Amogus

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Amon-Gus – bóg podejrzliwości, który zstąpił z nieba by żyć wśród nas

Amogus (ang. Impostor Syndrome) – choroba psychiczna, wywołująca paranoję połączoną z występowaniem silnych halucynacji. Odkryta w 2018, jednak z powodu swej początkowej rzadkości poważnie udokumentowana została dopiero w 2021, kiedy to doszło do wybuchu istnej epidemii tej choroby. Istnieją teorie, że przypadłość ta istniała już w starożytnym Egipcie, o czym świadczą zwoje papirusu znalezione w grobowcu faraona Mnemotypa IV.

Objawy[edytuj • edytuj kod]

Bus? A może jednak sus...
Wśród nich na pewno jest impostor

Ludzie cierpiący na amogus reagują histerycznym śmiechem, poprzedzonym wykrzykiwaniem słowa „sus" lub „amogus" na widok obiektów choćby z lekka przypominających postacie astronautów z pewnej gry komputerowej. Im bardziej zaawansowane stadium, tym więcej przedmiotów jest w stanie wywołać reakcję u zarażonego, ostatecznie pozbawiając go zdolności myślenia na tematy w żaden sposób nie związane z amogusem.

Przyczyna[edytuj • edytuj kod]

Niektórzy wirusolodzy podejrzewają Amogus o bycie zmutowaną formą wścieklizny

Na chwilę obecną dokładna przyczyna choroby jest nieznana, przypuszcza się jednak, że do zakażenia dochodzi w skutek nadmiernej ekspozycji na wyżej wspomnianą grę. Niektórzy naukowcy skłaniają się jednak ku teoriom, jakoby przypadłość ta wywołana była przez szczepionki lub też nieznany nauce gatunek żerującego w mózgu pasożyta. Amogus jest chorobą zakaźną, rozprzestrzeniającą się przez kontakt z innymi zarażonymi. W przeciwieństwie do większości drobnoustrojów chorobotwórczych, amogus przenosić może się również za pośrednictwem internetu, przez co tradycyjna kwarantanna nie jest skuteczna w walce z tą zarazą.

Diagnozowanie[edytuj • edytuj kod]

Standardowa procedura diagnozowania amogusa

Najprostszą a zarazem najskuteczniejszą metodę diagnozy stanowi pokazywanie pacjentowi obrazków przedstawiających przedmioty przypominające postaci z Among Us. Jest to jednak metoda ryzykowna, gdyż każda styczność z tego typu przedmiotem przyczynia się do pogłębienia choroby.

Leczenie[edytuj • edytuj kod]

W zaawansowanych stadiach chorzy reagują histerią na widok własnych części ciała

Najskuteczniejszą metodą leczenia amogusa jest zamknięcie pacjenta w pomieszczeniu bez dostępu do internetu oraz jakichkolwiek przedmiotów wywołujących atak choroby. Niestety na chwilę obecną terapia nie odniosła sukcesu – pacjenci podusili się w zamkniętych pomieszczeniach, gdyż terapeuci zmuszeni byli do usunięcia z nich wentylacji.

Śmiertelność[edytuj • edytuj kod]

Pomijając okazjonalne przypadki uduszenia się ze śmiechu na widok kosza na śmieci, oficjalnie nie stwierdzono żadnych zgonów bezpośrednio spowodowanych amogusem.

Zobacz też[edytuj • edytuj kod]