„Złote Ziemniaki 2025” rozdane!
Nagrodziliśmy najbardziej absurdalne wydarzenia minionego roku – zobacz kto wygrał!
Wolfram
Wolfram (W) – siedemdziesiąty czwarty pierwiastek chemiczny, metal przejściowy. Niegdyś nosił on nazwę tungsten, jednak była ona zbyt szwabska i dlatego postanowiono ją zmienić. Ot tak, dla zasady. Nikt nie wie skąd ona się wzięła, ponieważ wolfram odkryty został przez Irlandczyka, śledzony przez Szweda, a uzyskany przez Hiszpanów. Nie dziwi więc, dlaczego niemiecka nazwa nie znalazła większego uznania. Wolfram jest uległy i nie opiera się obrabianiu. W obecności węgla, któremu najprawdopodobniej stara się zaimponować, staje się twardy, choć kruchy. Jest odporny na wszystkie czynniki zewnętrzne, przez co nic go nawet nie śmie tknąć.
Natomiast kiedy wolfram zostanie nawęglony, zyskuje magiczne moce, między innymi odporność na ogień M[1] (do 6000°C), co czyni go najodporniejszym na ciepło związkiem chemicznym z wszystkich wynalezionych. Zyskuje także ogromną twardość zbliżoną do dyjamentu.
Jeśli schłodzisz wolfram do temperatur, gdzie bez czapki to byś na miejscu zginął[2], to zyska umiejętności lewitacyjne, a także będzie mógł podnosić magnesy, które na nim się ułoży.
Zastosowanie[edytuj • edytuj kod]
Wolframu używa się głównie po to, żeby rozjaśnić niejasności. Jest tani i rozgrzany ładnie świeci, więc używa się go w budowie żarówki. Jego włókna przydadzą się wtedy, gdy się połamiesz na skutek swojego nierozgarnięcia i potrzebować będziesz prześwietlenia. Wolframem tnie się to, czego niczym innym pociąć się nie da. Znajduje to zastosowanie w ciężkim przemyśle. Tym najcięższym. Tak ciężkim, że trudno to sobie wyobrazić. Oprócz najcięższego przemysłu, wolfram używany jest też do produkcji pocisków i naboi, która jest priorytetem jeśli chodzi o poczynania wielu współczesnych rządów.
Stosuje się go także w produkcji rzutek do darta, aby straty w tynku i uszkodzenia ścian, wskutek rzutów celnych jak baba z wesela, były jeszcze większe niż zazwyczaj. Wiedząc, że wiele tarcz do rzutek znajduję się w barach[3], możemy spodziewać się także strat w cywilach.
Wracając do przyjemniejszych zastosowań, Diodak z wolframu zbudował sobie jedynego przyjaciela, Wolframika. Jeżeli też jesteś geekiem i rzadko wychodzisz z domu, zrób to samo jeszcze dziś.
Z wolframu produkuje się również „tanią” biżuterię odporną na wszystko, na co odporne nie jest ani złoto, ani platyna i srebro zapytacie? Tak, również tytan ustępuje odpornością wolframowi. A zatem drogie panie i panowie, zamiast złota na obrączki ślubne wybierzcie wolfram, przy okazji rzucając na kolana cały przemysł złotniczy.
Jeśli masz ochotę na trochę oszustw w jubilerstwie, wolfram jest tutaj twym sprzymierzeńcem. Ze względu na podobieństwo do złota, w gęstości jest często używany w podrabianiu złotych sztabek i nie wiedzieć dlaczego także monet bulionowych. Tak, tych co do rosołu wrzucasz.
Związki z wolframem[edytuj • edytuj kod]
- WC – węglik wolframu, częsty w toaletach publicznych;
- WThF – torofluorek wolframu o szokujących właściwościach;
- WF – fluorek wolframu, składnik dopingu.
- WHAt – astatan wodorku wolframu, o niewiadomych właściwościach.
Masz pomysł na kolejny punkt? Dodaj go!
Zobacz też[edytuj • edytuj kod]
Przypisy
- ↑ Rzymskie tysiąc dla niewtajemniczonych.
- ↑ Z czapką również, ale kogo to obchodzi?
- ↑ Szczególnie tych brytolskich.
| Układ okresowy pierwiastków chemicznych |
|---|
2
3
4
9
10
11
12
13
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
53
54
55
56
57
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
