Azory (Kraków)

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pętla autobusowa na Azorach
Chodzenie po nocach na Azorach może się źle skończyć
Tym nie zachęcisz Azorzanina do rzucenia palenia
Plac zabaw na Azorach, ta część została zburzona

Azory – krakowskie osiedle, wchodzące w skład Prądnika Białego. Jedno z najniebezpieczniejszych miejsc w Krakowie, gdzie jest niezbędna broń biała (np. nóż, maczeta, kastet) lub miotacz ognia.

Pochodzenie nazwy[edytuj]

Prawdopodobnie pochodzi od legendarnego przywódcy Azorów – psa Azora.

Mieszkańcy[edytuj]

  • Dresiarze – powszechna grupa społeczna na Azorach. Są niebezpieczni, groźniejsi nawet od dresów z Nowej Huty.
  • Menele – także powszechnie występująca grupa społeczna na Azorach. Nieudacznicy życiowi, stoją pod sklepami lub straganami z papierosem i/lub napojem alkoholowym.
  • Palacze papierosów – bardzo liczna grupa (wszyscy stanowią około 70% osiedla, nie licząc inteligentów, normalnych ludzi i dzieci oraz młodzieży nienależącej do nastoletnich chamów), stosunkowo podobni do meneli, zwykle słabo wykształceni, lubią palić na klatkach schodowych zaśmierdzając je. Są denerwujący i trzeba unikać dymu z ich szlugów, najlepiej poprzez zatkanie nosa tudzież wsadzenie go do ubrania. Zbyt długie przebywanie w ich pobliżu może spowodować zatrucie czadem i nikotyną z papierosów.
  • Małe chamy – dzieci do 10 lat, które zwykle ewoluują w nastoletnich chamów (zwykle działają także pod ich patronatem).
  • Nastoletnie chamy – zazwyczaj należą do jednej z powyższych grup lub planują wyewoluować w nie. Bardzo często mają rodziców-alkoholików. Jak sama nazwa wskazuje, charakteryzuje ich brak kultury osobistej i moralności, a także to debile, którzy mają duże problemy ze zdaniem do następnej klasy. Ich inteligencja pozwala tylko na podejmowanie podstawowych czynności, takich jak potrzeby fizjologiczne i kupowanie produktów. Zaczepiają niewinnych ludzi, czasem biją, kradną, plują i tym podobne. Są miłośnikami palenia tytoniu, co często skutkuje niskim wzrostem. Często atakują grupowo i należy ich się wystrzegać.
  • Małe pudziany – w wieku 5–8 lat. Są bardzo silne jak na swój wiek, potrafią uderzyć siłą na poziomie nawet 13-latka. Dużo klną, ale nie są niebezpieczne dla otoczenia. Kontrolę nam nimi zwykle sprawnie może przywrócić wrzeszczący moher.
  • Piromani – lubią robić ogniska i spalać różne rzeczy. Nie stanowią zbyt licznej części, ale nie są zbyt rzadcy.
  • Normalni ludzie – w przeciwieństwie do innych miejsc stanowią mniejszy procent.
  • Inteligenci – rzadki gatunek na Azorach. Jest tępiony przez dresiarzy i nastoletnich chamów.
  • Melepety – osobniki najczęściej w wieku gimnazjalno-licealnym. Wyróżniają się brakiem odpowiedzialności i pierdołowatością. Nudziarze, nieskorzy do imprezowania, większość czasu wolnego spędzają w domach kolegów, najczęściej również melepet, gdzie pierdzą w tapczan, vapują i grają na telefonach.

Szkolnictwo[edytuj]

Azory posiadają kilka szkół podstawowych i gimnazjów, w których występuje wpierdolokracja, a słabsi bez układów ulegają silniejszym. Kontrolowanie przez dyrektorów i nauczycieli jest śladowe, a uczniowie nie podlegają większym karom za bójki. Uczęszczający tam zwykle mają charakter Erica Cartmana – lubią się wyśmiewać z różnych ułomów, dlatego te szkoły są piekłem dla dzieci niepełnosprawnych i integracyjnych, które przeprowadzają się do szkół specjalnych lub szkół z oddziałami integracyjnymi.

Mimo wielu nastoletnich chamów w szkołach znajdują też się osoby dość inteligentne, które dzielą się na dwie podgrupy:

  • Kujony – skoro nawet w normalnych szkołach są ofiarami innych, to co dopiero mówić o szkołach azorskich. Ich korzyści szkolne kończą się na wielu piątkach i szóstkach, przez co często zmieniają szkołę na inną.
  • Inteligentni silni – osoby umiejące się obronić, które nie są ofiarami różnej maści chamów i dresiarzy, są darzeni szacunkiem.
  • Autyści i tym podobni – osoby mądre, lecz zachowujące się dziwnie, przez co są również ofiarami oszustw i silniejszych.

Wniosek jest więc następujący: jeżeli jesteś silny i lubisz się bić, a dyrektor cię karze zbyt surowo – znalazłeś idealną szkołę. Jeżeli zaś jesteś słaby, nie jesteś ziomkiem kogoś silniejszego lub masz jakieś zaburzenia psychiczne lub rozwojowe – zostań w swojej integracyjnej szkole.

Uzbrojenie[edytuj]

Przeciętny mieszkaniec tego osiedla posiada następujące bronie:

  • Kastet – broń przydatna dla tych, którzy chcą w łatwy i szybki sposób schować swoją broń w kieszeni dresu, który jest oficjalnym strojem azorzanina.
  • Maczeta – dzięki tej broni, używanej głównie przez kiboli azorskich, podzielonych na Wiślaków i Craxiarzy, Azory stały się bardziej rozpoznawalne nie tylko w Krakowie, ale też poza jego granicami. Jest niezwykle ważnym elementem życia przeciętnego mieszkańca Azorów – używa się jej nawet do smarowania bułek dżemem lub masłem.
  • Nóż – występuje w kilku odmianach, podobnie jak kastet jest bardzo poręczną i wygodną bronią, którą można schować w kieszeni. W przeciwieństwie do maczety, jest częściej używany i użyteczniejszy, gdy nie ma ustawek i innych stanów nadzwyczajnych.

Miejsca[edytuj]

  • Pętla autobusowa na Azorach – umożliwia kontakt z resztą miasta, tutaj dojeżdżają autobusy 130, 138, 140, 168 i 173;
  • Plac zabaw na Azorach – są na nim boiska do koszykówki (choć często używane do grania w piłkę), dwa domki, siłownia i mur, na którym graficy azorscy malują piękne rysunki;
  • Górka na ulicy Pużaka – najpopularniejsze na Azorach miejsce do jazdy na sankach i nartach w zimie;
  • Sklep spożywczy „Lewiatan”;
  • Kasyno – centrum dowodzenia azorskiej patologii, znajduje się w zachodniej części osiedla, naprzeciwko bloków Jaremy 23 i 25 – miejsca o największej koncentracji dresiarzy;
  • Sklep „To i owo” – znajduje się obok kasyna, często można pod nim spotkać żuli;
  • Kościół przy Chełmońskiego – miejsce schadzek osiedlowych monitoringów;
  • i wiele, wiele innych.

Architektura[edytuj]

Zdecydowana większość budynków azorskich to bloki, aczkolwiek na niektórych ulicach dominują domy jednorodzinne.

Zobacz też[edytuj]