Krzysztof Penderecki: Różnice pomiędzy wersjami
M (Naprawa linków) |
Znacznik: edytor wizualny |
||
(Nie pokazano 15 wersji utworzonych przez 7 użytkowników) | |||
Linia 1: | Linia 1: | ||
{{sur|polskiego kompozytora|imię|Krzysztof}} |
{{sur|polskiego kompozytora|imię|Krzysztof}} |
||
[[Plik:Krzysztof Penderecki.JPG|thumb |
[[Plik:Krzysztof Penderecki.JPG|thumb|Krzysztof Penderecki]] |
||
{{cytat|– Co wy tam, kurwa, gracie?! Kto wam to, kurwa, napisał?<br>– Pan to napisał, profesorze.<br>– Hmm… A, rzeczywiście!|'''Krzysztof Penderecki''' dyskutujący o swojej kompozycji z koncertmistrzem}} |
|||
{{t|Krzysztof Penderecki|ur. [[szablon:23 listopada|23 listopada]] [[1933]] w [[Dębica|Dębicy]]}}pierwszy polski muzyk [[true norwegian black metal|True norwegian black metalowy]], jeden z najwybitniejszych przedstawicieli [[druga awangarda|drugiej awangardy muzycznej XX wieku]] [[polska szkoła kompozytorska|polskiej szkoły kompozytorskiej]]. |
|||
'''Krzysztof Penderecki''' (ur. [[23 listopada]] [[1933]] w [[Dębica|Dębicy]], zm. [[29 marca]] [[2020]]) – polski [[tajemniczy kompozytor|kompozytor]] i dyrygent, jeden z najważniejszych przedstawicieli polskiej awangardy<ref>Czyt. muzyki, której nikt nie słucha</ref> oraz najwybitniejszy [[troll]] w historii muzyki. |
|||
Penderecki wsławił się tym, że wynalazł sonoryzm – styl muzyczny przypominający [[true norwegian black metal]], w którym z jakiegoś powodu zrezygnowano z metrum, melodii i nastrojenia instrumentów, a wykonywany przez filharmoników używających piły zamiast smyczka z racji niemożności podpięcia się do [[wzmacniacz]]a. |
|||
Jego językiem dźwiękowym był zrazu wywodzący się z muzyki [[serializm|serialnej]] [[sonoryzm]], za którego twórcę jest uważany. |
|||
U progu lat siedemdziesiątych zapragnąwszy wyrażać kondycję człowieka i ból jego egzystencji, porzucił estetykę sonoryzmu i skierował się ku eksploatowaniu dorobku niemieckiej muzyki elektronicznej XIX stulecia (''Symfonia wigilijna''), stając się bodaj najwybitniejszym epigonem tamtej formacji. |
|||
== Kariera == |
|||
Jego muzyka charakteryzuje się szybkimi partiami [[gitara|gitar]], często przechodzących w [[tremolo]], połączeniu z krzykliwym, skrzekliwym [[śpiew|śpiewem]] oraz szybkimi partiami [[zestaw perkusyjny|perkusji]]. |
|||
[[Plik:Nuty.svg|thumb|200px|Skala chromatyczna? Passé.]] |
|||
Pierwszym sukcesem Pendereckiego, odniesionym w 1959 roku, była wygrana w konkursie kompozytorskim – zdobył nagrody we wszystkich trzech kategoriach. Jak do tego doszło? Nie, nie przez [[Łapówka|to, o czym myślicie]] – otóż regulamin jasno zaznaczał, że ''zgłosić można tylko po jednym utworze spod ręki każdego kompozytora'', ale Penderecki wciąż mógł zlecić przepisanie nut komuś innemu i opisując je innym pseudonimem. Tak powstał pierwszy rzut piewców jego geniuszu<ref>W dalszej części tekstu nazywanych ''baranami''</ref>. |
|||
Rok później powstał utwór <s>''21'37"''</s> ''8'37"'', którego nikt nie chciał ani grać<ref>W takcie 28 wykonawcy są poinstruowani, aby ''jebnąć skrzypcami w pulpit przekładając je pod lewą nogą''</ref>, ani tym bardziej słuchać, jako że zastosowane „jakości brzmieniowe” stały się inspiracją jedynie dla twórców [[horror]]ów. Niestety kontrowersyjny utwór [[4'33"|o podobnym tytule]] już istniał i miał się dobrze, toteż Penderecki, gdy go zaproszono do [[Japonia|Kraju Kwitnącej Czereśni]], bez namysłu skreślił tytuł i tam już przedstawił dzieło jako ''Tren ofiarom Hiroszimy''<ref>Poszerzając stado baranów o egzemplarze beczące po japońsku</ref>. |
|||
==Dyskografia== |
|||
===[[Long Play|Płyty studyjne]]=== |
|||
*''Diabolical Fullmoon Mysticism'' – [[1992]] |
|||
*''Diablois Interium'' – [[1993]] |
|||
*''Welcome To Hell'' – [[1995]] |
|||
*''Satan is my Master'' – [[1996]] |
|||
*''In the Nightside Eclipse'' – [[1998]] |
|||
*''Satanus Tedeum'' – [[2002]] |
|||
*''God's Death'' – [[2005]] |
|||
*''Diabolical Symphony in the Midnight'' - [[2006]] |
|||
*''I went on Black Mass!'' - [[2007]] |
|||
