomniał, że Diarra jest piłkarzem Realu i nawet jak spotka go przypadkiem na mieście nie poznaje i nie mówi mu 'dżem dobry'. Ale jego Wiarra na lepsze jutro się nie kończy. |
||
* '''[[Guti]]''' – dios. |
* '''[[Guti]]''' – dios. |
||
* '''[[Fernando Gago]]''' – z zamiłowania malarz; wielka nadzieja argentyńskiego futbolu. Na treningach wiąże krawaty lewą stopą, stąd antypatia [[Diego Maradona|Narkodony]]. |
* '''[[Fernando Gago]]''' – z zamiłowania malarz; wielka nadzieja argentyńskiego futbolu. Na treningach wiąże krawaty lewą stopą, stąd antypatia [[Diego Maradona|Narkodony]]. |
||
Linia 45: | Linia 46: | ||
Godnym następcą Pereza stał się kolejny prezes - [[Ramon Kalderon]]. Szczególne brawa należą mu się za sprowadzenie [[Pepe]] za 30 mln euro z [[FC Porto]]. Obrońca, który z twarzy przypomina [[Tomasz Jachimek|Tomasza Jachimka]], a jednak wydawać się może, że gra słabiej od Starej Baby z Wesela. Grał fenomenalnie w finale Superpucharu Hiszpanii, więc zarząd powierzył mu bardzo ważną rolę - wygrzewanie ławki rezerwowych dla kolegów z drużyny. |
Godnym następcą Pereza stał się kolejny prezes - [[Ramon Kalderon]]. Szczególne brawa należą mu się za sprowadzenie [[Pepe]] za 30 mln euro z [[FC Porto]]. Obrońca, który z twarzy przypomina [[Tomasz Jachimek|Tomasza Jachimka]], a jednak wydawać się może, że gra słabiej od Starej Baby z Wesela. Grał fenomenalnie w finale Superpucharu Hiszpanii, więc zarząd powierzył mu bardzo ważną rolę - wygrzewanie ławki rezerwowych dla kolegów z drużyny. |
||
Ostatnio Real popisał się kilkoma dobrymi zagraniami na okienku transferowym. Brawa należą się za sprowadzenie za 40 mln euro dwóch zawodników grających jesienią w pucharze UEFA, podczas gdy przepisy nie pozwalają na zgłoszenie zimą więcej niż jednego takiego zawodnika. Należy również pochwalić ich za wypożyczenie 32–letniego francuskiego rezerwowego z West |
Ostatnio Real popisał się kilkoma dobrymi zagraniami na okienku transferowym. Brawa należą się za sprowadzenie za 40 mln [[euro]] dwóch zawodników grających jesienią w pucharze [[UEFA]], podczas gdy przepisy nie pozwalają na zgłoszenie zimą więcej niż jednego takiego zawodnika. Należy również pochwalić ich za wypożyczenie 32–letniego francuskiego rezerwowego z [[West Ham]]u, który bez wątpienia podniesie rywalizację w drużynie. Godne podziwu jest również wydanie 250 mln na zakupy, które i tak nic nie przyniosły dla klubu. Oficjalnym sponsorem tego klubu jest sieć sklepów "[[Real]]". |
Wersja z 14:22, 10 lip 2010
![]() |
Ten artykuł tak beznadziejnie zredagowano, że nawet nasz rezolutny szympans w to nie wierzy. A on cierpliwym zwierzęciem jest… Do przetrząśnięcia widłami: Czyszczenie, odagitkowanie Jeżeli nie potrafisz operować widłami ani redagować tekstu, zajrzyj do Kanciapy przed wzięciem się za poprawę. Jeżeli nie potrafisz uzasadnić wstawienia szablonu, nie wstawiaj go. |
Jedna wiara, jeden klub. 1/8 aż po grób.
- Słynna przyśpiewka kibiców Królewskich.
