Judas Priest

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Medal.svg
Rozpoznaj geja na zdjęciu

Judas Priest (pol. Ksiądz Judasz) – angielski zespół metalowy założony w 1968 roku, co czyni go najpierwszym z zespołów metalowych w ogóle. Dlatego też większość jego piosenek nie nawiązuje do Szatana. Wsławili się tym, że wokalista na koncertach wjeżdżał Harleyem na scenę i strzelał w górę z kałacha niczym Arab na filmie z pogróżkami skierowanymi w stronę rządu amerykańskiego od Al-Kaidy. Wprowadzili też wśród metalowców zwyczaj ubierania się w skóry, ale o tym niżej.

Historia[edytuj]

Okładka niemieckiego wydania Painkillera

Zespół powstał w 1968, ale pierwszy stały skład zespołu (Rob Halford, K. K. Downing, Glenn Tipton, Ian Hill) ukształtował się dopiero w 1974, choć perkusistę, który spełnił ich oczekiwania znaleźli dopiero w 1979, po dorobieniu się 5 albumów z perkusistami sesyjnymi. Po następnych kilkunastu latach i bliźniaczo podobnych do siebie albumach muzycy stwierdzili, że im się znudziło i w 1993 roku rozwiązali zespół. Trzy lata później wszyscy muzycy za wyjątkiem wokalisty zdążyli roztrwonić zarobione pieniądze i wrócili do grania zatrudniając Tima Owensa w charakterze wyjca. Tchnęło to nieco świeżości na nowsze wydawnictwa, które sprzedawały się całkiem przyzwoicie, zdaniem niektórych zbyt przyzwoicie. Sprowokowało to Roba Halforda do szokującego wyznania. W 1998 oświadczył, że przeprasza wszystkich, ale jest gejem. Wszyscy metalowcy, którzy usłyszeli to w MTV popełnili zbiorowe samobójstwo albo przynajmniej wyrzucili dyskografię zespołu przez okno i przestawili się na słuchanie bardziej męskiej muzyki. Reszta społeczeństwa metali, tj. ci, którzy nie oglądają MTV (jakieś 96,3%), ewentualnie mają w dupie orientację seksualną byłego wokalisty[1], nadal w najlepsze pozostała wierna zespołowi. Od tego czasu jednak spadła popularność solowej działalności Halforda i w 2003 przekonał resztę zespołu, że pora wywalić Owensa, bo beznadziejnym wokalistą jest. Po powrocie Halforda do Judas Priest wydali dwa najlepsze albumy. Przedtem jednak pojawił się kolejny wątek związany z homoseksualizmemem członków zespołu. Były wówczas perkusista, Dave Holland, został skazany w 2004 za gwałt na siedemnastoletnim chłopcu. Byli współpracownicy oczywiście potępili jego występek, chociaż my wiemy, że niejeden z nich zrobiłby na jego miejscu to samo. Od 2010 roku zespół wspomina o trasie koncertowej kończącej jego działalność, po której nie zamierza jednak zaprzestać działalności.

Wpływ na kształtowanie Heavy Metalu[edytuj]

Tak wyglądał Ian Hill, gdy dowiedział się, że Halfordowi zawsze podobał się jego tyłek

W przytaczanym wyżej wywiadzie Halford przyznał się, że to właśnie doświadczenie wyniesione ze środowisk homoseksualnych poddało mu pomysł na występy na scenie w skórach. Nieświadomi tego faktu początkujący metalowcy z Metalliki czy Iron Maiden przejęli ten zwyczaj bezkrytycznie, czego później bardzo żałowali. Mimo niezbyt szczęśliwych skojarzeń do wpływu Judaszów na swoją twórczość przyznało się wielu muzyków: Iron Maiden, Sabaton, HammerFall, Gamma Ray, W.A.S.P. czy Accept. Z Iron Maiden sprawa jest o tyle ciekawa, że zespół ten wyrobił sobie markę robiąc Judas Priest za support, jeżdżąc z nimi po Wielkiej Brytanii. Biorąc pod uwagę, że na początku lat osiemdziesiątych metal dopiero zaczynał być w modzie oszczędzali na pokojach hotelowych i spali w jednym pokoju ze starszymi kolegami. Terapia psychiatryczna Bruce'a Dickinsona po oświadczeniu[2] Halforda w 1998 pochłonęła wiele milionów funtów i wymagała wielu lat ciężkiej pracy. Co ciekawe jednak, żaden proces, pomimo ewidentnie głębokiej traumy, nie został wytoczony, co odpowiadałoby typowemu zachowaniu ofiary gwałtu. Fanowskie śledztwo w toku.

