Szkoła podstawowa

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Najprostsze Perpetuum Mobile
Poradniki
Zobacz poradnik:

Mam 18 lat, ale nadal chodzę do podstawówki...

Tibijczyk o szkole podstawowej

Szkoła podstawowa (podstawówka, pedał–buda) – tutaj trafiają uczniowie (6–13 lat, od 1 września 2017 6 lub 7-15 lat), którzy zdobyli już podstawową (stąd nazwa) wiedzę na temat otaczającego ich świata. Na tym stopniu edukacji nauka sprowadza się do:

  • przyzwyczajenia uczniów do chodzenia w bardzo niewygodnych majtkach typu slipy;
  • powstrzymania pierwotnych odruchów i kontrolowania potrzeb fizjologicznych (koniec z pieluchami);
  • budowy oraz zasady działania perpetuum mobile, jest to jednak tak banalnie proste, że nie poświęca się temu więcej niż 2 700 sekund;
  • wzrostu sprawności psychoruchowej na lekcjach WF, z których każdy i tak ucieka, a jak nie, to przynajmniej się wyżywa na materacach;
  • nauczenia niewyraźnie mówić (angielski, niemiecki, rosyjski);
  • nauczenia bazgrolić (plastyka);
  • czegoś tam innego na zajęciach pozalekcyjnych.

Uczniowie (tak się nazywa biedne ofiary, które muszą uczęszczać do tego typu placówek) są terroryzowani przez rówieśników i przez nauczycieli, którzy próbują się od nich dowiedzieć różnych rzeczy, np. funkcjonowania ludzkiego organizmu, bo sami tego nie wiedzą.

Rady dla chodzących do szkoły podstawowej, czyli gdzie siadać

  • na języku polskim: siądź tam, gdzie jest wywieszone najwięcej plansz ze ściągami;
  • na języku angielskim lub też niemieckim: siądź jak najdalej od bezwzględnej i najczęściej wrednej nauczycielki/nauczyciela;
  • na matematyce: jak najdalej. Najlepiej pod ścianą z przyjaznym tobie lub neutralnym kujonem (albo pod oknami, zależy gdzie jest więcej osób przed tobą) tak, żeby na klasówkach można było położyć na kolanach bluzę, a pod nią kalkulator;
  • na muzyce: jak najbliżej, żeby nie nabiegać się zbytnio, oddając co lekcję zeszyt do sprawdzenia i dostając piątki;
  • na historii/WOS-ie: gdzieś w środku, żeby można było ściągać z lewej, z prawej, z tyłu i z przodu, ale żeby cię nie widziała;
  • na przyrodzie[1]: koło map, plansz z informacjami lub modeli komórek. Albo kwiatków;
  • na religii: najlepiej blisko krzyża, aby prosić o łaskę Bożą, gdy pani sprawdza pracę domową;
  • na informatyce: najlepiej przy głównym przedłużaczu, aby w razie problemów pociągnąć za wtyczkę;
  • na godzinie wychowawczej: w trzeciej/czwartej ławce, lub obok kogoś, kto ma dobrą opinię u nauczyciela (mało takich przypadków);
  • na WF-ie: sam se pomyśl;
  • na etyce: obojętnie gdzie;
  • na plastyce: koniecznie obok kogoś kto ma farby, lub kredki. Szkoda, że taka osoba zdarza się raz na milion;

Jak być cool w szkole podstawowej

Przypisy

  1. Dotyczy także chemii, fizyki, biologii i geografii

Zobacz też