Real "⅛" Madryt – założony 6 marca 1902 roku hiszpański klub sportowy, stawiający sobie za punkt honoru coroczne zdobywanie wszystkich możliwych pucharów, nie zważając przy tym na ilość młodych zdolnych, którzy nie zdążą się zestarzeć, zanim z hukiem wylecą za brak sukcesów. Real zmienia trenera co najmniej raz na sezon (nie wierzcie mediom - prawdziwi trenerzy siedzą na trybunach i mówią aktorowi latającemu jak smród przy bocznej linii co ma robić), przez co jest absolutnym rekordzistą. Pod tym względem wyprzedza nawet taką potęgę jak Polonia Warszawa! Największym sukcesem madryckiego klubu , w ciągu ostatnich dwóch lat, jest zhakowanie nieoficjalnej polskiej strony traktującej o FC Barcelonie.
Kadra
Bramkarze
- Iker Casillas – (pseud. Krótkie Rączki, Ajker); rodzice myśleli, że Ikar. Czasem wytoczy babola, lecz ogółem, dobry jest, skubany. Niegdysiejszy syn Dedala.
- Jerzy Dudek – ekspert od tańca i grzania ławy; ma wtyki u Krystyny z gazowni, dzięki czemu ma rabat +50%.
Obrońcy
- Alvaro Arbeloa – sprowadzenie jego to wypadkowa zdarzeń sprzed końca roku obrotowego; ogólnie jeno Eskimosi wierzyli w umiejętności, ponieważ tylko im jego cena zdawała się być dość wysoką.
- Pepe – pokojowo usposobiony środkowy defensor. Wikipedia pisze o nim, że „niektórzy mówią, że posiada w nogach nożyczki, ponieważ przecina każdą akcję i dominuje w pojedynkach powietrznych jak mało kto”; obecnie posiadacz bujnej gęstwiny na łysym niegdyś czambule.
- Sergio Ramos – (pseud. Serżjo; nadany przez Darka Sz.); utalentowany 23-latek, chociaż „utalentowany” sformułowanie nie w kij pierdział. Sobowtór Jima Morrisona i Vala Kilmera.
- Marcelo – bez szkoły i pomysłów na przyszłość. Do tego jest czarny. W młodości chciał być aktorem, ale mama przerobiła go na krem do rąk.
- Royston Drenthe – prawdziwy, ciemnoskóry obywatel Holandii. Sprowadzony w 2007 roku wskutek masowej wyprzedaży w Feyenoordzie z akcji „For sale 75% off”. Miał być wielką gwiazdą, ale póki co kopie się po głowie, dogrywając piłki niewiele gorsze od tych zagrywanych przez Wojtka „Kiwam w jedną stronę, a nuż się uda” Łobodzińskiego; z zawodu raper.
- Raul Albiol – wyrodny syn Albionu, bardzo chciał grać w Valencii, ale ściągnęli go na siłę obiecując konto premium na rapidszerze; defensywna kopia Raula.
- Christoph Metzelder – sprowadzony wraz ze zmianą trenera na niemieckiego. U nich nazywa się to solidarnością, u nas – wtykami. Jego rola w drużynie opiera się na czekaniu aż jakiś inny klub zechce go kupić i narzekaniu na brak gry w pierwszym składzie. Miał być bestseller, wyszedł metseler.
Pomocnicy
- Mohamadou Diarra – potrafi robić fikołki, wyznawca Beckhama. Nie gra od 2 lat. Trener zapomniał, że Diarra jest piłkarzem Realu i nawet jak spotka go przypadkiem na mieście nie poznaje i nie mówi mu 'dżem dobry'. Ale jego Wiarra na lepsze jutro się nie kończy.
- Guti – dios.
- Fernando Gago – z zamiłowania malarz; wielka nadzieja argentyńskiego futbolu. Na treningach wiąże krawaty lewą stopą, stąd antypatia Narkodony.
- Rafael van der Vaart – przestał wcinać Hamburgery w Niemczech i przeniósł się do Hiszpanii. Bardzo dużo Waart.
- Ruben de la Red – strasznie czerwony, reprezentant Hiszpanii na EURO, ponieważ nikt inny nie chciał. Jego idolem jest Mariusz Jop, łysy dres z Krakowa.
