Zapalniczka: Różnice pomiędzy wersjami
(hahaha) |
|||
(Nie pokazano 17 wersji utworzonych przez 15 użytkowników) | |||
Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Plik:100 Yen lighter.JPG|thumb|200px|Zapalniczka prawidłowo napełniona gazem – nic się nie przelewa, a zawsze wystarcza.]] |
|||
[[Plik:Zapalniczka.jpg|thumb|200px|Zapalniczka de Luxe]] |
|||
'''Zapalniczka''' – przedmiot nieduży, wybuchowy, zazwyczaj kolorowy, bardzo przydatny [[palacz]]om i [[piroman]]om. |
|||
== Historia == |
|||
Pierwsze zapalniczki powstały już w czasach prehistorycznych. Nasi [[Jaskiniowiec|bardzo dalecy przodkowie]] jakimś [[cud]]em odkryli, że przy długim i żmudnym tarciu jednego drewienka o drugie (najlepiej ruchem obrotowym) wytwarza się ciepło. W tamtych czasach nie przyznawano jeszcze [[Nagroda Nobla|Nagrody Nobla]], ale jaskiniowcy nie byli tym zmartwieni, ponieważ najlepszą nagrodą dla nich był ogień<ref>Doskonale to zobrazowano w filmie „Walka o ogień”</ref>, dzięki czemu nie musieli już korzystać z pomocy imć [[Zeus]]a i czerpać ognia z piorunów. |
|||
W późniejszych wiekach, tzw. średnich, odkryto, że jak się potrze hubkę o krzesiwo, to można łatwo [[palenie czarownic|podpalić stos]] (np. taki z [[czarownica|czarownicą]] na pokładzie). |
|||
Później już poszło z górki – jakiś facet wymyślił kamień do zapalniczek, [[Ignacy Łukasiewicz]] dokopał się do [[Ropa naftowa|oleju skalnego]], a ktoś jeszcze inny połączył obydwa te materiały w jednej obudowie, i tak powstały współczesne zapalniczki i zapalarki. |
|||
== Teraźniejszość zapalniczek == |
|||
Zapalniczki dzieli się wg rozmaitych kryteriów. Oto niektóre podziały: |
|||
* na wygląd: |
|||
** z wydłużonym wężykiem – używane w kuchniach lub przez tych, którzy się często parzą na normalnych; |
|||
** zwykłe – naciskasz przycisk, bez kółek; |
|||
** z kółkami – dla niektórych ludzi wywołanie ognia tym jest trudne. |
|||
* na benzynę i na gaz; |
|||
* na ropę (diesel); |
|||
* jednorazowe i z zaworkiem; |
|||
* kolorowe i czarno-białe; |
|||
* przyzwoite i takie ze zdjęciem [[Goła baba|nieodzianego dziewczęcia]]; |
|||
* z przeźroczystą obudową i te, w których nie widać zawartości; |
|||
* te, które się samemu kupiło i te niechcący komuś [[kradzież|ukradzione]]. |
|||
Gaz do zapalniczek jest także stosowany przez [[hippisi|hipisów]] i niedoszłych [[narkoman|ćpunów]] w celu odurzenia, jako substytut przeterminowanej [[Przyprawa do grilla|przyprawy do grilla]]. |
|||
Zapalniczka znana jest również jako jeden z najlepszych otwieraczy do piwa. [[Amerykańscy naukowcy]] dowodzą, że jest ona nawet lepsza od klasycznego [[otwieracz do piwa|otwieracza]]. |
|||
== Ciekawostki == |
|||
Jeśli odrobinę zdemontuje się zapalniczkę i pokombinuje przy zaworku, osiągnie się fantastyczny efekt kilkunastocentymetrowego płomienia, którym można szpanować przed [[gimbus|znajomymi]] i wypalać napisy na sufitach klatek schodowych. Przy odrobinie przesady grozi to poparzeniem rąk, ale zysk ze szpanu jest nieporównanie wyższy. |
|||
== Zobacz też == |
|||
{{NonNews|[[NonNews:Polski bramkarz obrzucony zapalniczkami!|Polski bramkarz obrzucony zapalniczkami!]]}} |
|||
* [[Ogień]] |
|||
* [[Papierosy]] |
|||
* [[Zapałki]] |
|||
{{przypisy}} |
|||
[[Kategoria:Przedmioty codziennego użytku]] |
Aktualna wersja na dzień 12:53, 20 maj 2020
Zapalniczka – przedmiot nieduży, wybuchowy, zazwyczaj kolorowy, bardzo przydatny palaczom i piromanom.
Historia[edytuj • edytuj kod]
Pierwsze zapalniczki powstały już w czasach prehistorycznych. Nasi bardzo dalecy przodkowie jakimś cudem odkryli, że przy długim i żmudnym tarciu jednego drewienka o drugie (najlepiej ruchem obrotowym) wytwarza się ciepło. W tamtych czasach nie przyznawano jeszcze Nagrody Nobla, ale jaskiniowcy nie byli tym zmartwieni, ponieważ najlepszą nagrodą dla nich był ogień[1], dzięki czemu nie musieli już korzystać z pomocy imć Zeusa i czerpać ognia z piorunów.
W późniejszych wiekach, tzw. średnich, odkryto, że jak się potrze hubkę o krzesiwo, to można łatwo podpalić stos (np. taki z czarownicą na pokładzie).
Później już poszło z górki – jakiś facet wymyślił kamień do zapalniczek, Ignacy Łukasiewicz dokopał się do oleju skalnego, a ktoś jeszcze inny połączył obydwa te materiały w jednej obudowie, i tak powstały współczesne zapalniczki i zapalarki.
Teraźniejszość zapalniczek[edytuj • edytuj kod]
Zapalniczki dzieli się wg rozmaitych kryteriów. Oto niektóre podziały:
- na wygląd:
- z wydłużonym wężykiem – używane w kuchniach lub przez tych, którzy się często parzą na normalnych;
- zwykłe – naciskasz przycisk, bez kółek;
- z kółkami – dla niektórych ludzi wywołanie ognia tym jest trudne.
- na benzynę i na gaz;
- na ropę (diesel);
- jednorazowe i z zaworkiem;
- kolorowe i czarno-białe;
- przyzwoite i takie ze zdjęciem nieodzianego dziewczęcia;
- z przeźroczystą obudową i te, w których nie widać zawartości;
- te, które się samemu kupiło i te niechcący komuś ukradzione.
Gaz do zapalniczek jest także stosowany przez hipisów i niedoszłych ćpunów w celu odurzenia, jako substytut przeterminowanej przyprawy do grilla.
Zapalniczka znana jest również jako jeden z najlepszych otwieraczy do piwa. Amerykańscy naukowcy dowodzą, że jest ona nawet lepsza od klasycznego otwieracza.
Ciekawostki[edytuj • edytuj kod]
Jeśli odrobinę zdemontuje się zapalniczkę i pokombinuje przy zaworku, osiągnie się fantastyczny efekt kilkunastocentymetrowego płomienia, którym można szpanować przed znajomymi i wypalać napisy na sufitach klatek schodowych. Przy odrobinie przesady grozi to poparzeniem rąk, ale zysk ze szpanu jest nieporównanie wyższy.
Zobacz też[edytuj • edytuj kod]
Przypisy
- ↑ Doskonale to zobrazowano w filmie „Walka o ogień”