Skład zespołu[edytuj]

  • Rob Halford – wokal, Harley, strzelanie z kałacha, okładanie batem fanów na koncertach[3].(1973–1993, 2003–obecnie)
  • Tim Ripper Owens – wokal (1996–2003). Obecnie parodiuje (bo ciężko to inaczej nazwać) zmarłego Ronniego Jamesa Dio w reaktywowanym Dio (jako Dio Disciples).
  • Ritchie Faulkner – gitara (2011–obecnie). Ciężko cokolwiek o nim powiedzieć, gdyż nie grał w żadnym zespole, do słuchania którego prawdziwy metalowiec mógłby się zniżyć.
  • K. K. Downing – gitara (1969–2011). Niestety z powodów zdrowotnych (wątroba już nie ta, co kiedyś) musiał zostać zastąpiony na zakończenie kimś innym.
  • Glenn Tipton – druga gitara, picie rozcieńczonego spirytusu, czerwona lycra, młot pneumatyczny (1974 – obecnie).
  • Ian Hill – gitara basowa (1969 – obecnie).
  • Scott Travis – perkusja, imitowanie automatu perkusyjnego (1989 – obecnie).
  • Dave Holland – perkusja (1979–1989), Breaking The Law (2002), więzienna prycza (2004–2012), trumna (2018 – obecnie).
  • Al Atkins – wokal, grał z Judasami na kilka lat przed Chrystusem (czytaj: przed dołączeniem do zespołu Boga Metalu)(1969–1973).
  • Andy Sneap – gitara (live), chórki, produkcja, miks, mastering, inżynieria dźwięku, co-management i cała reszta rzeczy, które nie byłyby potrzebne gdyby tylko grali Black Metal; catering, usługi pielęgniarskie, kuglarstwo, snycerstwo, mechanika pojazdowa, wykończeniówka (ale bez hydrauliki, hydrauliki nie rusza) (2018–obecnie), kiedyś gitara w "tym drugim" Sabbat.

Równania Judasza[edytuj]

Wy też będziecie tak wyglądali, jeśli dowiecie się, że wasz kolega, z którym spaliście w jednym pokoju, jest gejem

Na podstawie działalności zespołu, jak również znajomości życia osoby, która dała mu nazwę możemy ułożyć następujące równania:

Możemy też wykorzystać znane wcześniej równania księdza (tzw. równanie moherowe), równanie Lucyfera oraz równanie żydomasońskie, spotykane bardzo często w warszawskich autobusach:

Stosując rozumowanie logiczne możemy też wyprowadzić z pozostałych równań równanie piekła kwadratowego:

Powyższy układ równań stanowi rozwiązanie odwiecznego problemu fizyki duchowej i pozwala uzależnić dowolną zmienną od innej. Uzyskujemy, oprócz znanej od późnej starożytności zależności

także nowe, niewidoczne na pierwszy rzut oka:

jako, że liczba gejów to

Stanowi to rewolucyjny pogląd na zdradę. Tak, zdrajcy, możecie spać spokojnie, po krótkim pobycie w czyśćcu pójdziecie do nieba! Nie bez znaczenia jest też wniosek, że:

Potwierdza to teorię Jana Kalwina o predystynacji. Czego Judasz bowiem by nie zrobił i tak trafiłby do piekła i cierpiałby dwa razy bardziej niż przeciętny człowiek. Do tego wyczytać możemy ciekawe informacje o jego poglądach na życie rodzinne.

Przypisy

  1. Bez skojarzeń poproszę.
  2. Nie mylić z oświadczynami, chociaż…
  3. Niezmiennie proszę o wyzbycie się skojarzeń