- Lassana Diarra - najnowszy zakup Ramona Calderona, zapowiadany następcą niezastąpionego Kloca Makelele. Został zakupiony w celu zastąpienia zawodnika na tej samej pozycji, o tym samym nazwisku. Biega najwięcej choć nigdy się to nie przydaje. Marzył aby wziąć
gorącą kąpieludział w Maratonie ale w Realu płacą więcej i może biegać co weekend. - Kaka – Ze względu na zbyt młody wiek niechciany w Milanie. Ma być kontynuacją sagi rodu Galacticos. Podpisał kontrakt do końca świata i trzy lata dłużej. Dzieci znają go z jednego zwodu w stylu Zidane'a, choć sam Kaka utrzymuje, jakoby nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Nie jest normalnym Brazylijczykiem (normalność Brazylijczyków wyznacza się w alvesach od słynnego piłkarza FCB). Z wykształcenia teolog, z zawodu pastor.
- Cristiano Ronaldo – największy talent globu. Ostatnio używał za dużo żelu i dostał łupieżu, stąd występuje w reklamie szamponu przeciwłupieżowego. Ma to także inny walor, mianowicie gdy biegnie i łupież spada mu z włosów wszyscy zawodnicy uciekają od niego łącznie z bramkarzem.
- Xabi Alonso – desant z Liverpoolu. Jego ojciec (w przeszłości piłkarz Barcelony) wywalił go za to gumką z testamentu. Ale Realowi może się przydać. Naucza baskijskie bydło wypasać się w ich własnej oborze.
Napastnicy
- Raul - guru sztuki komentatorskiej nazywają go Rałlem, zaś nieortodoksyjni wyznawcy Pastuchem. zawodnik na poły legendarny, spędził w klubie więcej czasu niż lat ma 75% ogółu raulofrustratów; znany z tego, że czasem ukłuje bramkę uchem.
- Karim Benzema - wieszczono mu rychły koniec kariery po transferze do Madrytu; ciągle jeszcze uczy się, jak zginać kolana w trakcie sprintu i jaka jest definicja spalonego.
- Gonzalo Higuain - bardziej znany w świecie jako Słupek-W-Meczu-Z-Lyonem. czasem zdarza mu się uszczknąć jakiegoś gola, gdy nie trafia, bywa sprzedawany do Malagi, żegnany często machaniem białych chusteczek.
Polityka transferowa
Real Madryt od lat słynie z prowadzenia mądrej polityki kadrowej. Już w 1999 roku, do tak skłóconej, że zmiennicy śmiali się z kiksów piłkarzy, którzy za nich weszli i mającej świetny atak oraz mierną obronę, drużyny, dokupiono kłótliwą, acz genialną napastniczkę, niejaką Anielkę.
Świetną Politykę kadrową prowadził też słynny Florentino Perez. Szczególnie pod koniec swych rządów w Madrycie, gdzie do drużyny pełnej napastników, gdzie na ataku o miejsce w składzie walczyli m.in: Ronaldo, Luis Figo, Fernando Morientes, Michael Owen i Roberto Soldado, dokupiono Julio Baptistę i Antonio Cassano - napastnika niechcianego w Romie, który w ciągu roku w Realu strzelił dwie bramki i skłócił się ze wszystkimi.
Godnym następcą Pereza stał się kolejny prezes - Ramon Kalderon. Szczególne brawa należą mu się za sprowadzenie Pepe za 30 mln euro z FC Porto. Obrońca, który z twarzy przypomina Tomasza Jachimka, a jednak wydawać się może, że gra słabiej od Starej Baby z Wesela. Grał fenomenalnie w finale Superpucharu Hiszpanii, więc zarząd powierzył mu bardzo ważną rolę - wygrzewanie ławki rezerwowych dla kolegów z drużyny.
Ostatnio Real popisał się kilkoma dobrymi zagraniami na okienku transferowym. Brawa należą się za sprowadzenie za 40 mln euro dwóch zawodników grających jesienią w pucharze UEFA, podczas gdy przepisy nie pozwalają na zgłoszenie zimą więcej niż jednego takiego zawodnika. Należy również pochwalić ich za wypożyczenie 32–letniego francuskiego rezerwowego z West Hamu, który bez wątpienia podniesie rywalizację w drużynie. Godne podziwu jest również wydanie 250 mln na zakupy, które i tak nic nie przyniosły dla klubu. Oficjalnym sponsorem tego klubu jest sieć sklepów "Real".