Z racji dużej ilości zamówień, Pender komponował szybko, a partytury pisał niedbale. Sprawiało to, że muzycy nie byli pewni, jakie dźwięki grać – nie wpływało w żaden sposób na brzmienie utworów, wszak te już od dawna sprawiały wrażenie, jakby dźwięki były [[Twierdzenie o nieskończonej liczbie małp|losowo wstawiane przez człekokształtne]]. Barany jednak dostrzegły w tym kolejną cząstkę boskiego geniuszu i nazwały to „aleatoryzmem niezamierzonym”. |
|||
===[[Extended play|Minialbumy]]=== |
|||
*''Demonomancy'' – [[1990]] |
|||
*''Et Hvitt Lys Over Skogen'' – [[1997]] |
|||
Lata później Penderecki jednak doszedł do wniosku, że ''awangarda to choroba młodości, przez którą każdy musi przejść'' i wrócił do komponowania konwencjonalnego. Barany zaś nie pogodziły się z tym, że mistrz ich opuścił i do dziś wykupują wszystkie wydania jego utworów oraz nabijają mu odsłuchania na [[Spotify|Spotifaju]], czym przyczyniły się nawet do zdobycia przez niego paru nagród [[Grammy]]. |
|||
⚫ | |||
{{stub|biog|kat|Penderecki, Krzysztof}} |
|||
== Zobacz też == |
|||
* [[Poradnik:Jak zrobić utwór true norwegian black metalowy i nie wyjść na durnia|Jak zostać następcą Mistrza]] |
|||
* [[John Cage]] |
|||
{{przypisy}} |
|||
⚫ | |||
{{kompozytorzy}} |
|||
{{DEFAULTSORT:Penderecki, Krzysztof}} |
{{DEFAULTSORT:Penderecki, Krzysztof}} |
||
[[Kategoria:Polscy klawiszowcy]] |
|||
[[Kategoria:Polscy kompozytorzy]] |
[[Kategoria:Polscy kompozytorzy]] |
Aktualna wersja na dzień 15:46, 24 lip 2021
![]() |
Ten artykuł dotyczy polskiego kompozytora. Zobacz też hasła o innych osobach o tym imieniu. |
– Co wy tam, kurwa, gracie?! Kto wam to, kurwa, napisał?
– Pan to napisał, profesorze.
– Hmm… A, rzeczywiście!
- Krzysztof Penderecki dyskutujący o swojej kompozycji z koncertmistrzem
Krzysztof Penderecki (ur. 23 listopada 1933 w Dębicy, zm. 29 marca 2020) – polski kompozytor i dyrygent, jeden z najważniejszych przedstawicieli polskiej awangardy[1] oraz najwybitniejszy troll w historii muzyki.
Penderecki wsławił się tym, że wynalazł sonoryzm – styl muzyczny przypominający true norwegian black metal, w którym z jakiegoś powodu zrezygnowano z metrum, melodii i nastrojenia instrumentów, a wykonywany przez filharmoników używających piły zamiast smyczka z racji niemożności podpięcia się do wzmacniacza.
Kariera[edytuj • edytuj kod]
Pierwszym sukcesem Pendereckiego, odniesionym w 1959 roku, była wygrana w konkursie kompozytorskim – zdobył nagrody we wszystkich trzech kategoriach. Jak do tego doszło? Nie, nie przez to, o czym myślicie – otóż regulamin jasno zaznaczał, że zgłosić można tylko po jednym utworze spod ręki każdego kompozytora, ale Penderecki wciąż mógł zlecić przepisanie nut komuś innemu i opisując je innym pseudonimem. Tak powstał pierwszy rzut piewców jego geniuszu[2].
Rok później powstał utwór 21'37" 8'37", którego nikt nie chciał ani grać[3], ani tym bardziej słuchać, jako że zastosowane „jakości brzmieniowe” stały się inspiracją jedynie dla twórców horrorów. Niestety kontrowersyjny utwór o podobnym tytule już istniał i miał się dobrze, toteż Penderecki, gdy go zaproszono do Kraju Kwitnącej Czereśni, bez namysłu skreślił tytuł i tam już przedstawił dzieło jako Tren ofiarom Hiroszimy[4].
Z racji dużej ilości zamówień, Pender komponował szybko, a partytury pisał niedbale. Sprawiało to, że muzycy nie byli pewni, jakie dźwięki grać – nie wpływało w żaden sposób na brzmienie utworów, wszak te już od dawna sprawiały wrażenie, jakby dźwięki były losowo wstawiane przez człekokształtne. Barany jednak dostrzegły w tym kolejną cząstkę boskiego geniuszu i nazwały to „aleatoryzmem niezamierzonym”.
Lata później Penderecki jednak doszedł do wniosku, że awangarda to choroba młodości, przez którą każdy musi przejść i wrócił do komponowania konwencjonalnego. Barany zaś nie pogodziły się z tym, że mistrz ich opuścił i do dziś wykupują wszystkie wydania jego utworów oraz nabijają mu odsłuchania na Spotifaju, czym przyczyniły się nawet do zdobycia przez niego paru nagród Grammy.
Zobacz też[edytuj • edytuj kod]
Przypisy
To jest tylko zalążek artykułu z dziedziny muzyki. Jeśli wytrzymasz 10 minut w słuchawkach – rozbuduj go.